แนวทางการบริหารระบบนิเวศการเรียนรู้ตามหลักสัปปายะ 7 ของโรงเรียนในกลุ่มสันติสุข จังหวัดพระนครศรีอยุธยา - ทรัพย์ประเสริฐ รักษา; ศรีวิชัย สุทธิพงษ์; พระครูภัทรธรรมคุณ (วารสารพุทธอาเซียนศึกษา, 2025)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพการบริหารระบบนิเวศการเรียนรู้ ของโรงเรียนในกลุ่มสันติสุข 2) เพื่อศึกษาวิธีการบริหารระบบนิเวศการเรียนรู้ตามหลักสัปปายะ 7 ของโรงเรียนในกลุ่มสันติสุข 3) เพื่อเสนอแนวทางการบริหารระบบนิเวศการเรียนรู้ ตามหลักสัปปายะ 7 ของโรงเรียนในกลุ่มสันติสุข จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นงานวิจัยแบบผสานวิธี ใช้ประชากรผู้บริหารและครู โรงเรียนในกลุ่มสันติสุข จำนวน 127 คน เก็บข้อมูลแบบสอบถามความคิดเห็น สถิติวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์เนื้อหาจากการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 7 ท่าน ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพการบริหารระบบนิเวศการเรียนรู้ โดยภาพรวม ทั้ง 5 ด้าน อยู่ในระดับมากเนื่องจากผู้บริหารและครูให้ความร่วมมือบริหารระบบนิเวศการเรียนรู้ของโรงเรียนอย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งใน ด้านวิธีการจัดการเรียนรู้ ด้านการใช้เทคโนโลยีการเรียนรู้ ด้านความร่วมมือของเครือข่าย ด้านยุทธศาสตร์การดำเนินงาน และด้านทรัพยากรการบริหารการศึกษา ตามลำดับความสำคัญของการบริหารระบบนิเวศการเรียนรู้ 2. วิธีการบริหารระบบนิเวศการเรียนรู้ต้องอาศัยความร่วมมือจากครู ผู้เรียน ผู้ปกครอง และชุมชน โดยจัดสภาพแวดล้อมปลอดภัย สนับสนุน Active Learning ใช้เทคโนโลยี พัฒนาทักษะการสอน สร้างเครือข่ายการเรียนรู้ และเชื่อมโยงกับภายนอกเพื่อส่งเสริมศักยภาพผู้เรียนอย่างเต็มที่ และ ๓. แนวทางการบริหารระบบนิเวศการเรียนรู้ตามหลักสัปปายะ 7 มีแนวทาง ประกอบด้วย 1) อาวาสสัปปายะ สร้างสภาพแวดล้อมสะอาด ทันสมัย และมีระเบียบ เอื้อต่อการเรียนรู้และปฏิสัมพันธ์ที่ดี 2) โคจรสัปปายะ จัดสภาพการเดินทางและเรียนรู้นอกสถานที่ให้ปลอดภัยและเหมาะสม 3) ภัสสสัปปายะ ใช้สื่อการสอนหลากหลายและทันสมัย กระตุ้นการเรียนรู้ 4) ปุคคลสัปปายะ ส่งเสริมความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างบุคลากร และการมีส่วนร่วมของนักเรียน 5) โภชนสัปปายะ สนับสนุนการบริโภคทั้งอาหารและความรู้เพื่อพัฒนาตนเอง 6) อุตุสัปปายะ ควบคุมสภาพแวดล้อม เช่น อุณหภูมิและแสงสว่าง ให้เหมาะสมกับการเรียน และ 7) อิริยาบถสัปปายะ จัดกิจกรรมส่งเสริมการเคลื่อนไหวและการผ่อนคลาย เพื่อสุขภาพที่ดีของผู้เรียน