วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์

ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบตอบสนองด้วยท่าทางร่วมกับวิธีสอนแบบโฟนิกส์ที่มีต่อการรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษพื้นฐานของเด็กปฐมวัย

พัชราภรณ์ พุทธิกุล — 2025-12-30

การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบการรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษพื้นฐานโดยภาพรวมของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบตอบสนองด้วยท่าทางร่วมกับวิธีสอนแบบโฟนิกส์ 2) เปรียบเทียบการรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษพื้นฐานรายด้านทั้งด้านการฟัง การพูด การอ่าน และการเขียนของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่างคือ เด็กปฐมวัย อายุ 3-4 ปี ที่กำลังศึกษาในชั้นอนุบาลปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 ศูนย์สาธิตการบริบาลและพัฒนาเด็กปฐมวัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร จำนวน 27 คน ได้มาจากการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ และ 2) แบบทดสอบการรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษพื้นฐานของเด็กปฐมวัย ประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ 1) การฟัง 2) การพูด 3) การอ่าน และ 4) การเขียนวิเคราะห์ข้อมูลโดยการ หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที

ผลการวิจัยพบว่า

1. การรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษพื้นฐานของเด็กปฐมวัยหลังการจัดกิจกรรมสูงกว่าก่อนการ จัดกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

2. การรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษพื้นฐานรายด้านของเด็กปฐมวัยหลังการจัดกิจกรรมสูงกว่าก่อนการจัดกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทั้งด้านการฟัง การพูด การอ่าน และการเขียนโดยด้านการฟังมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมาคือ ด้านการพูด การอ่าน และการเขียน ตามลำดับ

การพัฒนาสมรรถนะการรวมพลังทำงานเป็นทีมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 6 ขั้น ตามแนวทางสะเต็มศึกษา

สุวรรณา ทรงปัญญา — 2025-12-30

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาสมรรถนะการรวมพลังทำงานเป็นทีมของนักเรียนชั้นประถม ศึกษาปีที่ 4 โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 6 ขั้น ตามแนวทางสะเต็มศึกษา ดำเนินการวิจัยโดยใช้รูปแบบการวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน จำนวน 3 วงจรปฏิบัติการ กลุ่มที่ศึกษา คือ นักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4/2 จำนวน 39 คน ได้จากการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือการวิจัย ประกอบด้วยแผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษาและแบบประเมินสมรรถนะการรวมพลังทำงานเป็นทีมของนักเรียน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย เลขคณิตแล้วเทียบกับเกณฑ์ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ

ผลการวิจัยพบว่า

นักเรียนส่วนใหญ่ (ร้อยละ 36) มีระดับการพัฒนาสมรรถนะการรวมพลังทำงานเป็นทีมในระดับ 3
ผลการศึกษาในรายองค์ประกอบ พบว่า นักเรียนส่วนใหญ่มีการพัฒนาสมรรถนะฯ อยู่ระดับ 3 ในองค์ประกอบด้านกระบวนการทำงานแบบร่วมมือรวมพลังอย่างเป็นระบบ และด้านการเป็นสมาชิกทีมที่ดีและมีภาวะผู้นำ (ร้อยละ 74 และ 53.85 ตามลำดับ) ขณะที่การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีและการจัดการความขัดแย้งยังอยู่ในระดับ 2 (ร้อยละ 71.79)
แนวโน้มการพัฒนาระดับสมรรถนะฯ เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจากวงจรปฏิบัติการที่ 1 ไปยังวงจรปฏิบัติการที่ 3 ทุกองค์ประกอบ แสดงให้เห็นถึงประสิทธิผลของรูปแบบวัฏจักรการเรียนรู้ 6 ขั้น ที่ช่วยส่งเสริมสมรรถนะการรวมพลังทำงานเป็นทีมของนักเรียนได้อย่างเป็นระบบและชัดเจน

ผลการเรียนรู้วัฒนธรรมไทยเชิงสร้างสรรค์เป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์และทักษะการเป็นผู้ประกอบการของนักเรียนระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ

