พฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศของนักท่องเที่ยวชาวไทย ที่เดินทางมาท่องเที่ยวชุมชนคีรีวง จังหวัดนครศรีธรรมราช

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวชุมชนคีรีวง จังหวัดนครศรีธรรมราช และ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลกับพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ การวิจัยเป็นแบบเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 420 คน ด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก (Convenience Sampling) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ความถี่ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมานด้วยการทดสอบไคสแควร์ (Chi-Square) ผลการวิจัยพบว่า นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 20 - 30 ปี ไม่ประกอบอาชีพ (เป็นนักเรียนหรือนักศึกษา) มีการศึกษาระดับปริญญาตรี มีรายได้ต่ำกว่า 15,000 บาท และมีสถานภาพโสด ด้านพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ พบว่านักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มาเยือนหมู่บ้านคีรีวงมากกว่า 2 ครั้ง จุดประสงค์หลักคือการพักผ่อน/นันทนาการ การเดินทางใช้รถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ แรงจูงใจด้านกายภาพคือความเป็นธรรมชาติและบรรยากาศดี ส่วนแรงจูงใจด้านจิตวิทยาคือความเพลิดเพลินจากกิจกรรม ช่องทางรับรู้ข้อมูลส่วนใหญ่คือสื่ออินเทอร์เน็ต กิจกรรมยอดนิยม ได้แก่ การชมความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติ รวมถึงการท่องเที่ยวเชิงวิถีชุมชน พฤติกรรมการการท่องเที่ยวเชิงวิถีชุมชน คือการได้รับความรู้เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ชุมชน รองลงมาคือศึกษาวิถีชีวิตชุมชน นิยมซื้อของที่ระลึกประเภทผลไม้แปรรูป ระยะเวลาพำนักเฉลี่ยประมาณ 2 วัน และส่วนใหญ่มีความตั้งใจแนะนำผู้อื่นให้มาท่องเที่ยว และผลการทดสอบสถิติไคสแควร์ พบว่า ปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ อาชีพ ระดับการศึกษา รายได้ และ สถานภาพ มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศของนักท่องเที่ยวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผลการวิจัยสะท้อนแนวโน้มการท่องเที่ยวเชิงนิเวศของนักท่องเที่ยวรุ่นใหม่ และสามารถใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน