วารสาร Media and Communication Inquiry

การเปิดรับสื่อ ทัศนคติ และพฤติกรรมการรักษาความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ของพนักงาน บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)

2026-06-22T08:16:17+07:00

การวิจัยเรื่อง “การเปิดรับสื่อ ทัศนคติ และพฤติกรรมการรักษาความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ของพนักงาน บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปิดรับสื่อภายในองค์กร ทัศนคติ และพฤติกรรมด้านการรักษาความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ของพนักงาน ปตท. รวมทั้งศึกษาความแตกต่างของการเปิดรับสื่อภายในองค์กรจำแนกตามลักษณะทางประชากร ตลอดจนศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับสื่อภายในองค์กรกับทัศนคติ และความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติกับพฤติกรรมด้านความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้วิธีวิจัยเชิงสำรวจด้วยการเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามออนไลน์จากพนักงานบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) จำนวน 361 คน

ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีการเปิดรับสื่อภายในองค์กรเกี่ยวกับการรักษาความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์โดยรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.06 โดยสื่อกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมา คือ สื่อสิ่งพิมพ์ สื่อบุคคล และสื่อดิจิทัล ตามลำดับ ด้านทัศนคติพบว่าอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.56 และด้านพฤติกรรมพบว่าอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.73 ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า พนักงานที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา อายุงาน และพื้นที่ปฏิบัติงานแตกต่างกัน มีการเปิดรับสื่อภายในองค์กรแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 นอกจากนี้ การเปิดรับสื่อภายในองค์กรมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับน้อยกับทัศนคติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ 0.278 และทัศนคติมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับพฤติกรรมด้านความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ 0.612 ผลการวิจัยสะท้อนว่า การสื่อสารภายในองค์กร โดยเฉพาะสื่อกิจกรรมและการใช้สื่อหลายประเภทอย่างเหมาะสม มีบทบาทสำคัญต่อการส่งเสริมทัศนคติและพฤติกรรมด้านความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ของพนักงาน

