แนวทางการพัฒนาการบริหารวิชาการในยุคปัญญาประดิษฐ์ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารวิชาการในยุคปัญญาประดิษฐ์ของครู 2) เปรียบเทียบการบริหารวิชาการในยุคปัญญาประดิษฐ์ของครู จำแนกตามสถานภาพครูที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา ประสบการณ์การทำงาน และขนาดของสถานศึกษา และ 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาการบริหารวิชาการในยุคปัญญาประดิษฐ์ของครู กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2 จำนวน 310 คน โดยการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นตามขนาดของสถานศึกษา และการสุ่มแบบหลายขั้นตอนอย่างมีระบบ และผู้ให้การสัมภาษณ์ จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ และแบบสอบถามที่มีค่าความตรงเชิงเนื้อหารายข้ออยู่ระหว่าง .67 - 1.00 และค่าความเที่ยงเท่ากับ .99 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ค่าความแปรปรวนทางเดียว ทดสอบความแตกต่างรายคู่ด้วย LSD และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารวิชาการในยุคปัญญาประดิษฐ์ของครู ในภาพรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการจัดการเรียนรู้ รองลงมา คือ ด้านการพัฒนาหลักสูตรของสถานศึกษา ด้านการพัฒนาสื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา ด้านการนิเทศการศึกษา และด้านการวัดและประเมินผลการศึกษา ตามลำดับ 2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูเกี่ยวกับการพัฒนาการบริหารวิชาการในยุคปัญญาประดิษฐ์ จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และประสบการณ์การทำงาน พบว่า มีความคิดเห็นไม่แตกต่างกัน ส่วนขนาดสถานศึกษา มีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ .05 และ 3) แนวทางการพัฒนาการบริหารวิชาการในยุคปัญญาประดิษฐ์ของครู ครอบคลุมการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) เป็นเครื่องมือในการพัฒนาการบริหารวิชาการ ควบคู่กับการพัฒนาศักยภาพครูและการเรียนรู้ร่วมกันทางวิชาชีพ เพื่อยกระดับการจัดการเรียนรู้ให้สอดคล้องกับบริบทผู้เรียนและการเปลี่ยนแปลงทางการศึกษา