กรณีศึกษาความสัมพันธ์การจ้างแรงงานคนต่างด้าวผู้ย้ายถิ่นโดยทางบก ทะเล และอากาศในประเทศไทย

Main Article Content

วรรณเวช ศรีสวัสดิ์
วาทิน หนูเกื้อ
ขวัญแก้ว พอขุนทด

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์ ความเป็นมา หลักการ แนวคิด ทฤษฎี รูปแบบผู้ย้ายถิ่น กฎหมายระหว่างประเทศ ต่างประเทศ ประเทศไทยผู้ย้ายถิ่นโดยทางบก ทะเล และอากาศในประเทศไทย การจ้างแรงงานผู้ย้ายถิ่นโดยทางบก ทะเล และอากาศในประเทศไทย เพื่อเสนอแนะและพัฒนากฎหมายและแนวคิดการจ้างแรงงานผู้ย้ายถิ่น การวิจัยเป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative research) โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากหนังสือ ตำรา บทความวิชาการ งานวิจัย และสื่อออนไลน์ แล้วนำมาจำแนก วิเคราะห์ สังเคราะห์ และสรุปผลการวิจัย ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการโยกย้ายถิ่นตามลักษณะอัตวิสัยของผู้ย้ายถิ่น การย้ายถิ่นโดยบังคับ (forced migration) มีลักษณะของการเป็นผู้ลี้ภัย นอกจากนี้ รูปแบบการโยกย้ายถิ่นตามสถานะทางกฎหมายทั้งสามรูปแบบ เป็นการอธิบายพฤติกรรมการโยกย้ายถิ่นของบุคคลที่สัมพันธ์กับเงื่อนไขของกฎหมาย รูปแบบการจ้างแรงงานตามมาตรา 63 (2) คนต่างด้าวเข้ามาหรืออยู่ในราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง แต่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อรอการส่งกลับออกไปนอกราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง มีขอบเขตรวมถึงการโยกย้ายถิ่นระหว่างประเทศตามพิธีสารเพื่อการต่อต้านการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานทางบก ทางทะเล และทางอากาศ รวมถึงอนุสัญญาสหประชาชาติเพื่อต่อต้านอาชญากรรมข้ามชาติที่จัดตั้งในลักษณะองค์กร ค.ศ. 2000 ซึ่งกำหนดให้รัฐต้องดำเนินการส่งตัวผู้โยกย้ายถิ่นกลับรัฐของตนตามบทบัญญัติ (Article 18) อย่างไรก็ดี ได้กำหนดข้อยกเว้นไว้ตาม (Article 19 (1)) สะท้อนให้เห็นว่ามาตรการดังกล่าวต้องดำเนินไปอย่างสมดุล ระหว่างอำนาจรัฐกับการคุ้มครองศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของผู้ย้ายถิ่น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศรีสวัสดิ์ ว. ., หนูเกื้อ ว. ., & พอขุนทด ข. . (2025). กรณีศึกษาความสัมพันธ์การจ้างแรงงานคนต่างด้าวผู้ย้ายถิ่นโดยทางบก ทะเล และอากาศในประเทศไทย. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(12), 193–203. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/9770
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย. (2564). รายงานสถานการณ์ผู้หนีภัยการสู้รบจากเมียนมาร์. กรุงเทพมหานคร: กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย.

คณัสนันท์ สุนทรวิภาต. (2565). พิธีสารเพื่อการต่อต้านการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานทางบก ทางทะเล และทางอากาศ เพิ่มเติมอนุสัญญาสหประชาชาติเพื่อต่อต้านอาชญากรรมข้ามชาติที่จัดตั้งขึ้นในลักษณะองค์กร ค.ศ.2000 และปัญหากฎหมาย. ใน วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชากฎหมาย. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พัชราวลัย วงศ์บุญสิน. (2548). การย้ายถิ่นข้ามชาติของหญิงเอเชีย. วารสารประชากรศาสตร์, 21(2), 17-43.

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน. (2561). คู่มือการส่งเสริมการลงทุน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน.

สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง. (2562). พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 ฉบับอธิบาย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง.

สำนักบริหารแรงงานต่างด้าว. (2563). ระบบ MOU แรงงานเมียนมาร์ ลาว กัมพูชา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง.

Lee, E. S. (1966). A Theory of Migration. Demography, 3(1), 47-57.

Massey, D. S. et al. (1993). Theories of International Migration: A Review and Appraisal. Population and Development Review, 19(3), 431-466.

UNHCR. (2019). Global Report 2019. Geneva: United Nations High Commissioner for Refugees.

United Nations. (2000). Protocol against the Smuggling of Migrants by Land, Sea and Air, supplementing the United Nations Convention against Transnational Organized Crime. Retrieved October 10, 2025, from https://www.unodc.org/documents/ middleeastandnorthafrica/smuggling-migrants/SoM_Protocol_English.pdf