การประกอบสร้างความหมายของมนุษย์เงินเดือน ผ่านเพจพนักงานออฟฟิศ

2026-02-21T21:20:39+07:00

การวิจัยเรื่อง“การประกอบสร้างความหมายของมนุษย์เงินเดือนผ่านเพจพนักงานออฟฟิศ” เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยมุ่งศึกษาการประกอบสร้างความหมายของมนุษย์เงินเดือนผ่านเพจพนักงานออฟฟิศ โดยใช้วิธีการวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) โดยศึกษาจากโพสต์ข้อความและภาพที่มียอดปฏิสัมพันธ์ (Post interaction – การกดปุ่มแสดงความรู้สึก คอมเม้นท์และแชร์) สูงที่สุดของแต่ละสัปดาห์ จาก 3 เพจที่มียอดอัตราปฏิสัมพันธ์ต่อโพสต์ (Post interaction rate) สูงที่สุด 3 อันดับแรกในระยะเวลา 12 เดือน (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2568) ซึ่งมีเกณฑ์ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ แก่นเรื่อง ประเด็นที่เล่าเกี่ยวกับมนุษย์เงินเดือน ตัวละคร ความขัดแย้งและทางออกของปัญหา การใช้โทนเสียง การใช้ภาพ และมุมมองที่มีต่อประเด็นที่เล่าเกี่ยวกับมนุษย์เงินเดือน ผลการวิจัยพบว่าเพจพนักงานออฟฟิศได้นำเสนอเรื่องราวและประเด็นต่าง ๆ ผ่าน 4 แก่นเรื่องหลักคือ 1) ออฟฟิศคือสนามรบ 2) เงินคืองาน งานคือเงิน 3) Work–Life Balance และ 4) งานคือหน้าที่ไม่ใช่ความชอบโดยเพจมักสื่อสารผ่านประเด็นที่เล่าเกี่ยวกับรายได้ สวัสดิการและผลประโยชน์ ความพึงพอใจในงาน วิถีชีวิตส่วนตัว ความมั่นคงในการทำงาน สภาพแวดล้อมในการทำงาน ความสัมพันธ์ในที่ทำงาน และการประสบความสำเร็จและได้รับการยกย่อง ในด้านของรูปแบบการทั้งนี้เพจมักนำเสนอผ่านการใช้ตัวละครหลากหลายรูปแบบ ทั้งมนุษย์ สัตว์ และสิ่งของ ร่วมกับการใช้โทนเสียงเชิงขบขัน เสียดสี ตัดพ้อหรือโกรธเคือง นอกจากนี้เพจยังนำเสนอให้เห็นถึงความขัดแย้งของพนักงานออฟฟิศในหลายระดับ ทั้งความขัดแย้งกับตนเอง ความขัดแย้งระหว่างตัวละคร รวมถึงความขัดแย้งกับสภาพแวดล้อม อย่างไรก็ตามเพจมักไม่นำเสนอถึงทางออกของปัญหามากนัก ขณะเดียวกันเพจยังมีการใช้ภาพในการสื่อสารที่หลากหลายทั้ง ภาพวาด ภาพวาดล้อเลียน ภาพจริงและภาพกราฟิก นอกจากนี้จากการศึกษาพบว่ามุมมองที่มีต่อประเด็นที่เล่าเกี่ยวกับมนุษย์เงินเดือนมักอยู่ในเชิงสนับสนุนและต่อรอง แสดงให้เห็นถึงการให้ความสำคัญต่อคุณภาพชีวิตในการทำงานและการปรับตัวของมนุษย์เงินเดือนภายใต้ระบบทุนนิยมสมัยใหม่

การสื่อสารเนื้อหาผ่านสื่อเฟซบุ๊กและแชทบอทที่ส่งผลต่อการเลือกใช้บริการที่พักโรงแรมพื้นที่เขาใหญ่ จ.นครราชสีมา

2026-05-22T15:51:58+07:00

การวิจัยเรื่องการสื่อสารเนื้อหาผ่านสื่อเฟซบุ๊กและแชทบอทที่ส่งผลต่อการเลือกใช้บริการที่พักโรงแรมพื้นที่เขาใหญ่ จ.นครราชสีมา มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ที่แตกต่างของผู้ใช้บริการส่งผลต่อการเลือกใช้บริการที่พักโรงแรมพื้นที่เขาใหญ่ จ.นครราชสีมา (2) ศึกษาการสื่อสารเนื้อหาผ่านสื่อเฟซบุ๊กที่แตกต่างส่งผลต่อการเลือกใช้บริการที่พักโรงแรมพื้นที่เขาใหญ่ จ.นครราชสีมา และ (3) ศึกษาการสื่อสารเนื้อหาผ่าน แชทบอทที่แตกต่างส่งผลต่อการเลือกใช้บริการที่พักโรงแรมพื้นที่เขาใหญ่ จ.นครราชสีมา การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างประชากร ซึ่งเป็นผู้ใช้บริการที่มีอายุตั้งแต่ 20 ปี ขึ้นไป ที่เคยเห็นสื่อที่พักโรงแรมบนเครือข่ายสังคมออนไลน์ประเภทเฟซบุ๊ก และใช้แชทบอทในการจองที่พักเพื่อใช้บริการโรงแรมพื้นที่เขาใหญ่ จ.นครราชสีมา ช่วงระยะเวลาปี 2566–2568 จำนวน 400 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน

ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ ได้แก่ อายุ ระดับการศึกษา และภูมิลำเนาที่อยู่ปัจจุบันที่แตกต่างกันส่งผลต่อการเลือกใช้บริการที่พัก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยกลุ่ม Gen Y และ Gen Z เน้นความรวดเร็วและความคุ้มค่า ใช้ภาพและวิดีโอในการตัดสินใจ กลุ่มผู้มีการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไปมีทักษะในการสืบค้นและวิเคราะห์ข้อมูลที่ซับซ้อน (เช่น รีวิว มาตรฐานโรงแรม) ทำให้มีความมั่นใจในการตัดสินใจจองที่พัก กลุ่มผู้ที่มีภูมิลำเนาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีการตัดสินใจจองสูง เนื่องจากความคุ้นเคยเส้นทาง และการท่องเที่ยวระยะใกล้ที่ช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายและเวลา 2) การสื่อสารเนื้อหาผ่านสื่อเฟซบุ๊กที่แตกต่าง ได้แก่ ด้านการให้ข้อมูล ด้านภาพ และด้านการออกแบบส่งผลต่อการเลือกใช้บริการที่พัก ข้อมูล เนื้อหาที่เป็นประโยชน์ทำให้เกิดความเชื่อมั่น ภาพที่มีความสมจริงและรีวิวที่ตรวจสอบได้ การออกแบบช่วยให้ผู้ใช้ประมวลผลข้อมูลง่าย นำทางไปสู่การตัดสินใจจอง 3) การสื่อสารเนื้อหาผ่านแชทบอทที่แตกต่าง ได้แก่ ด้านคุณภาพของข้อมูล และด้านคุณภาพการบริการส่งผลต่อการเลือกใช้บริการที่พัก ข้อมูลต้องมีความชัดเจน เข้าใจง่าย ถูกต้องแม่นยำ ปรับแต่งคำตอบได้เฉพาะบุคคล ให้ความเป็นส่วนตัวและตอบสนองได้ตลอด 24 ชั่วโมงอย่างรวดเร็ว ช่วยกระตุ้นการตัดสินใจจองได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ทัศนคติ แรงจูงใจ พฤติกรรม และการติดเกมสยองขวัญ

2026-06-17T12:00:21+07:00

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของทัศนคติต่อเกมสยองขวัญที่มีต่อพฤติกรรมการเล่นเกมสยองขวัญ เพื่อศึกษาอิทธิพลของแรงจูงใจในการเล่นเกมสยองขวัญที่มีต่อพฤติกรรมการเล่นเกมสยองขวัญ และเพื่อศึกษาอิทธิพลของพฤติกรรมในการเล่นเกมสยองขวัญที่มีต่อการติดเกมสยองขวัญ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ด้วยการเก็บแบบสอบถามทางออนไลน์จากเกมเมอร์ที่เล่นเกมสยองขวัญ อายุ 18 ปีขึ้นไป จำนวน 400 คน

ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า (1) ทัศนคติต่อเกมสยองขวัญ 4 ด้าน ได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์/บริการ ราคาสินค้า ช่องทางการจัดจำหน่าย และการส่งเสริมการตลาด กลุ่มตัวอย่างเกมเมอร์ให้ความสำคัญกับทัศนคติด้านด้านผลิตภัณฑ์/บริการ และราคาสินค้าเป็นอย่างมาก เกมเมอร์ที่มีทัศนคติด้านดังกล่าวดีจะมีพฤติกรรมการเล่นเกมสยองขวัญที่มากตามไปด้วย (2) แรงจูงใจในการเล่นเกมสยองขวัญ 3 ด้าน ได้แก่ ด้านความต้องการการดำรงอยู่ ความต้องการความสัมพันธ์ และความต้องการความก้าวหน้า กลุ่มตัวอย่างเกมเมอร์ให้ความสำคัญกับแรงจูงใจด้านความต้องการการดำรงอยู่ และความต้องการความก้าวหน้า หากเกมเมอร์มีแรงจูงใจในด้านดังกล่าวมากจะส่งผลให้มีพฤติกรรมการเล่นเกมสยองขวัญมากขึ้นตามไปด้วย (3) พฤติกรรมการเล่นเกมสยองขวัญมีอิทธิพลต่อการติดเกมสยองขวัญอย่างมีนัยสำคัญในทิศทางบวก ยิ่งเกมเมอร์เล่นเกมสยองขวัญมากเท่าไรยิ่งส่งผลให้เกิดการติดเกมสยองขวัญมากขึ้นเท่านั้น

