การตระหนักถึงภัยคุกคามทางไซเบอร์ของผู้ใช้อินเทอร์เน็ตกรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
การตระหนัก, ภัยคุกคามทางไซเบอร์, ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประสบการณ์เกี่ยวกับภัยคุกคามทางไซเบอร์ของผู้ใช้อินเทอร์เน็ต 2) ศึกษาความรู้เกี่ยวกับภัยคุกคามทางไซเบอร์เพื่อสร้างความตระหนักถึงภัยคุกคามทางไซเบอร์ของผู้ใช้อินเทอร์เน็ต การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็นผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 17 คน ใช้การเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสัมภาษณ์ ใช้กระบวนการตรวจสอบสามเส้าวิเคราะห์ข้อมูลโดยการตีความทำการสร้างข้อสรุปแบบอุปนัยการวิเคราะห์เนื้อหา ซึ่งได้จากเอกสารและการสัมภาษณ์และใช้การเขียนข้อความแบบบรรยาย ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตส่วนใหญ่เคยประสบกับภัยคุกคามทางไซเบอร์หลากหลายรูปแบบไม่ว่าจะเป็นการถูกหลอกลวงทางออนไลน์หรือถูกขโมยข้อมูลส่วนตัวซึ่งสร้างความเสียหายทั้งต่อทรัพย์สินและความมั่นคงทางจิตใจ และ 2) ความรู้เกี่ยวกับภัยคุกคามทางไซเบอร์เป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตเข้าใจรูปแบบของการโจมตี เช่น การหลอกลวงทางอีเมล มัลแวร์ หรือการขโมยข้อมูลส่วนตัว ซึ่งส่งผลให้สามารถป้องกันตนเองจากความเสี่ยงทางออนไลน์ได้ดีขึ้น และสร้างความตระหนักรู้ถึงการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างปลอดภัยและรู้เท่าทันเทคโนโลยีมากยิ่งขึ้น
เอกสารอ้างอิง
ประพล มิลินทจินดา. (2562). ความตระหนักในปัญหาสิ่งแวดล้อมของสมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดเพชรบุรี. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
พงษ์ชัย เฉลิมกลิ่น. (2561). ความตระหนักของพนักงานนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้ต่อลักษณะปัญหาสิ่งแวดล้อม. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
วิทวัส สุขชีพ, & จรัญ แสนราช. (2566). พฤติกรรมการใช้งานระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ตในสถานศึกษา จังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 8(1).
วีระชน ขาวผอง. (2561). ความรู้ การมีส่วนร่วม และความตระหนักต่อระบบการจัดการสิ่งแวดล้อมของพนักงานในองค์กรที่ได้รับการรับรองมาตรฐานระบบการจัดการสิ่งแวดล้อม ศึกษากรณีบริษัทจันทบุรีซีฟู้ดส์ จำกัด และบริษัทจันทบุรีโฟรเซ่นฟู้ด จำกัด. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สุธาเทพ รุณเรศ. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อการตระหนักถึงภัยคุกคามทางไซเบอร์ของผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อนุสรณ์ กาลดิษฐ์. (2565). การศึกษาความรู้และความตระหนักถึงปัญหาของนักศึกษาที่มีต่อปัญหาสิ่งแวดล้อมในห้องปฏิบัติการวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ในเขตกรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรต.
AIS. (2024). Thailand Cyber Wellness Index 2024: More than half of Thais lack cyber safety skills. Retrieved from https://sustainability.ais.co.th
Bangkok Post. (2024, March 28). Lack of cybersecurity knowledge seen as risk to Thailand. Retrieved from https://www.bangkokpost.com
Bassioni. (1969). Missouri Court of Appeals case. Retrieved from https://law.justia.com/cases/missouri/court-of-appeals/1992/60096-0.html
Consultancy Asia. (2024). Thailand’s cybersecurity sector growing steadily despite obstacles. Retrieved from https://www.consultancy.asia
Electronic Transactions Development Agency (ETDA). (2023). Thailand Internet User Behavior Report 2023. Bangkok: ETDA.
Office of the National Cyber Security Committee. (2024). Cybersecurity Act B.E. 2562 and implementation report. Bangkok: NCSC.
Sangchan, P., & Rattanapong, S. (2022). Cybersecurity awareness and preventive behavior among Thai internet users. Journal of Digital Society, 8(2), 55–70.
Tappan, P. W. (1960). Crime, justice and correction. New York, NY: McGraw-Hill.
Wongsa, K., Kittipong, P., & Suriyamongkol, T. (2023). Cybersecurity knowledge, attitudes, and practices among Thai internet users. ResearchGate. Retrieved from https://www.researchgate.net
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารนิติศาสตร์ศรีปทุม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.