การวิเคราะห์คุณค่าจริยธรรมบทสวดพุทธชัยมงคลคาถาในการพัฒนาคุณภาพชีวิต
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพชีวิต 2) เพื่อศึกษาหลักการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามแนวพระพุทธศาสนา 3) เพื่อวิเคราะห์คุณค่าจริยธรรมบทสวดพุทธชัยมงคลคาถาในการพัฒนาคุณภาพชีวิต เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เน้นการศึกษาเอกสารโดยศึกษาจากคัมภีร์ในพระพุทธศาสนา นําเสนอผลการวิจัยในรูปแบบการเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพชีวิต จากการศึกษาค้นคว้า สามารถแยกเป็นประเด็นสำคัญ ดังนี้ 1.1) การพัฒนาคุณภาพชีวิตด้านร่างกาย 1.2) การพัฒนาทางด้านจิตใจ 1.3) การพัฒนาทางด้านสังคม และ 1.4) การพัฒนาทางด้านสิ่งแวดล้อม 2) หลักการพัฒนาคุณภาพชีวิตตามแนวพระพุทธศาสนา จากการศึกษาพระไตรปิฎก คัมภีร์ และเอกสารตำราทางพระพุทธศาสนา พบว่ามีประเด็นสำคัญ ดังนี้ 2.1) ด้านกายที่มุ่งดูแลสุขภาพร่างกายให้แข็งแรง 2.2) ด้านจิตใจและอารมณ์ที่ฝึกจิตให้สงบและควบคุมอารมณ์ได้ 2.3) ด้านสังคมและสิ่งแวดล้อมที่สร้างความสัมพันธ์ที่ดีและดูแลสิ่งแวดล้อม และ 2.4) ด้านปัญญาที่เรียนรู้และเข้าใจหลักธรรม 3) คุณค่าจริยธรรมบทสวดพุทธชัยมงคลคาถาในการพัฒนาคุณภาพชีวิต ปรากฏคุณค่าที่สำคัญ ดังนี้ 3.1) คุณค่าด้านพื้นฐานทางคุณธรรมจริยธรรม 3.2) คุณค่าด้านพุทธจริยากับการแก้ปัญหา 3.3) คุณค่าด้านการบูรณาการสู่การปฏิบัติ 3.4) คุณค่าด้านจริยธรรมกับการแก้ปัญหาสังคม บทพุทธชัยมงคลคาถาไม่ได้เป็นเพียงบทสวดมนต์เสริมสร้างสิริมงคลเท่านั้น แต่ยังเป็นเครื่องเตือนใจให้พุทธศาสนิกชนดำเนินชีวิตตามหลักธรรมของพระพุทธเจ้า ชัยชนะที่แท้จริงไม่ได้มาจากการเอาชนะผู้อื่น แต่เกิดจากการเอาชนะตนเองและอุปสรรคภายในจิตใจ บทสวดนี้จึงเป็นแหล่งของปัญญาและคุณธรรมที่สามารถนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวัน เพื่อให้เกิดความสุขที่แท้จริงและนำไปสู่ความหลุดพ้นจากทุกข์ได้ในที่สุด
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. (2557). พระปริตรธรรม. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์ จำกัด.
ปราณี วิธุรวานิชย์. (2542). จริยธรรมกับชีวิต. กรุงเทพมหานคร: คณะมนุษศาสตร์และสังคมศาตร์ สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา.
พระมหาวิฑูรย์ สิทฺธิเมธี (บังสันเทียะ). (2561). รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตในพุทธปรัชญาตามพหุสารัตถะในอรรถกถาธรรมบท. วารสารเซนต์จอห์น, 21(19), 19-32.
พระรังสรรค์ ติกฺขปญฺโญ (พิมพา). (2563). การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักอนุปุพพิกถา. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พราห์มมร โล่สุวรรณ. (2556). การศึกษาเรื่องการสวดมนต์ที่มีผลต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของพุทธศาสนิกชนในสังคมไทย: เพื่อศึกษาพุทธศาสนิกชน วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ฟื้น ดอกบัว. (2543). ศาสนาเปรียบเทียบ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์โสภณการพิมพ์.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
วศิน อินทสระ. (2545). พุทธชัยมงคลคาถา. กรุงเทพมหานคร: โอเอส พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
ศรัณย์ มะกรูดอินทร. (2566). อิทธิพลของพุทธชัยมังคลอัฏฐคาถาที่มีต่อสังคมไทย. วารสารบัณฑิตศาส์น, 21(2), 169-182.
อมรเทพ วรเจริญ. (2565). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง: แนวคิดและการนำไปประยุกต์ใชเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น ภายใต้พลวัตการเปลี่ยนแปลงของโลก. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(4), 419-434.