ความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยของนักศึกษาสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคใต้

Main Article Content

สุนา ผาด่านแก้ว

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยของนักศึกษาสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคใต้ 2) เปรียบเทียบความเป็นพลเมือง จำแนกปัจจัยส่วนบุคคล เพศ อายุ ชั้นปีที่กำลังศึกษา, เกรดเฉลี่ย, และสถาบันการศึกษา 3) ศึกษาแนวทางการพัฒนาความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลโดยใช้ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสําเร็จรูป หาค่าเฉลี่ย (equation)ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) จากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักศึกษาสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคใต้ จํานวน 350 คน และการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสําคัญ จํานวน 5 คน ผลการวิจัยพบว่า 1) โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยแปลผล อยู่ในระดับมาก (equation = 4.24)เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านโดยเรียงลําดับตามค่าเฉลี่ยจากสูงไปหาต่ำพบว่า ด้านเคารพความแตกต่าง มีค่าเฉลี่ย สูงที่สุด (equation = 4.39) รองลงมาด้านเคารพสิทธิผู้อื่น (equation = 4.31) ด้านเคารพหลักความเสมอภาค มีค่าเฉลี่ย (equation = 4.28) ด้านรับผิดชอบต่อสังคมและส่วนรวม (equation = 4.25) และด้านรับผิดชอบตนเองและพึ่งตนเองได้ (equation = 4.12) ส่วน ด้านเคารพกติกา มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด (equation = 4.08) 2) การเปรียบเทียบจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า นักศึกษาที่มีอายุแตกต่างกัน มีความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยต่างกันอย่างมีนัยสำคัญอยู่ที่ระดับ 0.05 ด้านชั้นปีที่กำลังศึกษา และสถาบันการศึกษาต่างกันอย่างมีนัยสำคัญอยู่ที่ระดับ 0.001 3) ด้านแนวทางการพัฒนาความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยพบว่า สาขาวิชาควรออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมความรับผิดชอบ เคารพสิทธิ ความแตกต่าง และหลักความเสมอภาค พร้อมทั้งจัดกิจกรรมแลกเปลี่ยนทางศาสนาและปลูกจิตสำนึกการมีส่วนร่วมในสังคม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ผาด่านแก้ว ส. . . (2025). ความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยของนักศึกษาสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคใต้. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(8), 42–54. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/8687
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กลุ่มงานพัฒนากฎหมายวุฒิสภา. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2560. กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.

เทียมจันทร์ พานิชย์ผลินไชย. (2560). ความเป็นพลเมืองของนิสิตระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยนเรศวร. พิษนุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

นริศ จันทวรรณ. (2559). รายงานวิจัยความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย : กรณีศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหงระดับปริญญาตรีส่วนกลาง. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 7(1), 103-113.

ปรมต วรรณบวร และคณะ. (2560). รายงานวิจัยความเป็นพลเมืองเพื่อการพลเสริมประชาธิปไตยท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยามหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ประภัสสร ทองยินดี. (2558). ประชาธิปไตย:แนวคิดและหลักเบื้องต้น. (ฉบับที่ 3). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย.

ปริญญา เทวนฤมิตรกุล. (2555). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง(Civic Education). กรุงเทพมหานคร: นามมีบุ๊คพับลิเดชันส์.

พรศักดิ์ แผ้วผ่อง. (2557). รายงานวิจัยการพัฒนาความเป็นพลเมืองประชาธิปไตยของนักศึกษามหาวิทยาลัยบูรพา. ชลบุรี. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยบูรพา.

วิชัย ตันศิริ. (2559). ศาสตร์การสอนความเป็นนักประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันนโยบายศึกษา.

ศิวพร โพธิวิทย์. (2560). รายงานวิจัยความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2560). ความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

สำราญ วิเศษ. (2561). ความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตยของนักศึกษาสาขารับประศาสนศาสตร์ คณะศิลปศสาสตร์ และ วิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยนครพนม. สาขารัฐประสานศาสตร์. นครพนม: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.

อรรถจักร์ สัตยานุรักษ์. (2565). ประชาธิปไตย: คนไทยไม่เท่ากัน. เชียงใหม่: สำนักพิมพ์อ่าน.