ระดับการรับรู้ของประชาชนต่อการเตรียมการเพื่อเผชิญกับภัยพิบัติ ในเขตกรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

          การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการรับรู้ของประชาชนต่อการเตรียมการเพื่อเผชิญกับภัยพิบัติในเขตกรุงเทพมหานคร 2) เปรียบเทียบระดับการรับรู้ของประชาชนต่อการเตรียมการเพื่อเผชิญกับภัยพิบัติ จำแนกตามปัจจัยลักษณะส่วนบุคคลที่แตกต่างกัน รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ ประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 5.46 ล้านคน กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน ใช้การสุ่มตัวอย่างโดยวิธีบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานด้วย ค่าเอฟ ค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) ในภาพรวมการรับรู้ของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานครต่อการเตรียมการเพื่อเผชิญกับภัยพิบัติหรือสาธารณภัย อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่าทุกด้านอยู่ในระดับมาก เรียงจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ก่อนเกิดภัย มีระดับการรับรู้สูงสุด ค่าเฉลี่ย 3.75, รองลงมาหลังเกิดภัย มีค่าเฉลี่ย 3.71 และน้อยที่สุดระหว่างเกิดภัย มีค่าเฉลี่ย 3.60 2) การเปรียบเทียบระดับการรับรู้ของประชาชนต่อการเตรียมการเพื่อเผชิญกับภัยพิบัติ จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา สถานภาพสมรส อาชีพ รายได้เฉลี่ยต่อเดือน ที่แตกต่างกัน พบว่าไม่แตกต่างกันทุกปัจจัย ข้อเสนอแนะในการเตรียมการเพื่อเผชิญกับภัยพิบัติ ควรมีนโยบายให้ความรู้เกี่ยวกับภัยพิบัติ ผลกระทบที่เกิดขึ้นจากภัยพิบัติ แนวทางในการปฏิบัติตัวเมื่อเกิดภัยหรือคาดว่าจะเกิดภัย และนโยบายจัดทำแผนป้องกันและบรรเทาภัยพิบัติ การวางแผน การจัดหน่วยงานรับผิดชอบ เมื่อเกิดภัยพิบัติ การเข้าช่วยเหลือ การฟื้นฟูหลังเกิดภัยพิบัติ รวมถึงการสร้างเครือข่ายภายในชุมชนเพื่อแจ้งเหตุภัยพิบัติ