ปัจจัยที่ส่งผลต่อความฉลาดรู้ทางกายของนักศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยส่งผลต่อความฉลาดรู้ทางกาย 2) หาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่ส่งผลต่อความฉลาดรู้ทางกาย และ 3) สร้างสมการทำนายความฉลาดรู้ทางกายของนักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติวิทยาเขตชลบุรี เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ ซึ่งกำลังศึกษาในปีการศึกษา 2569 จำนวน 200 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม และแบบวัดความฉลาดรู้ทางกาย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับปัจจัยด้านการจัดการเรียนการสอนวิชาพลศึกษา ด้านการเข้าร่วมกิจกรรมทางกาย ด้านการเข้าร่วมการแข่งขันกีฬา ด้านสื่อสังคมและการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับความสำคัญของความฉลาดรู้ทางกาย ด้านแรงจูงใจ ทุกด้านอยู่ในระดับมาก และความฉลาดรู้ทางกายโดยรวมอยู่ในระดับดี 2) ปัจจัยทุกด้านมีความสัมพันธ์กับความฉลาดรู้ทางกายในทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 3) ปัจจัยที่ส่งผลต่อความฉลาดรู้ทางกายของนักศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยเรียงลำดับจากปัจจัยที่ส่งผลมากที่สุดไปหาน้อยที่สุด ได้แก่ ด้านการเข้าร่วมกิจกรรมทางกาย (β = 0.32) ด้านการจัดการเรียนการสอนวิชาพลศึกษา (β = 0.29) ด้านแรงจูงใจ (β = 0.28) โดยทั้งสามปัจจัยสามารถร่วมกันทำนายความฉลาดรู้ทางกายของนักศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรี ได้ร้อยละ 64.60
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). แผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2566 - 2570). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
ณัฐวุฒิ ฉิมมา. (2568). การประเมินความต้องการจำเป็นเกี่ยวกับกิจกรรมทางกายและกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพเพื่อเสริมสร้างความฉลาดรู้ทางกายของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและนวัตกรรมสุขภาพ กลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งประเทศไทย, 4(3), 38-51.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
วาสนา คุณาอภิสิทธิ์. (2562). การพัฒนาแบบประเมินความฉลาดรู้ทางกายสําหรับนักเรียนไทย. วารสารสุขศึกษาพลศึกษา และสันทนาการ, 45(2), 232-246.
ศูนย์พัฒนาองค์ความรู้ด้านกิจกรรมทางกายประเทศไทย. (2565). ความจำเป็นสำหรับการส่งเสริม “ความรอบรู้ทางกาย (Physical literacy: PL)” ให้กับคนไทยทุกกลุ่มวัย. ศูนย์พัฒนาองค์ความรู้ด้านกิจกรรมทางกายประเทศไทย (TPAK), สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. เรียกใช้เมื่อ 1 มีนาคม 2569 จาก https://tpak.or.th/th/article/625
Carl, J. et al. (2026A). Compatibility of physical education curricula with physical literacy across 40 European countries. Journal of curriculum studies, 58(4), 535-555.
Carl, J. et al. (2026B). Mapping the ‘lifelong journey’of physical literacy: a biographical assessment method for the physical activity and health context. Sport, Education and Society, 31(1), 127-141.
Çinar, M. & Hassani, F. (2025). The effects of traditional games on physical literacy among school-aged children. Frontiers in Sports and Active Living, 7, 1759890. https://doi.org/10.3389/fspor.2025.1759890.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Testing. New York: Harper & Row.
Hair, J. F. et al. (2019). Multivariate Data Analysis. (8th ed.). Upper Saddle River. NJ: Pearson Prentice Hall.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of psychology, 22(140), 5-55.
Shanshan, Z. et al. (2025). Relationship between physical literacy and mental health in adolescents: a moderated mediation model with resilience and physical activity as variables. Frontiers in Psychology, 16, 1518423. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2025.1518423.
Valle-Muñoz, V. M .et al. (2025). Physical literacy as a pedagogical model in physical education. Children, 12(8), 1008. https://doi.org/10.3390/children12081008.
Wang, F. J. et al. (2024). The relationship between physical literacy and quality of life among university students: The role of motivation as a mediator. Journal of Exercise Science & Fitness, 22(1), 31-38.
Whitehead, M. (2001). The concept of physical literacy. European Journal of Physical Education, 6(2), 127-138.
Ying, Y. et al. (2025). The relationship between physical literacy and physical activity: A systematic review and meta‐analysis. Applied Psychology: Health and Well‐Being, 17(4), e70062 https://doi.org/10.1111/aphw.70062.