ชรินทร์ มั่งคั่ง — 2025-12-30

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้วิชาหน้าที่พลเมืองและศีลธรรม ด้วยการจัดการเรียนรู้วัฒนธรรมไทยเชิงสร้างสรรค์เป็นฐาน เพื่อส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์ และทักษะการเป็นผู้ประกอบการของนักเรียนระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ 2) วิเคราะห์ทักษะความคิดสร้างสรรค์ และ 3) วิเคราะห์ทักษะการเป็นผู้ประกอบการ หลังการจัดการเรียนรู้แบบวัฒนธรรมไทยสร้างสรรค์เป็นฐาน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ จำนวน 33 คน เครื่องมือการวิจัย ประกอบด้วย แบบวิเคราะห์แผนการจัดการเรียนรู้ แบบวิเคราะห์ทักษะความคิดสร้างสรรค์และแบบวิเคราะห์ทักษะการเป็นผู้ประกอบการ

ผลการวิจัยพบว่า

การจัดการเรียนรู้วัฒนธรรมไทยเชิงสร้างสรรค์เป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะความคิดสร้างสรรค์และทักษะการเป็นผู้ประกอบการของนักเรียนระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ พบว่าแผนการจัดการเรียนรู้ทั้ง 5 แผนมีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด (M = 4.66, SD = 0.01) เนื่องจากมีการพัฒนาอย่างเป็นระบบ
ผลการวิเคราะห์ทักษะความคิดสร้างสรรค์อยู่ในระดับดีมาก (M = 2.79, SD = 0.20) เนื่องจากการเน้นการปฏิบัติจริง
ผลการวิเคราะห์ทักษะการเป็นผู้ประกอบการอยู่ในระดับ ดีมาก (M = 2.70, SD = 0.14) เนื่องจาก เน้นการคำนึงถึงการเป็นผู้ประกอบการในอนาคต

รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถาบันการอาชีวศึกษา ในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกของประเทศไทย

พงษ์ศักดิ์ ผกามาศ — 2025-12-30

วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและที่พึงประสงค์ของการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถาบันการอาชีวศึกษา และ 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถาบันการอาชีวศึกษาในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกของประเทศไทย กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรของสถาบันการอาชีวศึกษา จำนวน 9 สถาบัน ผู้ให้ข้อมูลหลักรวมทั้งสิ้น 458 คน ประกอบด้วย กลุ่มที่ 1 ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการ จำนวน 18 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนด กลุ่มที่ 2 ครูผู้สอนและบุคลากร จำนวน 440 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามสภาพปัจจุบันและที่พึงประสงค์ แบบประเมินความเหมาะสมและเป็นไปได้ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนี PNI_modified และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบันของการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และสภาพที่พึงประสงค์โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลมี 3 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) องค์ประกอบหลัก ได้แก่ ความเป็นผู้นำที่มีวิสัยทัศน์ กลยุทธ์การสื่อสาร การหลอมรวมระบบบริหารที่เชื่อมโยง การสร้างองค์กรแห่งนวัตกรรมอาชีวศึกษา และบรรยากาศและวัฒนธรรมการเรียนรู้เชิงดิจิทัล 2) วิธีการพัฒนาประกอบด้วย การเรียนรู้ด้วยตนเองเชิงดิจิทัล การเรียนรู้ด้วยตนเองผ่านระบบออนไลน์ และการฝึกอบรมผ่านระบบออนไลน์ และ 3) เป้าหมายการพัฒนาประกอบด้วย การสร้างแรงบันดาลใจ การสร้างความมั่นใจ การรู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลง การจัดสรรเวลาในการเข้าถึง การนำไปสู่การเปลี่ยนแปลง และการสร้างความเสมือนจริง

ผลการจัดกิจกรรมตามแนวการสอนภาษาธรรมชาติที่มีต่อความสามารถด้านการอ่านและเขียนของเด็กปฐมวัยโรงเรียนบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

สุภาวดี พันธุ์เพ็ง — 2025-12-30

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์และเปรียบเทียบความสามารถด้านการอ่านและการเขียนของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดกิจกรรมตามแนวการสอนภาษาธรรมชาติ เป็นการวิจัยเชิงทดลองเบื้องต้น ใช้การทดลองกลุ่มเดียวทดสอบก่อนและหลัง ประชากรในการวิจัย คือ เด็กปฐมวัยชายและหญิง อายุระหว่าง 5-6 ปี อนุบาลปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 ที่โรงเรียนบางไทรในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมตามแนวการสอนภาษาธรรมชาติ เกี่ยวกับสถานที่สำคัญในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 24 แผน และแบบทดสอบความสามารถด้านการอ่านและเขียนของเด็กปฐมวัย ระยะเวลาในการทดลอง 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน วันละ 40 นาที สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และไค-สแควร์