ฟื้นฟูใจในโลกจำลอง: ปฏิสัมพันธ์ทางสังคมกึ่งความจริง ความสัมพันธ์ทางสังคม กึ่งความจริงกับพลวัตรสุขภาพจิตในบริบทของแฟนคลับ

2026-02-17T08:40:42+07:00

บทความชิ้นนี้ทบทวนพลวัตของการสื่อสารในบริบทแฟนคลับศิลปินเกาหลี โดยใช้แนวคิดปฏิสัมพันธ์กึ่งสังคมและความสัมพันธ์กึ่งสังคม (Parasocial Interaction and Parasocial Relationship) ผลการทบทวนพบว่า ความสัมพันธ์ดังกล่าวไม่ได้เป็นเพียงการสื่อสารทางเดียว แต่เป็นกลไกทางจิตวิทยาที่ช่วยเยียวยา เสริมคุณค่าในตนเอง และสร้างแรงบันดาลใจ โดยศิลปินทำหน้าที่เป็นเพื่อนเสมือนจริง (Quasi-Friend) ส่งผลให้แฟนคลับรู้สึกใกล้ชิด มีคุณค่า และเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน ก่อนจะแสดงออกผ่านพฤติกรรมการสนับสนุนศิลปิน เช่น การซื้อสินค้าและการเข้าร่วมกิจกรรมของแฟนคลับ

อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ดังกล่าวอาจก่อให้เกิดความคาดหวังและแรงกดดันจากการเปรียบเทียบภายในกลุ่ม ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อสุขภาพจิตได้ ดังนั้น บทความนี้จึงเสนอให้มองความสัมพันธ์ระหว่างแฟนคลับกับศิลปินในโลกดิจิทัลในฐานะพื้นที่ที่สามารถสร้างคุณค่าและเยียวยาจิตใจ พร้อมทั้งชี้ให้เห็นโอกาสในการศึกษาต่อยอดเพื่อพัฒนาโลกเสมือนให้เป็นพื้นที่ปลอดภัยทางใจในสังคมสมัยใหม่

เชียงราย พื้นที่แห่งการสร้างสรรค์และการต่อรองทางวัฒนธรรมระหว่างอัตลักษณ์ล้านนา กับความเป็นสากล

