การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดนตรีของผู้เรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดบ่อมะปริง โดยใช้การจัดการเรียนรู้ที่เน้นกระบวนการปฏิบัติ ร่วมกับแนวคิดของซูซูกิ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดนตรีของผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้การจัดการเรียนรู้ที่เน้นกระบวนการปฏิบัติร่วมกับแนวคิดของซูซูกิ และ 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนต่อการจัดการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 21 คน ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนวัดบ่อมะปริง โดยใช้วิธีการสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ที่เน้นกระบวนการปฏิบัติร่วมกับแนวคิดของซูซูกิ 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดนตรี และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้เรียนต่อการจัดการเรียนรู้ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และสถิติที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดนตรีของผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดบ่อมะปริง โดยใช้การจัดการเรียนรู้ที่เน้นกระบวนการปฏิบัติร่วมกับแนวคิดของซูซูกิ มีคะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียน 11.43 ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 3.76 และคะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน 14.67 ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 4.82 คะแนนเฉลี่ยผลการเรียนหลังการเรียนสูงกว่าก่อนการเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) ความพึงพอใจของผู้เรียนต่อการจัดการเรียนรู้โดยภาพรวม มีค่าเฉลี่ย 3.81 และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 1.09 มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า บางข้อที่มีความพึงพอใจระดับปานกลาง มีข้อเสนอแนะว่าควรเน้นการลงมือปฏิบัติให้มากขึ้น พร้อมกับปรับเกณฑ์การประเมินให้มีความชัดเจน นอกจากนี้ควรเพิ่มความท้าทายผ่านกิจกรรมที่หลากหลายแทนการใช้เพียงแบบฝึกหัดเติมคำ เพื่อให้ผู้เรียนรู้สึกสนุกกับการเรียน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กฤติน พรหมมา. (2566). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาดนตรีสากลโดยใช้แบบฝึกทักษะการเรียนดนตรีประเภทคีย์บอร์ดสำหรับผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนวัดโสธรวรารามวรวิหาร. วารสารสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม, 4(1), 45-54.
กิตติพงษ์ พรมปิก และกอบสุข คงมนัส. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบฝึกปฏิบัติเป็นฐานร่วมกับแนวคิดการเสริมต่อการเรียนรู้ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการเขียนสื่อสารสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(8), 538-548.
จิตติวิทย์ พิทักษ์ และคณะ. (2562). ภาพปัญหาเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนดนตรีของโรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น. วารสารศิลปกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 11(1), 225-237.
ชนะชัย บริรักษ์ และมนตรี เด่นดวง. (2567). การจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดของซูซูกิร่วมกับแบบฝึกทักษะเพื่อพัฒนา ทักษะปฏิบัติดนตรีของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 3(3), 1-14.
ทิศนา แขมมณี. (2567). ศาสตร์การสอน. องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 23). กรุงเทพมหานคร: ด่านสุทธาการพิมพ์.
ธีรวัฒน์ วีระวิทยานันต์. (2567). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนดนตรีตามแนวคิดของซูซูกิร่วมกับกระบวนการ เสริมความสามารถเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรค เพื่อสร้างเสริมทักษะการเล่นดนตรี สำหรับผู้เรียนระดับเริ่มต้น. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
นันทนา ทวีทรัพย์. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบเน้นลงมือปฏิบัติจริงเพื่อส่งเสริมความรู้และทักษะปฏิบัติด้านคอมพิวเตอร์เพื่ออาชีพของผู้เรียนในกิจกรรมชุมนุมคอมพิวเตอร์. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 10(4), 15-26.
บราลี อินทศรี. (2563). การพัฒนาทักษะการเป่าขลุ่ยเพียงออของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้แนวคิดของซูซูกิ. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต. สาขาวิชาหลักสูตรการเรียนและการสอนมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พิสณุ ฟองศรี. (2549). วิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: เทียมฝ่าการพิมพ์.
ไพศาล วรคำ. (2565). การวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 13). มหาสารคาม: ตักสิลลาการพิมพ์.
ภิรดี สุวรรณภักดี. (2566). สมองซีกซ้าย สมองซีกขวา คุณถนัดใช้สมองซีกไหน. เรียกใช้เมื่อ 20 กันยายน 2567 จาก https://www.medparkhospital.com/lifestyles/are-you-a-left-brain-or-right-brain-thinkerMedPark Hospital
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สิทธิชัย ไพรพฤกษา และสิชฌน์เศก ย่านเดิม. (2563). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาดนตรี เรื่อง การอ่านโน้ตดนตรีสากลด้วยเกม UNO Music ของผู้เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนราชวินิตบางแคปานขำ. วารสารวิชาการ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 6(2), 185-195.
สิปปนนท์ เจริญสุข. (2566). การพัฒนาแบบฝึกการปฏิบัติแซ็กโซโฟน ตามแนวทางของเทรเวอร์ วาย เพื่อเสริมสร้างทักษะพื้นฐานในการปฏิบัติแซ็กโซโฟน สำหรับผู้เริ่มต้น. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยพะเยา.
สุนิสา แซ่ม้า และคณะ. (2564). การจัดการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมการปฏิบัติจริงที่ส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ การทำงานเป็นทีมและความรับผิดชอบของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติสำหรับนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร ครั้งที่ 1 (หน้า 44-52). กำแพงเพชร: มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
สุภาพร คงดำ. (2561). ผลการจัดกิจกรรมการสอนดนตรีไทยประเภทขิม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยประยุกต์ใช้วิธีสอนแบบเพื่อนช่วยเพื่อน. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุวิทย์ มูลคำ และอรทัย มูลคำ. (2551). 21 วิธีจัดการเรียนรู้: เพื่อพัฒนากระบวนการคิด. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: ภาพพิมพ์.
เหนือดวง พูลเพิ่ม. (2560). การจัดการเรียนรู้วิชาดนตรี ตามแนวคิดของซูซูกิร่วมกับการเรียนรู้แบบร่วมมือ เพื่อพัฒนาทักษะการขับร้องและความสามารถในการทำงานเป็นทีม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
Ary, D. et al. (2006). Introduction to Research in Education.(7thed.). Australia: Thomson Wadsworth.
Bates, B. (2016). Learning theories simplified. London: SAGE Publications.
Coladarci, T. (2010). Student’s t statistic. In I. B. Weiner & W.E. Craighead (Eds.), CorsinEncyclopedia of Psychology (4th ed., p. 1723). Hoboken, NJ Wiley. Retrieved February 23, 2026, from https://www.researchgate.net/publication/ 314043610_Student's_t_Statistic
International Suzuki Association. (2005). International Suzuki Association. Retrieved January 13, 2025, from https://internationalsuzuki.org
Likert, R. (1932). A Technique for The Measurement of Attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 5-55.
McMillan, J. H. & Schumacher, S. (2006). Research in Education: Evidence-Based Inquiry. (6th ed.). Boston: Pearson Education, Inc.
Richey, R. C. (2000). The legacy of Robert M. Gagné. New York: ERIC Clearinghouse on Information & Technology.
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1976). On the Use of Content Specialists in the Assessment of Criterion-Referenced Test Item Validity. Retrieved December 10, 2025, from ED121845.pdf
