แนวทางการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษาระดับอนุปริญญาในวิทยาลัยชุมชนสตูล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษาระดับอนุปริญญาในวิทยาลัยชุมชนสตูล โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา อาจารย์ผู้สอน และนักศึกษาระดับอนุปริญญา ที่มีประสบการณ์หรือเกี่ยวข้องกับการจัดการเรียนการสอนและการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการเรียนรู้ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ การสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม และการวิเคราะห์เอกสารที่เกี่ยวข้อง ข้อมูลที่ได้ถูกวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (Content Analysis) ผลการวิจัยพบว่า แนวทางการพัฒนาการเรียนรู้การใช้ AI เพื่อสนับสนุนการจัดการเรียนการสอนในบริบทวิทยาลัยชุมชนสตูล มีองค์ประกอบสำคัญ 4 ประการ ได้แก่ 1) การพัฒนาความรู้ ความเข้าใจ และทักษะด้าน AI ของนักศึกษา โดยมุ่งเน้นการใช้ AI อย่างมีวิจารณญาณและสอดคล้องกับจริยธรรมทางวิชาการ 2) การออกแบบการจัดการเรียนการสอนที่บูรณาการ AI เข้ากับรายวิชาและกิจกรรมการเรียนรู้ ยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง มุ่งผลลัพธ์การเรียนรู้ตามแนวคิด Outcome-Based Education (OBE) 3) การพัฒนาศักยภาพของอาจารย์ผู้สอนในการเลือกใช้และประยุกต์ AI เพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ การประเมินผล และการให้ข้อเสนอแนะอย่างเหมาะสม และ 4) การจัดสภาพแวดล้อมและระบบสนับสนุนการเรียนรู้ด้านเทคโนโลยีของสถานศึกษาให้เอื้อต่อการใช้ AI อย่างปลอดภัยและยั่งยืน ผลการวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางเชิงนโยบายและเชิงการปฏิบัติ
ในการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนด้วย AI ในวิทยาลัย และเป็นข้อมูลสำคัญในการสนับสนุนการยกระดับคุณภาพผู้เรียนให้มีสมรรถนะด้านดิจิทัลและการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 อย่างเหมาะสมกับบริบทพื้นที่ ซึ่งสอดคล้องกับนโยบายการศึกษาดิจิทัล การพัฒนาชุมชน ความยั่งยืน และบริบทท้องถิ่นอย่างแท้จริง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
นักศึกษาระดับอนุปริญญาท่านที่ 14. (12 ก.ค. 2569). แนวทางการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษาระดับอนุปริญญาในวิทยาลัยชุมชนสตูล. (กิตติยา ฤทธิภักดี, ผู้สัมภาษณ์)
นักศึกษาระดับอนุปริญญาท่านที่ 2. (12 ก.ค. 2569). แนวทางการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษาระดับอนุปริญญาในวิทยาลัยชุมชนสตูล. (กิตติยา ฤทธิภักดี, ผู้สัมภาษณ์)
นักศึกษาระดับอนุปริญญาท่านที่ 8. (12 ก.ค. 2569). แนวทางการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษาระดับอนุปริญญาในวิทยาลัยชุมชนสตูล. (กิตติยา ฤทธิภักดี, ผู้สัมภาษณ์)
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ผู้บริหารท่านที่ 1. (11 ก.ค. 2569). แนวทางการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษาระดับอนุปริญญาในวิทยาลัยชุมชนสตูล. (กิตติยา ฤทธิภักดี, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้บริหารท่านที่ 2. (11 ก.ค. 2569). แนวทางการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษาระดับอนุปริญญาในวิทยาลัยชุมชนสตูล. (กิตติยา ฤทธิภักดี, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้บริหารท่านที่ 3. (11 ก.ค. 2569). แนวทางการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษาระดับอนุปริญญาในวิทยาลัยชุมชนสตูล. (กิตติยา ฤทธิภักดี, ผู้สัมภาษณ์)
สถาบันวิทยาลัยชุมชน. (2565). แผนพัฒนาความเป็นเลิศสถาบันวิทยาลัยชุมชน ระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
สิรินภา สงคราม. (2568). การบริหารสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการจัดการเรียนรู้เชิงรุก. วารสารสมาคมวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 7(2). 583-597.
อาจารย์ผู้สอนท่านที่ 1. (18 ก.ค. 2569). แนวทางการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษาระดับอนุปริญญาในวิทยาลัยชุมชนสตูล. (กิตติยา ฤทธิภักดี, ผู้สัมภาษณ์)
อาจารย์ผู้สอนท่านที่ 2. (18 ก.ค. 2569). แนวทางการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษาระดับอนุปริญญาในวิทยาลัยชุมชนสตูล. (กิตติยา ฤทธิภักดี, ผู้สัมภาษณ์)
อาจารย์ผู้สอนท่านที่ 3. (18 ก.ค. 2569). แนวทางการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษาระดับอนุปริญญาในวิทยาลัยชุมชนสตูล. (กิตติยา ฤทธิภักดี, ผู้สัมภาษณ์)
อาจารย์ผู้สอนท่านที่ 4. (25 ก.ค. 2569). แนวทางการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษาระดับอนุปริญญาในวิทยาลัยชุมชนสตูล. (กิตติยา ฤทธิภักดี, ผู้สัมภาษณ์)
อาจารย์ผู้สอนท่านที่ 5. (25 ก.ค. 2569). แนวทางการจัดการเรียนการสอนและการเรียนรู้การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของนักศึกษาระดับอนุปริญญาในวิทยาลัยชุมชนสตูล. (กิตติยา ฤทธิภักดี, ผู้สัมภาษณ์)
Amsudharo, S. et al. (2021). Human Resource Management in the Digital Age. Journal of Graduate Studies Periscope, 9(1), 71-84.
Anderson, L. W. & Krathwohl, D. R. (2001). A taxonomy for learning, teaching, and assessing: A revision of Bloom’s taxonomy of educational objectives. New York, NY: Longman.
Harden, R. M. (2007). Outcome-based education: The future is today. Medical Teacher, 29(7), 625-629.
Hattie, J. & Timperley, H. (2007). The power of feedback. Review of Educational Research, 77(1), 81-112.
Holmes, W. et al. (2019). Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Boston, MA: Center for Curriculum Redesign.
OECD. (2020). Education in the digital age: Healthy and happy children. Paris: OECD publishing.
__________. (2021). Teachers as designers of learning environments. Paris: OECD Publishing.
__________. (2019). OECD Future of Education and Skills 2030: OECD Learning Compass 2030: A series of concept notes. Paris: OECD Publishing.
Spady, W. G. (1994). Outcome-based education: Critical issues and answers. Arlington, VA: American Association of School Administrators.
Trilling, B. & Fadel, C. . (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. San Francisco, CA: Jossey-Bass.