2025-09-24T15:24:01+07:00

บทความนี้มุ่งวิเคราะห์จังหวัดเชียงรายในฐานะ “พื้นที่การสื่อสารเชิงวัฒนธรรม” ที่อัตลักษณ์ล้านนาไม่ได้ดำรงอยู่อย่างคงที่ หากถูกสื่อสาร ผลิตซ้ำ และต่อรองอย่างต่อเนื่องภายใต้บริบทโลกาภิวัตน์และการพัฒนาเมืองสร้างสรรค์ แนวคิดทุนทางวัฒนธรรมและทุนเชิงสัญลักษณ์ถูกใช้เพื่ออธิบายกระบวนการสั่งสม–แปลงทุนของกลุ่มผู้สื่อสารในพื้นที่ ขณะเดียวกัน แนวคิดพื้นที่ที่สามถูกใช้เพื่อทำความเข้าใจการผสมผสานและการสร้างความหมายใหม่ของอัตลักษณ์ท้องถิ่นเมื่อเผชิญแรงกดทับจากศูนย์กลางและแรงดึงดูดจากเวทีโลก ผลการสังเคราะห์เสนอการแบ่งพัฒนาการออกเป็น 4 ยุคตามผู้สื่อสารหลัก พื้นที่/ช่องทางการสื่อสาร และรูปแบบการต่อรองอัตลักษณ์ ได้แก่ (1) ยุคการสื่อสารแบบชุมชนและมุขปาฐะ ที่วัดและชุมชนทำหน้าที่เป็นพื้นที่สะสมองค์ความรู้และธำรงจารีต (2) ยุคการสื่อสารผ่านพื้นที่ศิลปะและปัจเจกบุคคล ที่ศิลปินใช้สถาปัตยกรรม/พื้นที่ศิลปะเป็นสื่อหลักในการประกาศอัตลักษณ์และสร้างความหมายใหม่ (3) ยุคการสื่อสารผ่านเครือข่ายศิลปินและพื้นที่กลาง ที่การรวมกลุ่มและพื้นที่เชื่อมต่อช่วยขยายการสื่อสารสู่สาธารณะและเศรษฐกิจการท่องเที่ยวเชิงศิลป์ และ (4) ยุคการสื่อสารข้ามพรมแดนและเวทีโลก ที่เชียงรายยกระดับสู่การเป็นพื้นที่ศิลปะร่วมสมัยนานาชาติและได้รับการรับรองในระดับโลกภายใต้กรอบเมืองสร้างสรรค์ บทความชี้ให้เห็นว่า การพัฒนาเชียงรายสู่เมืองสร้างสรรค์มิได้เป็นเพียง “ผลลัพธ์ด้านภาพลักษณ์” หากเป็นกระบวนการต่อรองเชิงอำนาจผ่านการสื่อสารที่เกี่ยวข้องกับการนิยามความเป็นล้านนา การจัดสรรความชอบธรรมของผู้สื่อสาร และความสามารถในการแปลงทุนทางวัฒนธรรมให้เป็นทุนเชิงสัญลักษณ์ในระดับเมืองและระดับนานาชาติ ข้อค้นพบดังกล่าวสะท้อนความจำเป็นของการออกแบบนิเวศการสื่อสารเชิงวัฒนธรรมที่เปิดกว้าง เป็นธรรม และเอื้อต่อการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอย่างหลากหลาย เพื่อรองรับการพัฒนาเมืองสร้างสรรค์อย่างสมดุลและยั่งยืน

การทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับกลยุทธ์การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพและความน่าเชื่อถือในการสื่อสารสุขภาพบน TikTok ในประเทศไทย โดยใช้แบบจำลองการประมวลผลแบบฮิวริสติก-ซิสเตแมติก

2026-06-23T20:55:41+07:00

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทบทวนและสังเคราะห์วรรณกรรมที่ว่าด้วยกลยุทธ์การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพและความน่าเชื่อถือในการสื่อสารสุขภาพบน TikTok ในประเทศไทย ภายใต้กรอบแบบจำลองการประมวลผลแบบฮิวริสติก–ซิสเตแมติก (Heuristic-Systematic Model HSM) เป็นกรอบแนวคิดหลัก ในปัจจุบัน TikTok ได้กลายเป็นแหล่งข้อมูลสุขภาพที่สำคัญ โดยเฉพาะสำหรับคนรุ่นใหม่แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นแหล่งรวมของข้อมูลที่ผิดพลาดและขาดการควบคุม การศึกษานี้วิเคราะห์ว่าสภาพแวดล้อมของ TikTok ที่มีลักษณะสั้นกระชับและเน้นความบันเทิงส่งเสริมการประมวลผลแบบฮิวริสติกซึ่งผู้ใช้ต้องอาศัยตัวชี้นำทางลัด เช่น ความน่าเชื่อถือของแหล่งข้อมูลมากกว่าการประมวลผลแบบซิสเตแมติก หรือการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงลึกอย่างไร บทความนี้มุ่งหวังที่จะอธิบายผลกระทบของตัวชี้นำฮิวริสติก (เช่น สถานะผู้เชี่ยวชาญ, คุณภาพการผลิต) ต่อการรับรู้ความน่าเชื่อถือ และเสนอว่ากลยุทธ์การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพสูงสุดคือ "กลยุทธ์แบบผสมผสาน" ที่ใช้ตัวชี้นำฮิวริสติกที่แข็งแกร่งเพื่อกระตุ้นให้เกิดการประมวลผลแบบซิสเตแมติก โดยอาศัยหลักการความเพียงพอ (Sufficiency Principle) ผลการวิเคราะห์นี้จะเป็นประโยชน์ต่อนักวิชาการและผู้ปฏิบัติงานด้านสาธารณสุขในประเทศไทยเพื่อเป็นแนวทางในการออกแบบการสื่อสารสุขภาพที่น่าเชื่อถือ

