ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหาร ประเภทหม้อไฟของวัยรุ่นในจังหวัดพิษณุโลก

Main Article Content

เมธี วิเศษเขตร์การณ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด 2) พฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทหม้อไฟ และ 3) ความสัมพันธ์และอิทธิพลของปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทหม้อไฟ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือวัยรุ่นในจังหวัดพิษณุโลก จำนวน 387 คน ได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบไคสแควร์ สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นต่อปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดอยู่ในระดับมาก (equation = 4.48) และมีพฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทหม้อไฟอยู่ในระดับมาก (equation = 3.94) นอกจากนี้ ปัจจัยส่วนบุคคลด้านรายจ่ายต่อเดือนมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทหม้อไฟและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด ได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์ ราคา สถานที่จัดจำหน่าย การส่งเสริมการขาย บุคลากร กระบวนการ และสิ่งแวดล้อมทางกายภาพ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทหม้อไฟอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r) เท่ากับ 0.311, 0.259, 0.407, 0.397, 0.325, 0.355 และ 0.310 ตามลำดับ ทั้งนี้ ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดด้านสถานที่จัดจำหน่ายและด้านการส่งเสริมการขายเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทหม้อไฟ และสามารถพยากรณ์พฤติกรรมการบริโภคได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 (β = 0.289 และ 0.214) ดังนั้นผู้ประกอบการควรกำหนดราคาให้เข้าถึงได้และจัดโปรโมชั่นหรือส่วนลด เพื่อให้สอดคล้องกับกำลังซื้อของวัยรุ่น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วิเศษเขตร์การณ์ เ. . (2026). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหาร ประเภทหม้อไฟของวัยรุ่นในจังหวัดพิษณุโลก. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 9(4), 136–147. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/10698
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมการปกครอง. (2568). ระบบสถิติทางการทะเบียน. เรียกใช้เมื่อ 1 ธันวาคม 2568 จาก https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMenu/newStat/home.php

พิษนุ อภิสมาจารโยธิน และนพดล ทองอร่าม. (2568). อิทธิพลของปัจจัยด้านเศรษฐกิจและสังคมที่มีต่อระดับความมั่นคงทางด้านอาหารของผู้สูงอายุในจังหวัดพิษณุโลก. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 12(12), 103-114.

มธุรส พลพวก และธรรมวิมล สุขเสริม. (2565). ความต้องการของผู้บริโภคที่จะเข้าใช้บริการ ร้านชาบูอินดี้ในอำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(8), 441-456.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2562). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ธรรมสาร จำกัด.

ศิรีธร ขาวหมดจด และคณะ. (2021). กระบวนการตัดสินใจในการเลือกร้านอาหารของผู้บริโภค ในกรุงเทพมหานคร. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(3), 408-422.

สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2565). รายงานพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2565. เรียกใช้เมื่อ 1 ธันวาคม 2568 จาก https://www.etda.or.th/th/

Aphisamacharayothin, P. et al. (2026). One Health Core Competencies and Predicting Factors for One Health Workforce’s Core Competencies at the Local Level in Thailand: A Case Study in Nakhon Sawan Province. The Journal of Population and Social Studies (JPSS), 34(1), 884-904.

Aphisamacharayothin, P. (2021). Career Skills Development for Youth Females, Teen Mothers, and Families. Kasetsart Journal of Social Sciences, 42(1), 185-190.

Euromonitor International. (2022). Consumer foodservice in Thailand. Retrieved November 22 , 2025, from https://www.euromonitor.com/consumer-foodservice-in-thailand.

Gunden, N. et al. (2020). Consumers’ intentions to use online food delivery systems in the USA. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 32(3), 1325-1345.

Kotler, P. & Keller, K. L. (2016). Marketing management. (15th ed.). UK: Pearson.

Krungsri Research. (2024). Industry outlook 2023-2025: Restaurant business. Retrieved November 11, 2025, from https://www.krungsri.com/en/research/industry/industry-outlook/services/food-beverages/io/io-food-beverage-restaurant-2024-2026.

Parsa, H. G. et al. (2005). Why Restaurants Fail. Cornell Hotel and Restaurant Administration Quarterly, 46(3), 304-322.

Solomon, M. R. (2018). Consumer behavior: Buying, having, and being. (12th ed.). UK: Pearson.

Stephan, U. (2018). Entrepreneurs’ mental health and well-being: A review and research agenda. Academy of Management Perspectives, 32(3), 290-322.

Wang, C. et al. (2020). Effects of professional identity on turnover intention in China's hotel employees: The mediating role of employee engagement and job satisfaction. Journal of Hospitality and Tourism Management, 45, 10-22. https://doi.org/10.1016/j.jhtm.2020.07.002

Yamane, T. (1973). Statistics: An introduction analysis. US: Harper & Row.