การส่งเสริมหลักศีล 5 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านจ่า ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

Main Article Content

บุณยนุช ลิ่มวรากร
สิทธิโชค ปาณะศรี
พระครูโฆสิตวัฒนานุกูล อนุวฑฺฒโน (ปานประดิษฐ์)
พระครูจิตตสุนทร เตชพโล (ชูเกลี้ยง)
พระครูวิจิตรรัตนวัตร จิตฺตสุโภ (จิตร์ภักดี)

บทคัดย่อ

บทความวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านจ่า ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา 2) ศึกษาหลักศีล 5 ที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนา และ 3) ส่งเสริมหลักศีล 5 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านจ่า ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยสำรวจและเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ ประมวลความ สรุปผล และนำเสนอในรูปแบบการเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวคิดการพัฒนาชีวิตของชุมชนบ้านจ่า ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา พบว่า การอยู่ร่วมกันแบบพึ่งพาอาศัยไม่เบียดเบียนกัน เป็นแนวทางการดำเนินชีวิตที่เห็นถึงความเข้มแข็งของชุมชนในด้านความสัมพันธ์ ความสามัคคี และการอยู่ร่วมกันอย่างมีคุณค่า 2) หลักศีล 5 ที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนา พบว่า ช่วยควบคุมกายและวาจาให้เรียบร้อย ไม่เบียดเบียนผู้อื่น ศีลเป็นพื้นฐานในการดำเนินชีวิต ทั้งทางโลกและทางธรรม เพื่อการดำเนินชีวิตอย่างมีคุณภาพ 3) การส่งเสริมหลักศีล 5 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านจ่า ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา พบว่า การส่งเสริมหลักศีล 5 สามารถแก้ปัญหาความขัดแย้ง ปัญหาด้านเศรษฐกิจ และปัญหาด้านครอบครัว โดยการส่งเสริมศีล 5 ซึ่งเป็นการสร้างเกราะศีลธรรมหากทุกคน ไม่ทำร้ายกัน ความรุนแรงในครอบครัว สังคมจะลดลง การไม่ลักทรัพย์ ย่อมลดปัญหาฉ้อโกง การซื่อสัตย์ไม่ผิดลูกผิดเมีย จะช่วยลดปัญหาครอบครัวแตกแยก การสื่อสารด้วยความจริงใจ ส่งเสริมความเชื่อมั่นและสามัคคี การงดสุราของมึนเมา ช่วยให้ไม่ก่อเหตุรุนแรงหรือผิดศีลข้ออื่นเพราะขาดสติ ศีล 5 นับว่าเป็นข้อปฏิบัติในการพัฒนาคุณภาพชีวิตอย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ลิ่มวรากร บ. ., ปาณะศรี ส. ., อนุวฑฺฒโน (ปานประดิษฐ์) พ. ., เตชพโล (ชูเกลี้ยง) พ. ., & จิตฺตสุโภ (จิตร์ภักดี) พ. . (2025). การส่งเสริมหลักศีล 5 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านจ่า ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(8), 30–41. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/8686
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กมลวรรณ ปั้นขาว. (2561). “การพัฒนาคุณภาพชีวิตในการทำงานของบุคลากรมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย”. ใน สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

เกื้อ วงศ์บุญสิน. (2550). ประชากรกับการพัฒนา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปราสาท หลักศิลา. (2514). ชุมนุมชน. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สภาวิจัยแห่งชาติ.

พระประสาน อิสฺสโร (เสมียนรัมย์). (2558). “ศึกษาพฤติกรรมการรักษาศีล 5 ที่มีผลต่อความเครียดและความสามารถของนักเรียนโรงเรียนรัตนจีนะอุทิศ ราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร”. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาถนอมานวโร (พิมพ์สุวรรณ์). (2564). “รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนหมู่บ้านรักษาศีล 5 ในจังหวัดนครปฐม”. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(5), 248-249.

พระรังสรรค์ ติกฺขปญฺโญ (พิมพา). (2564). “การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักอนุปุพพิกถา”. ใน วิทยานิพนธ์พุทธ ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระสุธีรัตนบัณฑิต (สุทิตย์ อบอุ่น) และคณะ. (2563). “การยกระดับโครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 เพื่อสร้างความมั่นคงและยั่งยืนของชุมชนในสังคมไทย”. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วศิน อินทสระ. (2549). พุทธจริยศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์ธรรมดา.

วิทยา ทองดี และสุรพล พรมกุล. (2559). “การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักศีล 5 ของบุคลากรทางการศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน”. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ศิริ ฮามสุโพธิ์. (2536). เทคโนโลยีที่เหมาะสมกับการดำรงชีวิตในท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: โอเดียน สโตร์.