พุทธบูรณาการในนโยบาย CSR เพื่อการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืนของโรงไฟฟ้าขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
โรงไฟฟ้าขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นองค์กรธุรกิจพลังงานไฟฟ้าขนาดใหญ่ที่สุดในภาคใต้ของประเทศไทย มีความสำคัญต่อความมั่นคงด้านพลังงานของชาติ หากแต่มีความเสี่ยงที่จะส่งผลกระทบต่อสังคม ชุมชนและสิ่งแวดล้อม ดังนั้น นโยบายความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร (Corporate Social Responsibility: CSR) จึงเป็นเครื่องมือสำคัญในการบริหารจัดการผลกระทบเชิงลบและสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับชุมชน บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการบูรณาการ หลักพุทธธรรมในหมวด สาราณียธรรม 6 กับนโยบาย CSR ของโรงไฟฟ้าขนอม เพื่อหนุนเสริมการพัฒนาคุณภาพชีวิตชุมชนให้มีความเข้มแข็งยั่งยืนสอดคล้องกับวิถีพุทธโดยใช้หลักพุทธธรรมหมวดสาราณียธรรม 6 ประการเป็นปัจจัยขับเคลื่อน ประกอบด้วย เมตตากายกรรม เมตตาวจีกรรม เมตตามโนกรรม (การแสดงความรัก ความปรารถนาดีต่อกันทางกาย วาจา และใจ) สาธารณโภคี (การแบ่งปันผลประโยชน์ร่วมกันอย่างยุติธรรมเพื่อให้เกิดความสามัคคี) สีลสามัญญตา (การมีปฏิสัมพันธ์เสมอเหมือนกันภายใต้กฎหมายและศีลธรรม) และทิฏฐิสามัญญตา (การมีความเห็นด้านการพัฒนาที่สอดคล้องกันบนพื้นฐานของปัญญาและเหตุผล) แนวทาง “พุทธบูรณาการ” (Buddhist Integration) ในการหนุนเสริมกิจกรรมตามนโยบาย CSR ของโรงไฟฟ้าขนอมสะท้อนให้เห็นฉากทัศน์ในการดำเนินกิจการองค์กรธุรกิจยุคใหม่ว่าไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อผลกำไรเชิงธุรกิจเพียงอย่างเดียว แต่เป็นธุรกิจที่มีความรับผิดชอบต่อสังคมชุมชนผู้มีส่วนได้เสียอีกด้วย โดยส่งเสริมให้ชุมชนสามารถเติบโตได้อย่างมั่นคงทั้งในมิติกายภาพและจิตใจ อีกทั้งการบูรณาการดังกล่าวจะเป็นต้นแบบสำหรับอุตสาหกรรมพลังงานอื่นในการสร้างสมดุลระหว่างการพัฒนาเศรษฐกิจกับการดูแลสังคมที่ดี
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
พงศ์เทพ เทพกาญจนา. (2562). พระพุทธศาสนากับการพัฒนาอย่างยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิโกมลคีมทอง.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2541). สาราณียธรรม: พื้นฐานแห่งความสามัคคีในสังคม. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). (2546). สาราณียธรรม: หลักการอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข. กรุงเทพมหานคร: สหธรรมิก.
พระมหาสุริยะ มทฺทโว (มาธรรม). (2564). การประยุกต์หลักสาราณียธรรมเพื่อส่งเสริมความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรเทศบาลในจังหวัดนครราชสีมา. ใน วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ภาณุวัฒน์ วรรณสุวรรณ. (2564). CSR กับการพัฒนาอย่างยั่งยืนในภาคใต้ของไทย. วารสารวิชาการพัฒนาชุมชน, 32(2), 47-66.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยพระ
ไตรปิฎก.
โรงไฟฟ้าขนอม. (2566). รายงานประจำปี. วารสารสุขใจ, 9(38), 6-10.
สมาน สุดโต. (2562). หลักธรรมกับการบริหารจัดการองค์กร. วารสารพุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 6(1), 91-109.
Carroll, A. B. (1999). Corporate Social Responsibility: Evolution of a Definitional Construct. Business & Society, 38(3), 268-295.
Elkington, J. (1997). Cannibals With Forks: the Triple Bottom Line of 21st Century Business. Capstone: Oxford.
Putnam, R. D. (2000). Bowling Alone: The Collapse and Revival of American Community. New York: Simon & Schuster.
