การส่งเสริมการทำงานจิตอาสาตามหลักสาราณียธรรม 6 ของชุมชนเสาธงทอง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช

Main Article Content

พระเอกพงษ์ ภูริปญฺโญ (ไชยพงษ์)
พระครูจิตตสุนทร เตชพโล (ชูเกลี้ยง)
พระครูโฆสิตวัฒนานุกูล (อนุวฑฺฒโน)

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับจิตอาสาของชุมชนเสาธงทอง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช 2) ศึกษาหลักสาราณียธรรม 6 ที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท และ3) ส่งเสริมการทำงานจิตอาสาตามหลักสาราณียธรรม 6 ของชุมชนเสาธงทอง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เน้นการศึกษาเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกจากพระสงฆ์ ผู้นำชุมชน และตัวแทนจิตอาสา เป็นผู้ให้ข้อมูลสำคัญ แล้วนำเสนอผลการวิจัยในรูปแบบการเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวคิดเกี่ยวกับจิตอาสาของชุมชนเสาธงทอง เป็นการอุทิศตนด้วยการลดความเห็นแก่ตัว ทำงานด้วยความเสียสละเพื่อสังคมส่วนรวม มีจิตใจมั่นคงไม่หวั่นไหวต่ออุปสรรค หรือไม่หลงตามคำนินทาหรือสรรเสริญ พร้อมปฏิบัติตนเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม 2) หลักสาราณียธรรม 6 ที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเป็นหลักการดำเนินชีวิตที่นำไปสู่ความสามัคคีของสังคม ซึ่งเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจของคนในสังคมให้หวนระลึกถึงกันด้วยความปรารถนาดีต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันผ่านหลักการ 6 ข้อ คือ เมตตากายกรรม เมตตาวจีกรรม เมตตามโนกรรม สาธารณโภคิตา สีลสามัญญตา และทิฏฐิสามัญญตา เพื่อสร้างความสามัคคีให้เกิดขึ้นในสังคม 3) การส่งเสริมการทำงานจิตอาสาตามหลักสาราณียธรรม 6 ของชุมชนเสาธงทอง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช ทำให้การทำงานด้านจิตอาสาของชุมชนเสาธงทอง มีแรงขับเคลื่อนพลังแห่งความสามัคคี เป็นผลมาจากการมีส่วนร่วมในการพัฒนาของคนในชุมชน ตลอดถึงการอุทิศตนเพื่อการทำงานของสังคมส่วนรวม มากกว่าประโยชน์ส่วนตน ทำให้การอยู่ร่วมกันในชุมชนอย่างสงบสุข

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ภูริปญฺโญ (ไชยพงษ์) พ. ., เตชพโล (ชูเกลี้ยง) พ. ., & (อนุวฑฺฒโน) พ. . (2025). การส่งเสริมการทำงานจิตอาสาตามหลักสาราณียธรรม 6 ของชุมชนเสาธงทอง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(9), 92–103. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/9003
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา สุวรรณศรี. (2562). การพัฒนาจิตอาสาในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ชนัญชิดา ทิพย์ญาณ. (2564). การให้ความหมาย พฤติกรรมจิตอาสาและกระบวนการขัดเกลาสังคมที่ เสริมสร้างพฤติกรรมจิตอาสาของนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 5(2), 36-52.

เทศบาลเมืองปากพนัง. (2566). แผนชุมชนในเขตเทศบาลเมืองปากพนัง ทั้ง 22 ชุมชน. เรียกใช้เมื่อ 1 สิงหาคม 2568 จาก https://www.pakphanangtown.go.th/citizen_guide/detail/136

ประพีพรรณ ภาณวะวัฒน์. (2556). จิตอาสา คือดอกไม้ที่ไม่ให้ผล. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์วัฒนาพานิชย์ จำกัด.

พระอธิการเพรียว อตฺตานุรกฺโข (พาลกระโทก). (2566). ศึกษาวิเคราะห์คุณค่าหลักสาราณียธรรมในพระพุทธศาสนาเถรวาท. ใน ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย. ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วงษ์สิริ เรืองศรี และคณะ. (2565). การเสริมศักยภาพผู้นำจิตอาสาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน ในบริบทชุมชนประเทศไทย. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(7), 16-32.

สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2567). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ บริษัท สหธรรมิก จำกัด.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับบที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570), ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 139 ตอนพิเศษ 258 ง หน้า 1 (1 พฤศจิกายน 2565).

สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2542). คำถาม-ตอบปัญหาทางพระพุทธศาสนา เล่ม 2. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ มหามกุฏราชวิทยาลัย.

อรศิริ ไม้ทอง. (2564). กระบวนการเสริมสร้างจิตอาสาและความรับผิดชอบต่อสังคม ของเยาวชนนานาชาติ. ใน ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาสังคม. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.