ผลของการประยุกต์โยคะร่วมกับผ้าขาวม้าที่มีต่อความอ่อนตัวและคุณภาพ การนอนหลับของผู้สูงอายุ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการประยุกต์โยคะร่วมกับผ้าขาวม้าที่มีต่อความอ่อนตัวและคุณภาพการนอนหลับของผู้สูงอายุ ก่อนการฝึก ระหว่างการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุเพศหญิง ในชมรมผู้สูงอายุเทศบาลนครระยอง อายุ 60 ปีขึ้นไป จำนวน 20 คน โดยการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เป็นกลุ่มทดลอง 1 กลุ่ม เข้าร่วมโปรแกรมการประยุกต์โยคะร่วมกับผ้าขาวม้า โดยเน้นท่าฝึกความอ่อนตัวและการหายใจ เป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 วัน วันละ 60 นาที ทดสอบความอ่อนตัวโดยใช้แบบทดสอบเอื้อมแขนแตะมือด้านหลัง และนั่งเก้าอี้ยื่นแขนแตะปลายเท้า และทดสอบคุณภาพการนอนหลับด้วยแบบประเมิน The Pittsburgh Sleep Quality Index ก่อนการฝึก ระหว่างการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 วิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ ผลการวิจัยพบว่า นั่งเก้าอี้ยื่นแขนแตะปลายเท้า 1.898 ± 1.935, 2.757 ± 2.230 และ 3.461 ± 2.614 การทดสอบเอื้อมแขนแตะมือด้านหลัง 0.068 ± 2.024, 0.355 ± 2.001 และ 0.629 ± 1.977 และคุณภาพการนอนหลับ 6.050 ± 1.572, 4.800 ± 2.215 และ 3.350 ± 1.496 ผลการวิเคราะห์พบว่า นั่งเก้าอี้ยื่นแขนแตะปลายเท้า (F = 18.650, p <.001) เอื้อมแขนแตะมือด้านหลัง (F = 27.276, p< .001) และคุณภาพการนอนหลับ (F = 60.419, p < .001) แตกต่างกันอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และผลการเปรียบเทียบรายคู่พบว่าก่อนการฝึก ระหว่างการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปได้ว่า โปรแกรมการประยุกต์โยคะร่วมกับผ้าขาวม้าช่วยพัฒนาความอ่อนตัวและคุณภาพการนอนหลับของผู้สูงอายุได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กวิน บุญประโคน และคณะ. (2566). ผลการออกกำลังกายด้วยผ้าขาวม้าที่มีต่อการทรงตัวและการเคลื่อนไหวในผู้สูงอายุ. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 8(3), 606-616.
จรัสพิมพ์ วังเย็น และคณะ. (2566). การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากผ้าขาวม้าโดยใช้แนวคิดภูมิปัญญาท้องถิ่นกับแนวคิดการออกแบบแฟชั่นเพื่อพัฒนาอาชีพและผลิตภัณฑ์ชุมชน อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
เจริญ กระบวนรัตน์. (2552). การยืดเหยียดกล้ามเนื้อ Stretching Exercise. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
นรารักษ์ ไทยประเสริฐ. (2562). ผลการฝึกโยคะและฝึกเดินบนตารางเก้าช่องที่มีต่อการทรงตัว ความแข็งแรง การกลัวการล้ม และคุณภาพการนอนหลับของผู้สูงอายุ. ใน ดุษฎีนิพนธ์วิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา และการออกกำลังกาย. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นิวัฒน์ บุญสม. (2560). การพัฒนาความอ่อนตัวด้วยการยืดเหยียดกล้ามเนื้อ. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(2), 2173-2184.
ปทิตตาท์ วงศ์แสงเทียน. (2557). ประสิทธิผลของการออกกำลังกายด้วยผ้าขาวม้าประยุกต์ศิลปะพื้นบ้านของผู้สูงอายุ อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชลบุรี.
สาลี่ สุภาภรณ์. (2551). คู่มือการฝึกตันเถียน-สาลี่โยคะ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). นครนายก: ห้างหุ้นส่วนจำกัดสามลดา.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2567). การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2567. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. เรียกใช้เมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2569 จาก https://www.nso.go.th/
อัญชลี ชุ่มบัวทอง และคณะ. (2558). คุณภาพการนอนหลับ ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการนอนหลับ และความรู้สึกมีคุณค่า ในตนเองของผู้สูงอายุ. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 24(5), 833-843.
อุมาพร นิ่มตระกูล และคณะ. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ความอ่อนตัว และความเสี่ยงหกล้มของผู้สูงอายุในตำบลหนองตอง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 12(1), 67-81.
American College of Sports Medicine. (2006). ACSM’s guidelines for exercise testing and prescription. (7th ed.). Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins.
Ross, A. & Thomas, S. (2010). The health benefits of yoga and exercise: A review of comparison studies. Journal of Alternative and Complementary Medicine, 16(1), 3-12.
Streeter, C. et al. (2012). Effects of yoga on the autonomic nervous system, gamma-aminobutyric-acid, and allostasis in epilepsy, depression, and post-traumatic stress disorder. Medical Hypotheses, 78(5), 571-579.
