การพัฒนาระบบสารสนเทศพิพิธภัณฑ์พระพุทธรูปไม้โบราณ พระพรหมวชิรญาณ วัดอาม็อง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ - วะยะลุน, สุพัตรา; พงษ์ปรีชา, พงศกร; งาหอม, ศุภชัย; หนองใหญ่, ศุภกิตติ์ (วารสารศิลปะและวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำมูล, 2022)
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อออกแบบและพัฒนาระบบสารสนเทศพิพิธภัณฑ์พระพุทธรูปไม้โบราณ พระพรหมวชิรญาณ วัดอาม็อง และ 2) เพื่อประเมินประสิทธิภาพของระบบสารสนเทศพิพิธภัณฑ์พระพุทธรูปไม้โบราณ พระพรหมวชิรญาณ วัดอาม็อง การวิจัยนี้ได้ใช้กระบวนการพัฒนาระบบโดยใช้วิธีการอไจล์แบบสกรัมสำหรับการออกแบบและวิเคราะห์ระบบ และพัฒนาเว็บแอพพลิเคชั่นโดยแพลตฟอร์มแบบไม่เขียนโค้ดเป็นกรอบการวิจัย พื้นที่วิจัย คือ ตำบลท่าสว่าง อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ พระสงฆ์ 5 รูป นักท่องเที่ยว 10 คน และนักวิชาการ 3 คน รวมจำนวน 18 คน ใช้วิธีคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 2 ชนิด ได้แก่ 1) แบบสัมภาษณ์ และ 2) แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ระบบสารสนเทศ ประกอบด้วย 5 โมดูลหลัก ได้แก่ เกี่ยวกับเรา การเดินทาง ประวัติพระพุทธรูปไม้ การเรียนรู้จดจำใบหน้า วิธีการแท็กใบหน้า และพัฒนาระบบสารสนเทศด้วยโปรแกรมเวิร์ดเพรสส์ 2) ผลการประเมินประสิทธิภาพของระบบ โดยภาพรวมมีค่าอยู่ในระดับมาก ( = 4.50, S.D. = 0.61) โดยพบว่าด้านความถูกต้องของเนื้อหา มีค่าอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.75, S.D. = 0.43) องค์ความรู้จากงานวิจัยนี้ คือ การออกแบบและวิเคราะห์ระบบโดยใช้วิธีการอไจล์แบบสกรัม มีผลลัพธ์ที่มีประสิทธิภาพ เน้นให้ทีมงานพบปะแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ควบคู่กับการใช้แพลตฟอร์มแบบไม่เขียนโค้ดส่งผลให้ใช้นักพัฒนาซอฟต์แวร์จำนวนน้อย แต่ระบบสารสนเทศยังคงมีประสิทธิภาพมาก ตอบสนองความต้องการกับผู้ใช้งาน