THE EFFECT OF DIFFERENT DIGITAL CONTENT COACHING MODELS VIA LINE IN TRAINING ON COMMUNITY PRODUCT DEVELOPMENT COMPETENCY OF NON SAWAN VILLAGERS, BAN DAN DISTRICT, BURIRAM PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) compare the ability to develop community products of the Non Sawan villagers who received different digital content-based coaching models delivered via LINE during training, and 2) examine the Non Sawan villagers’ opinions toward the digital content–based coaching models. The research hypothesis was that villagers who received training through digital content combined with group coaching via LINE would demonstrate a higher level of community product development ability than those who received individual coaching via LINE. The sample group consisted of 50 villagers from Non Sawan Village, Ban Dan District, Buriram Province. The participants were randomly assigned into two experimental groups: Experimental Group 1 received group coaching, and Experimental Group 2 received individual coaching, with 25 participants in each group. This study employed an experimental research design. The research instruments included digital content for coaching on community product development, a training plan, an assessment form for community product development ability, and a questionnaire on opinions toward the coaching models. Data were analyzed using basic statistical measures, including the mean () and standard deviation (S.D.), as well as a t-test. The results revealed that villagers who received training through digital content combined with group coaching via LINE demonstrated higher capability in developing community products than those who received individual coaching via LINE. Regarding opinions toward the coaching formats, the villagers’ perceptions of the group-based digital content coaching model were rated at the highest level of appropriateness (
= 4.72), while their perceptions of the individual digital content coaching model were rated at a high level of appropriateness (
= 4.29). The difference was statistically significant at the 0.05 level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมส่งเสริมการเกษตร. (2562). ข้อมูลเกษตรกรพัฒนาสินค้าชุมชน อำเภอบ้านด่าน จังหวัดบุรีรัมย์. กรุงเทพมหานคร: กรมส่งเสริมการเกษตร.
ทิศนา แขมมณี. (2561). สัมมนาอารมณ์: เวทีแห่งเรื่องราวของการแก้ปัญหาและพัฒนาตนเอง. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพศาล หวังพานิช. (2543). การวัดและประเมินผลระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานมาตรฐานอุดมศึกษา ทบวงมหาวิทยาลัย.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน). (2565). รายงานการใช้งานอินเทอร์เน็ตและพฤติกรรมดิจิทัลของคนไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์.
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2564). รายงานสถานการณ์วิสาหกิจชุมชนและเศรษฐกิจฐานรากของประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม(สสว.) .
Grant, A. M. (2014). The efficacy of executive coaching in times of organisational change. Journal of Change Management, 14(2), 258-280.
Kotler, P. & Keller, K. L. (2016). Marketing management. (15th ed.). Harlow: Pearson Education.
Mayer, R. E. . (2014). The Cambridge handbook of multimedia learning. (2nd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.
__________. (2020). Multimedia learning. (3rd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.
Porter, M. E. (2008). On competition. Massachusetts: Harvard Business School Publishing.
Whitmore, J. (2017). Coaching for performance: The principles and practice of coaching and leadership. (5th ed.). London: Nicholas Brealey Publishing.
