การส่งเสริมหลักสังคหวัตถุธรรมเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชน บ้านสถิตย์ ตำบลสทิงหม้อ อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านสถิตย์ ตำบลสทิงหม้อ อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา 2) ศึกษาหลักสังคหวัตถุธรรมที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนา และ 3) ส่งเสริมหลักสังคหวัตถุธรรมเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านสถิตย์ ตำบลสทิงหม้อ อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยสำรวจและเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ ประมวลความ สรุปผล และนำเสนอในรูปแบบการเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนาคุณภาพชีวิต คือ กระบวนการปรับปรุงและส่งเสริมปัจจัยต่าง ๆ ที่มีผลต่อการดำรงชีวิตของบุคคลหรือชุมชน เพิ่มความสุขและความพึงพอใจในการดำเนินชีวิต รวมถึงคุณภาพชีวิตที่ดีอันเป็นผลจากการพัฒนาอย่างรอบด้าน 2) หลักธรรมสังคหวัตถุ คือ ความผูกพันระหว่างจิตใจ ซึ่งสามารถนำมาใช้เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต ทานส่งเสริมการแบ่งปันและลดความเหลื่อมล้ำ ปิยวาจาช่วยสร้างความเข้าใจและความสัมพันธ์ที่ดีในชุมชน อัตถจริยาคือการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน สมานัตตตะสร้างความเท่าเทียมและความเคารพซึ่งกันและกัน หลักการนี้เป็นพื้นฐานของการอยู่ร่วมกันอย่างมีคุณภาพและยั่งยืน 3) การส่งเสริมหลักสังคหวัตถุธรรมสามารถช่วยปัญหาความขัดแย้ง ปัญหาการขาดความสามัคคีและปัญหาการขาดความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยการปลูกฝัง การให้จะช่วยให้รู้จักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อกัน การพูดจาด้วยถ้อยคำสุภาพจะลดความขัดแย้งและเสริมสร้างความเข้าใจกัน การช่วยเหลือในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น เป็นรากฐานของความร่วมมือ การวางตนเสมอกัน ส่งเสริมความเท่าเทียมในสังคม เมื่อนำหลักธรรมเหล่านี้มาปฏิบัติจะทำให้เกิดสันติสุขอย่างแท้จริง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จริยา มหาเทียร. (2558). “การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วม ตามหลักสังคหวัตถุ 4 ในการจัดการศึกษาของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ในโรงเรียนสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1”. ใน ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูกิตติพลาธร (กัด กิตฺติธโร). (2561). “รูปแบบการพัฒนาชีวิตด้วยหลักสังคหวัตถุ 4 ของกลุ่มชาติพันธ์ ในจังหวัดศรีษสะเกษ”. ใน ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฏีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูพิลาศสรกิจ (สุรศักดิ์ ธารายศ). (2562). “ศึกษาวิเคราะห์การให้ทานในสังคมไทยยุคปัจจุบัน”. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(5), 2303.
พระครูสังฆกิจจานุรักษ์ (จำนงค์ ยิ่งดำนุ่น). (2566). “การประยุกต์ใช้หลักสังคหวัตถุ 4 ในการเพิ่มศักยภาพการให้บริการของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลพนมวังก์ อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง”. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระชัยชนะ อิทธิเตโช (เสือขำ). (2563). “การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักพระพุทธศาสนา”. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 5(3)213-217.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2550). ธรรมนูญชีวิต. (พิมพ์ครั้งที่ 82). กรุงเทพมหานคร: บริษัทพิมพ์สวย จำกัด.
พระไพศาล วิสาโล. (2533). พุทธธรรมกับการพัฒนาสังคม. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิโกมลคีมทอง.
พระสุนทร ธมฺมวโร (บุญคง). (2561). “การประยุกต์ใช้หลักสังคหวัตถุ 4 ในชุมชนวัดหนองสนม จังหวัดระยอง”. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิทยากร เชียงกูล. (2527). การพัฒนาเศรษฐกิจสังคมไทย: บทวิเคราะห์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ฉับแกระ.
สิปปนนท์ เกตุทัต. (2538). การพัฒนาคุณภาพชีวิต. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.