ผลการวิจัยพบว่า

ความสามารถด้านการอ่านและการเขียนของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดกิจกรรมตามแนวการสอนภาษาธรรมชาติ เกี่ยวกับสถานที่สำคัญในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีความสัมพันธ์กัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
ความสามารถด้านการอ่านและการเขียนของเด็กปฐมวัยหลังจากที่ได้รับการจัดกิจกรรม สูงกว่าก่อนการจัดกิจกรรมทั้งภาพรวมและจำแนกรายด้าน

การมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในกระบวนการให้ความช่วยเหลือระยะแรกเริ่ม สำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ

เบญจมาศ พงษ์สวัสดิ์ — 2025-12-30

การให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มเป็นกลยุทธ์สำคัญในการพัฒนาเด็กให้เกิดการเรียนรู้อย่างเต็มศักยภาพ การให้ความช่วยเหลืออย่างทันท่วงทีสามารถลดความรุนแรงของปัญหาที่อาจเกิดขึ้นและส่งเสริมพัฒนาการของเด็กได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ ส่งผลดีต่อตัวเด็กและผู้ปกครองบทบาทของผู้ปกครองจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง โดยมุ่งเน้นการให้ความรู้และแนวทางในการดูแลที่เหมาะสม เพื่อสนับสนุนพัฒนาการของบุตรหลานอย่างมีประสิทธิภาพ รูปแบบการให้บริการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มเป็นการทำงานร่วมกันระหว่างนักวิชาชีพที่หลากหลายสาขา ทั้งด้านการศึกษา สุขภาพ อนามัย และการบำบัดรักษา อีกทั้งยังเน้นการป้องกันความบกพร่องที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เพื่อให้เด็กสามารถพัฒนาตามขั้นตอนเช่นเดียวกับเด็กทั่วไป หรือใกล้เคียงกับเด็กทั่วไปมากที่สุด ความร่วมมือระหว่างบุคลากรทางการศึกษา ทางการแพทย์ และผู้ปกครองเป็นหัวใจสำคัญในกระบวนการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มการให้ความรู้และวิธีการดูแลที่ถูกต้องแก่ผู้ปกครอง เพื่อนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันช่วยให้บุตรหลานได้รับการพัฒนาอย่างเต็มศักยภาพ ส่งผลให้เด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษสามารถประสบความสำเร็จในการพัฒนาตนเองได้อย่างมีคุณภาพ

ความท้าทายและโอกาสของการศึกษาแบบเรียนรวม: แนวทางสู่การพัฒนาคุณภาพการศึกษาในประเทศไทย

พรรณรอง ฐิติพรวณิช — 2025-12-30

บทความนี้นำเสนอข้อมูลการศึกษาแบบเรียนรวมซึ่งเป็นแนวคิดที่มุ่งเน้นการสร้างโอกาสทางการศึกษาให้แก่ผู้เรียนทุกคน โดยไม่คำนึงถึงข้อจำกัดทางร่างกาย จิตใจ หรือการเรียนรู้ ให้สามารถเข้าร่วม การศึกษาในระบบปกติร่วมกับผู้เรียนทั่วไปได้อย่างเท่าเทียม นำเสนอความเป็นมาและวิวัฒนาการของการศึกษาแบบเรียนรวม รูปแบบ ความเชื่อ และหลักการ รวมถึงปัญหาและอุปสรรคที่พบ เช่น ความไม่ชัดเจน ของนโยบายการจัดการ งบประมาณที่ไม่เพียงพอ และการขาดแคลนบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง บทความนี้ยังได้เสนอแนวทางแก้ไขปัญหาดังกล่าว โดยจัดกลุ่มแนวทางแก้ปัญหาออกเป็น 4 ด้านหลัก ได้แก่ การปรับปรุงนโยบายให้มีความชัดเจน การพัฒนาครูและบุคลากร การจัดสรรทรัพยากร ไปจนถึงการสร้างสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้ที่เหมาะสม เพื่อสนับสนุนการจัดการศึกษาแบบเรียนรวมให้มีประสิทธิภาพ และสอดคล้องกับบริบททางสังคมและวัฒนธรรมของประเทศไทย