ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความสำเร็จของนักกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรีที่ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 48
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความสำเร็จของนักกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรีที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 48 กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาครั้งนี้คือ นักกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรีที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งชาติ ครั้งที่ 48 ประจำปี 2568 จำนวน 140 คน จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน ได้กลุ่มนักกีฬาที่ประสบความสำเร็จ 70 คน และกลุ่มนักกีฬาที่ไม่ประสบความสำเร็จ 70 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความสำเร็จของนักกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรีที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 48 มีความตรงเชิงเนื้อหาค่า IOC อยู่ระหว่าง 0.80-1.00 ความเชื่อมั่นค่า Cronbach’s α เท่ากับ 0.90 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกด้วยเทคนิค Forward : LR ผลการวิจัย 1) กลุ่มนักกีฬาที่ประสบความสำเร็จมีค่าเฉลี่ยของปัจจัยโดยรวมทุกด้านอยู่ในระดับมากที่สุด และกลุ่มนักกีฬาที่ไม่ประสบความสำเร็จมีค่าเฉลี่ยของปัจจัยโดยรวมทุกด้านอยู่ในระดับมาก 2) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความสำเร็จของนักกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยเรียงน้ำหนักความสำคัญจากมากไปน้อยคือ ด้านกลยุทธ์ ด้านค่านิยมร่วม และด้านทักษะ ความรู้ ความสามารถ ซึ่งสามารถทำนายโอกาสที่นักกีฬาประสบความสำเร็จถูกต้องร้อยละ 84.30 และสามารถทำนายโอกาสนักกีฬาที่ไม่ประสบความสำเร็จถูกต้องร้อยละ 90.00 และสามารถทำนายโอกาสความสำเร็จของนักกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรีที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 48 ได้ถูกต้องร้อยละ 87.14
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กฤชญา พุ่มพิน. (2565). ปัจจัยแห่งความสำเร็จของทีมกีฬาตะกร้อหญิงในการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัย แห่งประเทศไทย. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 5(2), 1-25.
เชาวรัตน์ เขมรัตน์ และคณะ. (2565). อิทธิพลของความเชื่อมั่นทางกีฬาที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการแข่งขันกีฬา. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์, 11(3), 26-32.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ. (2566). แผนงานพัฒนามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ พ.ศ. 2566 – 2570. เรียกใช้เมื่อ 10 กันยายน 2568 จาก http://www.tnsu.ac.th/web/web2/Downloadfile/policy/plan-tnsu-66-70-final.pdf
An, M. et al. (2025). The Development of the Sustainable Management Model and Its Implementation on the Operation of Amateur Table Tennis Clubs in Guangzhou. International Journal of Sociologies and Anthropologies Science Reviews, 5(2), 785-794.
Cronbach, L. J. & Furby, L. (1970). How we should measure "change": Or should we? Psychological Bulletin, 74(1), 68–80.
Duguay, A. M. et al. . (2022). Facilitating the development of shared athlete leadership: Insights from intercollegiate coaches. Journal of Applied Sport Psychology, 34(2), 251-272.
Grant, M. A. (2023). Team Values: Bringing Athletes Into the Process Successfully. International Sport Coaching Journal, 11(1), 146-153.
Hair, Jr. et al. (2019). Multivariate Data Analysis. (8th ed.). Upper Saddle River. NJ: Pearson Prentice Hall.
Henriksen, K. et al. (2025). The coach as an architect of Danish high-performance sport environments. Psychology of Sport and Exercise, 80, 102877. https://doi.org/10.1016/j.psychsport.2025.102877.
Jayanthi, N. et al. (2022). Developmental training model for the sport specialized youth athlete: a dynamic strategy for individualizing load-response during maturation. Sports health, 14(1), 142-153.
Mitchell, B. C. et al. (2015). Using Mckinsey's 7S model to empirically examine organizational effectiveness among the NBA teams. International Journal of Management & Human Resources, 3(1), 69-85.
Pilkington, V. et al. (2024). Athlete mental health and wellbeing during the transition into elite sport: strategies to prepare the system. Sports medicine-open, 10(1), 1-10.
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. . (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Tijdschrift voor Onderwijsresearch, 2(2), 49–60.
Schumacker, E. & Lomax, G. (2016). A Beginner's Guide to Structural Equation Modeling. (4th ed.). New York: Routledge.
Waterman Jr, R. H. et al. (1980). The structure is not an organization. Business Horizons, 23(3), 14-26.
