วัดธาตุน้อย: แนวทางการจัดการวัดเพื่อส่งเสริมศักยภาพการท่องเที่ยว ในจังหวัดนครศรีธรรมราช - ศรีปลอด สิริชัย; มีบัว สุดาวรรณ์; สุเมโธกุล พัชรี (วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 2025)
งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพบริบททั่วไปของวัดธาตุน้อยตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวของวัดธาตุน้อย และแนวทางการบริหารจัดการเพื่อส่งเสริมศักยภาพการท่องเที่ยวของวัดธาตุน้อย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ รวมจำนวน 31 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก เก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบมีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า สภาพบริบททั่วไปของวัดธาตุน้อย เป็นศูนย์รวมแห่งศรัทธาของชุมชนและนักท่องเที่ยว ด้วยประวัติศาสตร์อันยาวนาน ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2483 การพัฒนาของวัดธาตุน้อยแบ่งออกเป็น 3 ระยะ โดยมีการบูรณะและพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานอย่างต่อเนื่อง เพื่อรองรับการเป็นศูนย์กลางทางศาสนา ศักยภาพการท่องเที่ยวของวัดธาตุน้อย จำแนกออกเป็น 4 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านคุณค่าของแหล่งท่องเที่ยว วัดธาตุน้อยเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีคุณค่าเชิงศิลปวัฒนธรรมที่โดดเด่นและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว 2) ด้านความสะดวกในการเข้าถึง การพัฒนาและปรับปรุงระบบคมนาคมที่เชื่อมโยงระหว่างวัดธาตุน้อยและพื้นที่ใกล้เคียงเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยอำนวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยว 3) ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก การจัดเตรียมสิ่งอำนวยความสะดวกที่เหมาะสม จะช่วยสร้างประสบการณ์ที่ดีและเพิ่มความพึงพอใจให้แก่ผู้มาเยือน และ 4) ด้านสิ่งแวดล้อม การอนุรักษ์สภาพแวดล้อมที่ร่มรื่นภายในวัด และแนวทางการจัดการเพื่อส่งเสริมศักยภาพการท่องเที่ยวของวัด ประกอบด้วย การวางแผน การบริหารจัดการทรัพยากร การจัดกิจกรรมส่งเสริมวัฒนธรรม และการประยุกต์ใช้หลักการบริหารจัดการอย่างยั่งยืน ผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นถึง ความสำคัญของวัดธาตุน้อยในฐานะศูนย์กลางทางศาสนา วัฒนธรรม และแหล่งท่องเที่ยวที่โดดเด่นของจังหวัดนครศรีธรรมราช