แนวทางการสงวนรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมจากการละเมิดต่อเจ้าของมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม

บทคัดย่อ

          บทความเรื่อง “แนวทางการสงวนรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมจากการละเมิดต่อเจ้าของมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม” เป็นการวิเคราะห์ข้อมูลในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการละเมิดมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม รวมถึงศึกษาเกี่ยวกับการละเมิดเจ้าของมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมในบริบทของประเทศไทย จากการวิเคราะห์เปรียบเทียบกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของประเทศไทยกับกฎหมายคุ้มครองทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ในบริบทของประเทศญี่ปุ่น และนําไปสู่แนวทางในการปรับปรุงและแก้ไขข้อกฎหมายให้สามารถคุ้มครองสิทธิของเจ้าของมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมนั้นได้ โดยจากการศึกษาพบว่า มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมมีความเชื่อมโยงกับเจ้าของมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม ประเด็นการละเมิดมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมนั้น ส่งผลให้กระทบต่อมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมต่อความหมายของชุมชน ทั้งด้านค่านิยม วัฒนธรรม ประเพณี และความเชื่อดั้งเดิม โดยเป็นการที่มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมถูกนําไปใช้โดยไม่ได้รับสิทธิจากผู้เป็นเจ้าของมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม ในขณะที่ไม่มีกฎหมายในการคุ้มครองที่มีประสิทธิภาพและครอบคลุมมากพอ ทําให้ยังคงพบช่องโหว่ทางกฎหมายที่ส่งผลเสียต่อเจ้าของมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมจากการละเมิดภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมในพื้นที่ ดังนั้น จากข้อกฎหมายพบว่า หากเกิดปัญหาการละเมิดมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมขึ้นย่อมไม่สามารถคุ้มครองสิทธิของผู้เป็นเจ้าของมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมนั้นไว้ได้ ทําให้ได้มีการนําเสนอแนวทางการคุ้มครองการละเมิดมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมให้มีความครอบคลุมมากยิ่งขึ้น