PUBLIC ADMINISTRATION FACTORS AFFECTING THE EFFECTIVENESS OF SOFT POWER POLICY IN THAI FOOD CULTURE
Keywords:
Public Administration, Policy Implementation, Soft Power, Thai Food CultureAbstract
This research aimed to 1) study the level of public administration factors affecting the effectiveness of soft power policy in Thai food culture, and 2) examine the factors predicting policy effectiveness, using policy implementation theory and citizen participation/co-production as the analytical framework. This quantitative study surveyed the population of Phra Nakhon District, Bangkok. A sample of 119 respondents was determined using G*Power, with stratified random sampling applied across the district's 12 sub-districts. Data were collected through a Likert-scale questionnaire and analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, Pearson's correlation, and multiple linear regression (Enter method) at the 95% confidence level. The results showed that 1) all three public administration factors were rated at the highest level, led by public-sector implementation capacity (x̄ = 4.46), followed by citizen participation (x̄ = 4.50), and government communication/public dissemination. 2) Multiple regression analysis revealed that the three factors jointly predicted 73% of the variance in soft power policy effectiveness (R = .751, R² = .730, F = 5.504, p < .001). Public-sector implementation capacity exerted the strongest influence (β = .931), followed by citizen participation (β = .611) and government communication (β = .275), all significant at the .05 level. All three hypotheses were supported. The findings suggest that effective and sustainable soft power policy in Thai food culture requires integrating government policy instruments, citizen co-production, and effective government communication mechanisms.
References
ชูศักดิ์ ชูศรี. (2567). การรับรู้รูปแบบอำนาจละมุน (Soft Power) ในมุมมองของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เข้ามาท่องเที่ยวในพื้นที่อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 8(7), 152–161.
ดวงฤทธิ์ เบ็ญจาธิกุล ชัยรุ่งเรือง. (2566). การขับเคลื่อน Soft Power: อัตลักษณ์ท้องถิ่นภาคใต้ เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวจังหวัดชุมพร. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 11(5), 1922–1935.
นพรัตน์ พบลาภ, และ เฉลิม ศัสตราพฤกษ์. (2567). นโยบายซอฟต์พาวเวอร์: การบริหารเศรษฐกิจสร้างสรรค์เพื่อการพัฒนาศักยภาพอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนบ้านคลองแค จังหวัดสมุทรสาคร. Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University, 18(2), 139–154.
มานพ แสงจำนงค์, และ อังค์ริสา แสงจำนงค์. (2566). ซอฟต์เพาเวอร์ ไทยพวน: การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมไทยพวนในประเทศไทย. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 2(1), 66–95.
รัชพล กิตติอมรพงศ์, ณภัทร คำแก้ว, และ เมษ์ธาวิน พลโยธี. (2567). อัตลักษณ์การท่องเที่ยวเชิงอาหารพื้นถิ่นประเภทข้าวปุ้นน้ำนัวสู่การสร้าง Soft Power ของอำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 19(68), 29–41.
สวทช. (2564, 18 กันยายน). นายกรัฐมนตรี พร้อมผลักดันส่งเสริมวัฒนธรรมที่มีศักยภาพ 5F เพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจสร้างสรรค์. https://www.nstda.or.th/home/news_post/potential-culture-5f/
เอกรงค์ ปั้นพงษ์. (2566). พลังการสื่อสารผ่านแนวคิดอำนาจละมุน (Soft Power) ของประเทศญี่ปุ่นในหนังสือการ์ตูนยอดตีพิมพ์อันดับ 1 ของโลก "วันพีซ". วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 27(2), 51–64.
Collins, S., & DeWitt, S. (2023). Words matter: Presidents Obama and Trump, Twitter, and U.S. soft power. Place Branding and Public Diplomacy, 19, 45–61.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.
Kang, H. (2021). Sample size determination and power analysis using the G*Power software. Journal of Educational Evaluation for Health Professions, 18, 17.
Ostrom, E. (1996). Crossing the great divide: Coproduction, synergy, and development. World Development, 24(6), 1073–1087.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49–60.
Sabatier, P. A. (1986). Top-down and bottom-up approaches to implementation research: A critical analysis and suggested synthesis. Journal of Public Policy, 6(1), 21–48.
Salamon, L. M. (2002). The tools of government: A guide to the new governance. Oxford University Press.
Szondi, G. (2010). From image management to relationship building: A public relations approach to nation branding. Journal of Marketing Management, 26(5–6), 567–584.
