แนวทางการจัดการการท่องเที่ยวเชิงอัตลักษณ์พื้นถิ่น เพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชน จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยแนวทางการจัดการการท่องเที่ยวเชิงอัตลักษณ์พื้นถิ่นเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชน จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นการวิจัยเชิงพัฒนาใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ดำเนินการเป็น 3 ระยะ ดังนี้ระยะที่ 1 ศึกษาและสังเคราะห์องค์ประกอบอัตลักษณ์พื้นถิ่น ใช้ผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 34 คน จากภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคชุมชน และนักวิชาการ เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาและเชิงธีม ผลพบว่าอัตลักษณ์พื้นถิ่นสามารถสังเคราะห์ได้เป็น 6 มิติ ได้แก่ วัฒนธรรม ประเพณี ศิลปะ อาหาร ภูมิปัญญา และทรัพยากรธรรมชาติ โดยมีอัตลักษณ์เด่น ได้แก่ พลังศรัทธาทางศาสนา งานหัตถกรรมเครื่องถม และวิถีชีวิตชุมชนคีรีวง ซึ่งสามารถพัฒนาเป็นการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ ระยะที่ 2 พัฒนาแนวทาง ใช้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 420 คน ซึ่งเป็นนักท่องเที่ยวและประชาชนในพื้นที่ วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา ผลพบว่าแนวทางการจัดการประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ การวางแผนบนฐานอัตลักษณ์ การออกแบบประสบการณ์ การมีส่วนร่วมของชุมชน การสร้างมูลค่าเชิงซอฟต์พาวเวอร์ และการบริหารสมดุลระหว่างการอนุรักษ์กับการท่องเที่ยว โดยมีค่าเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.38) เครื่องมือวิจัยผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา (IOC เฉลี่ย = 0.96) และมีค่าความเชื่อมั่นอยู่ในระดับสูง (Cronbach’s Alpha = 0.89) ระยะที่ 3 ประเมินและรับรองแนวทางโดยผู้เชี่ยวชาญจำนวน 9 คน ใช้แบบประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ วิเคราะห์ด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลพบว่าแนวทางมีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด (
= 4.49) และสามารถนำไปใช้ได้จริงในบริบทพื้นที่ การจัดการการท่องเที่ยวบนฐานอัตลักษณ์ควรบูรณาการอัตลักษณ์สู่การออกแบบประสบการณ์และการสร้างมูลค่าอย่างสมดุล เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
สำนักงานท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดนครศรีธรรมราช. (2565). แผนยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวจังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2565-2570. (พิมพ์ครั้งที่ 1). นครศรีธรรมราช: สำนักงานจังหวัดนครศรีธรรมราช.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. เรียกใช้เมื่อ 10 ตุลาคม 2566 จาก http://nscr.nesdc.go.th/ns/
Awotwe, E. (2026). Place-based economic development as a strategy for rural revitalization: An assessment of Saskatchewan’s policy environment and the OECD’s new rural paradigm (1990-2024). In the Degree of Doctor of Philosophy of the Johnson Shoyama Graduate School of Public Policy. University of Saskatchewan, Saskatoon.
Chiengkul, W. & Kumjorn, P. (2026). Cultural souvenir attributes and identity-based intentions in heritage tourism: Scale development and validation. Journal of Quality Assurance in Hospitality & Tourism, 1-21. https://doi.org/10.1080/1528008X.2026.2634775
Cochran, W. G. (1997). Sampling techniques. (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons.
Hoa, L. T. K. (2026). Sustainable tourism and local development in Quang Nam Province: Policy analysis and strategic recommendations. European Journal of Sustainable Development Research, 10(2). https://doi.org/10.29333/ejosdr/18129
Ilies, G. & Ilies, M. (2015). Identity-based geo- and tourism branding strategies derived from rural Maramureș land (Romania). GeoJournal of Tourism and Geosites, 8(2), 179-186.
Kim, H. J. et al. (2024). Evolution of the memorable tourism experience and future research prospects. Journal of Travel Research, 63(6), 1315-1334. https://doi.org/10.1177/00472875231206545
Maffei, D. et al. (2026). Evaluating place brand identity implementation: An assessment model for dynamic contexts. Journal of Place Management and Development, 1-20. https://doi.org/10.1108/JPMD-08-2025-0103
Malaj, A. & Bayyurt, N. (2026). Destination image, national identity, youth career aspirations, and support for tourism in an emerging destination. Research Square, https://doi.org/10.21203/rs.3.rs-8677703/v1
Nahar, N. (2025). Wool innovation: Punch needle embroidery as participatory art workshop incorporated with Arctic region’s sustainability and tourism. In Master’s Thesis. Sustainable Art and Design Faculty of Art and Design. University of Lapland.
Nethengwe, T. & Nengovhela, M. (2026). Operationalising sustainability: A framework for enhancing community-based homestays in South Africa. International Journal of Applied Research in Business and Management, 7(2). https://doi.org/10.51137/wrp.ijarbm.473
United Nations World Tourism Organization (UNWTO). (2024). Trends in sustainable tourism and cultural engagement. Retrieved October 15, 2024, from https://www.unwto.org
United Nations World Tourism Organization. (2021). UNWTO and NEOM launch ‘Tourism Experiences of the Future’ challenge. Retrieved July 7, 2022, from https://www.unwto.org/news/unwto-and-neom-launch-tourism-experiences-of-the-future-challenge
Uslu, F. (2023). The perception of cultural authenticity and support for cultural heritage tourism development. Sustainability, 15(22), 15794. https://doi.org/10.3390/su152215794.
Vossoughi, L. et al. (2020). Analysis of urban branding potential and brand elements of tourism destinations based on identity-based approach. Urban Tourism, 7(3), 143-159.
