การส่งเสริมหลักศีล 5 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านจ่า ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านจ่า ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา 2) ศึกษาหลักศีล 5 ที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนา และ 3) ส่งเสริมหลักศีล 5 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านจ่า ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยสำรวจและเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ ประมวลความ สรุปผล และนำเสนอในรูปแบบการเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวคิดการพัฒนาชีวิตของชุมชนบ้านจ่า ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา พบว่า การอยู่ร่วมกันแบบพึ่งพาอาศัยไม่เบียดเบียนกัน เป็นแนวทางการดำเนินชีวิตที่เห็นถึงความเข้มแข็งของชุมชนในด้านความสัมพันธ์ ความสามัคคี และการอยู่ร่วมกันอย่างมีคุณค่า 2) หลักศีล 5 ที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนา พบว่า ช่วยควบคุมกายและวาจาให้เรียบร้อย ไม่เบียดเบียนผู้อื่น ศีลเป็นพื้นฐานในการดำเนินชีวิต ทั้งทางโลกและทางธรรม เพื่อการดำเนินชีวิตอย่างมีคุณภาพ 3) การส่งเสริมหลักศีล 5 เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนบ้านจ่า ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา พบว่า การส่งเสริมหลักศีล 5 สามารถแก้ปัญหาความขัดแย้ง ปัญหาด้านเศรษฐกิจ และปัญหาด้านครอบครัว โดยการส่งเสริมศีล 5 ซึ่งเป็นการสร้างเกราะศีลธรรมหากทุกคน ไม่ทำร้ายกัน ความรุนแรงในครอบครัว สังคมจะลดลง การไม่ลักทรัพย์ ย่อมลดปัญหาฉ้อโกง การซื่อสัตย์ไม่ผิดลูกผิดเมีย จะช่วยลดปัญหาครอบครัวแตกแยก การสื่อสารด้วยความจริงใจ ส่งเสริมความเชื่อมั่นและสามัคคี การงดสุราของมึนเมา ช่วยให้ไม่ก่อเหตุรุนแรงหรือผิดศีลข้ออื่นเพราะขาดสติ ศีล 5 นับว่าเป็นข้อปฏิบัติในการพัฒนาคุณภาพชีวิตอย่างยั่งยืน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ ปั้นขาว. (2561). “การพัฒนาคุณภาพชีวิตในการทำงานของบุคลากรมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย”. ใน สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เกื้อ วงศ์บุญสิน. (2550). ประชากรกับการพัฒนา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปราสาท หลักศิลา. (2514). ชุมนุมชน. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: สภาวิจัยแห่งชาติ.
พระประสาน อิสฺสโร (เสมียนรัมย์). (2558). “ศึกษาพฤติกรรมการรักษาศีล 5 ที่มีผลต่อความเครียดและความสามารถของนักเรียนโรงเรียนรัตนจีนะอุทิศ ราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร”. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาถนอมานวโร (พิมพ์สุวรรณ์). (2564). “รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชนหมู่บ้านรักษาศีล 5 ในจังหวัดนครปฐม”. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(5), 248-249.
พระรังสรรค์ ติกฺขปญฺโญ (พิมพา). (2564). “การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักอนุปุพพิกถา”. ใน วิทยานิพนธ์พุทธ ศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสุธีรัตนบัณฑิต (สุทิตย์ อบอุ่น) และคณะ. (2563). “การยกระดับโครงการหมู่บ้านรักษาศีล 5 เพื่อสร้างความมั่นคงและยั่งยืนของชุมชนในสังคมไทย”. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วศิน อินทสระ. (2549). พุทธจริยศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์ธรรมดา.
วิทยา ทองดี และสุรพล พรมกุล. (2559). “การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักศีล 5 ของบุคลากรทางการศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน”. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศิริ ฮามสุโพธิ์. (2536). เทคโนโลยีที่เหมาะสมกับการดำรงชีวิตในท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: โอเดียน สโตร์.