วัฒนธรรมองค์กรเพื่อเสริมสร้างคุณภาพชีวิตในการปฏิบัติงานของบุคลากรวิทยาลัย ชุมชนสตูล
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับวัฒนธรรมองค์กรในการปฏิบัติงานของบุคลากรวิทยาลัยชุมชนสตูล 2) ศึกษาระดับคุณภาพชีวิตในการปฏิบัติงานของบุคลากร และ 3) วิเคราะห์อิทธิพลของวัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตในการปฏิบัติงานของบุคลากร การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บุคลากรวิทยาลัยชุมชนสตูล จำนวน 44 คน โดยใช้ประชากรทั้งหมด เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม ซึ่งมีค่า IOC เท่ากับ 0.67 - 1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.98 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นแบบพหุคูณ กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 ผลการวิจัยพบว่า วัฒนธรรมองค์กรในการปฏิบัติงานของบุคลากรโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยวัฒนธรรมแบบปรับตัวมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา ได้แก่ วัฒนธรรมแบบเครือญาติ วัฒนธรรมแบบมุ่งผลสำเร็จ และวัฒนธรรมแบบราชการตามลำดับ ส่วนคุณภาพชีวิตในการปฏิบัติงานของบุคลากรโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านลักษณะงานที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม และด้านการทำงานร่วมกันและมนุษยสัมพันธ์ มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด โดยผลการวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นแบบพหุคูณพบว่า วัฒนธรรมองค์กรสามารถพยากรณ์คุณภาพชีวิตในการปฏิบัติงานได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติโดยแบบจำลองมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณเท่ากับ 0.724 และสามารถอธิบายความแปรปรวนของคุณภาพชีวิตในการปฏิบัติงานได้ร้อยละ 52.4 ทั้งนี้ วัฒนธรรมแบบปรับตัวเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลสูงสุด รองลงมา ได้แก่ วัฒนธรรมแบบมุ่งผลสำเร็จ วัฒนธรรมแบบเครือญาติ และวัฒนธรรมแบบราชการตามลำดับ ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า วัฒนธรรมองค์กรเป็นกลไกสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ต่อการยกระดับคุณภาพชีวิตในการปฏิบัติงานของบุคลากร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิราภรณ์ สอนดี. (2564). คุณภาพชีวิตในการทำงานและความผูกพันต่อองค์การของพนักงานมหาวิทยาลัยสายวิชาการมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ใน สารนิพนธ์บริหารธุระกิจบัณฑิต สาขาการจัดการทั่วไป. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญญบุรี.
นันทิกานต์ ทรงศิลป์ และคณะ. (2568). วัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตในการปฏิบัติงานของ ข้าราชการ สำนักงานเขตบางนา กรุงเทพมหานคร. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 16(1), 198-212.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
มณฑา จำปาเหลือง และวิชิต ลือยศ. (2567). องค์ประกอบวัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการทำงานของครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาประจวบคีรีขันธ์. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), 1-16.
สุนันท์ วุ่นฟัก. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมองค์การกับผลปฏิบัติงานของบุคลากรในสำนักอำนวยการประจำศาลอุทธรณ์ภาค 7. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
Daft, R. L. (2016). Organization theory and design. (12th ed.). Boston, MA: Cengage Learning.
Kotter, J. P. & Heskett, J. L. (1992). Corporate culture and performance. New York, NY: Free Press.
McClelland, D. C. (1985). Human motivation. Glenview, IL: Scott, Foresman.
Robbins, S. P. & Judge, T. A. (2012). Organizational behavior. (15th ed.). Bangkok: Pearson.
World Health Organization. (2022). World mental health report: transforming mental health for all. Geneva: World Health Organization.
Yukl, G. A. (2013). Leadership in organizations. (8th ed.). New York: University of Albany State.
