ผลของรูปแบบการโค้ชด้วยดิจิทัลคอนเทนต์ผ่านแอปพลิเคชันไลน์เพื่อพัฒนาความสามารถในการพัฒนาสินค้าชุมชนของกลุ่มเกษตรกรบ้านโนนสวรรค์ อำเภอบ้านด่าน จังหวัดบุรีรัมย์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการพัฒนาสินค้าชุมชนของกลุ่มชาวบ้านโนนสวรรค์ ที่ได้รับรูปแบบการโค้ชด้วยดิจิทัลคอนเทนต์ที่แตกต่างกันผ่านไลน์ในการฝึกอบรม และ 2) ศึกษาความคิดเห็นของกลุ่มชาวบ้านโนนสวรรค์ที่มีต่อรูปแบบการโค้ชด้วยดิจิทัลคอนเทนต์ สมมติฐานของการวิจัยคือ ชาวบ้านที่ได้รับการฝึกอบรมด้วยดิจิทัลคอนเทนต์ร่วมกับการโค้ชผ่านไลน์แบบกลุ่มจะมีความสามารถในการพัฒนาสินค้าชุมชนสูงกว่าการโค้ชผ่านไลน์แบบรายบุคคล กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ กลุ่มชาวบ้านโนนสวรรค์ อำเภอบ้านด่าน จังหวัดบุรีรัมย์ จำนวน 50 คน ซึ่งสุ่มเข้ากลุ่มทดลอง 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลองที่ 1 ได้รับการโค้ชแบบกลุ่ม และกลุ่มทดลองที่ 2 ได้รับการโค้ชแบบรายบุคคล กลุ่มละ 25 คน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ ดิจิทัลคอนเทนต์เพื่อการโค้ชเรื่องการพัฒนาสิค้าชุมชน แผนการฝึกอบรมแบบประเมินความสามารถในการพัฒนาสินค้าชุมชน และแบบสอบถามความคิดเห็นต่อรูปแบบการโค้ชการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพื้นฐานได้แก่ ค่า และ ค่า S.D. และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า ชาวบ้านที่ได้รับการฝึกอบรมด้วยดิจิทัลคอนเทนต์ร่วมกับการโค้ชผ่านไลน์แบบกลุ่มจะมีความสามารถในการพัฒนาสินค้าชุมชนสูงกว่าการโค้ชผ่านไลน์แบบรายบุคคล ผลการศึกษาความคิดเห็นต่อรูปแบบการโค้ช ความคิดเห็นของกลุ่มชาวบ้านต่อรูปแบบการโค้ชด้วยดิจิทัลคอนเทนต์แบบกลุ่ม อยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุด (
= 4.72) และ กลุ่มชาวบ้านต่อรูปแบบการโค้ชด้วยดิจิทัลคอนเทนต์แบบรายบุคคล อยู่ในระดับเหมาะสมมาก (
= 4.29) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2562). ข้อมูลเกษตรกรพัฒนาสินค้าชุมชน อำเภอบ้านด่าน จังหวัดบุรีรัมย์. กรุงเทพมหานคร: กรมส่งเสริมการเกษตร.
ทิศนา แขมมณี. (2561). สัมมนาอารมณ์: เวทีแห่งเรื่องราวของการแก้ปัญหาและพัฒนาตนเอง. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพศาล หวังพานิช. (2543). การวัดและประเมินผลระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานมาตรฐานอุดมศึกษา ทบวงมหาวิทยาลัย.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน). (2565). รายงานการใช้งานอินเทอร์เน็ตและพฤติกรรมดิจิทัลของคนไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2564). รายงานสถานการณ์วิสาหกิจชุมชนและเศรษฐกิจฐานรากของประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม(สสว.) .
Grant, A. M. (2014). The efficacy of executive coaching in times of organisational change. Journal of Change Management, 14(2), 258-280.
Kotler, P. & Keller, K. L. (2016). Marketing management. (15th ed.). Harlow: Pearson Education.
Mayer, R. E. . (2014). The Cambridge handbook of multimedia learning. (2nd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.
__________. (2020). Multimedia learning. (3rd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.
Porter, M. E. (2008). On competition. Massachusetts: Harvard Business School Publishing.
Whitmore, J. (2017). Coaching for performance: The principles and practice of coaching and leadership. (5th ed.). London: Nicholas Brealey Publishing.