Wellness Care ในฐานะสินค้าความหวัง: การวิพากษ์การสื่อสารสุขภาวะในยุคสุขภาพดิจิทัล

2026-06-23T20:56:35+07:00

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการประกอบสร้างวาทกรรม wellness care ในยุคสุขภาพดิจิทัล โดยมุ่งวิเคราะห์ว่าสุขภาวะถูกสื่อสารให้กลายเป็นความหมายของชีวิตที่ดี ร่างกายที่ควบคุมได้ ความอ่อนเยาว์ และตัวตนที่มีวินัยอย่างไร รวมถึงวิเคราะห์บทบาทของผู้ส่งสาร และตัวแสดงทางการสื่อสาร ได้แก่ อินฟลูเอนเซอร์ แบรนด์ธุรกิจ แพลตฟอร์มดิจิทัล สื่อไลฟ์สไตล์ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ในการผลิตและกำหนดนิยามของ wellness care ในฐานะสินค้าความหวัง บทความนี้ใช้แนวทางการวิเคราะห์เชิงวิพากษ์ โดยสังเคราะห์แนวคิดวาทกรรม สังคมความเสี่ยง สุขภาพดิจิทัล สุขภาพแบบองค์รวม และวาทกรรม anti-aging เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างการสื่อสารสุขภาวะกับตรรกะทางการตลาดในสังคมดิจิทัลข้อเสนอหลักของบทความคือ wellness care ไม่ได้เป็นเพียงแนวทางการดูแลสุขภาพหรือกระแสไลฟ์สไตล์ร่วมสมัยเท่านั้น หากแต่เป็นวาทกรรมที่ผลิตความหมายเกี่ยวกับร่างกาย ชีวิต ความอ่อนเยาว์ วินัย และคุณค่าของปัจเจกในสังคมดิจิทัล วาทกรรมดังกล่าวทำงานผ่านภาษา ภาพ เรื่องเล่า คำสัญญาเชิงเปลี่ยนชีวิต และตัวแบบบุคคล เพื่อทำให้ความเสี่ยง ความกลัว และความไม่มั่นคงของผู้บริโภค เช่น ความแก่ ความอ้วน ความเครียด การนอนไม่ดี หรือร่างกายที่ไม่สมดุล ถูกแปรเปลี่ยนเป็นความปรารถนาในการบริโภคสินค้า บริการ กิจกรรม และไลฟ์สไตล์ด้านสุขภาวะ

บทความนี้จึงชี้ให้เห็นว่า wellness care ในยุคสุขภาพดิจิทัลไม่ได้ขายเพียงสุขภาพ แต่ขายความหวังว่าชีวิตจะดีขึ้น ร่างกายจะควบคุมได้ และตัวตนจะมีคุณค่ามากขึ้นผ่านการลงทุนกับตนเอง อย่างไรก็ตาม ความหวังดังกล่าวไม่ได้เป็นกลาง หากถูกผูกเข้ากับตรรกะของตลาดที่ทำให้การดูแลตนเองกลายเป็นสิ่งที่ต้องซื้อ ต้องแสดงออก และต้องทำอย่างต่อเนื่อง