ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อส่งเสริมการนำตนเองด้านการเรียนภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านลำมะโกรก จังหวัดกำแพงเพชร

Main Article Content

ศรัญญา อิสสะอาด
วัลภา สบายยิ่ง

บทคัดย่อ

การเรียนภาษาอังกฤษมีความสำคัญอย่างยิ่ง เพราะเป็นกุญแจสำคัญในการเปิดประตูสู่โอกาสที่ไร้ขีดจำกัด เช่น การเข้าถึงแหล่งข้อมูลความรู้ระดับโลกที่ส่วนใหญ่อยู่ในรูปแบบภาษาอังกฤษ เพิ่มความสามารถ
ด้านการแข่งขันในการทำงาน ดังนั้นในการจัดการเรียนการสอนครูผู้สอนจึงจำเป็นต้องหาวิธีการที่จะส่งเสริมให้การเรียนวิชาภาษาอังกฤษให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น จึงเป็นที่มาของการศึกษาวิจัยเรื่องผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อส่งเสริมการนำตนเองด้านการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านลำมะโกรก จังหวัดกำแพงเพชร โดยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบการนำตนเองด้านการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ก่อนและหลังการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนว และ 2) เพื่อเปรียบเทียบการนำตนเองด้านการเรียนวิชาภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 หลังการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวและระยะติดตามผล โดยการวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลอง ประชากรที่ใช้ในการศึกษา คือ นักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านลำมะโกรก จำนวน 30 คน โดยศึกษาจากประชากรทั้งหมด เครื่องมือการวิจัยคือแบบวัดการนำตนเองด้านการเรียนภาษาอังกฤษมีค่าความเที่ยงทั้งฉบับอยู่ที่ 0.85 และชุดกิจกรรมแนะแนวมีจำนวน 12 กิจกรรมมีความเหมาะสมระดับ 0.05 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) หลังเข้าร่วมกิจกรรม นักเรียนมีระดับการนำตนเองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 2) ระดับการนำตนเองในระยะหลังทดลองและระยะติดตามผลไม่มีความแตกต่างกัน ซึ่งแสดงถึงความคงทนของพฤติกรรมที่เกิดขึ้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อิสสะอาด ศ. ., & สบายยิ่ง ว. . (2026). ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อส่งเสริมการนำตนเองด้านการเรียนภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านลำมะโกรก จังหวัดกำแพงเพชร. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 9(3), 228–238. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/10559
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.

นฤพจน์ เปี่ยมปัญญา. (2562). อิทธิพลของภาวะผู้นำในตนเองที่มีต่อความมุ่งมั่นในการทำงานของพนักงานบริษัท โดยมีการเสริมพลังอำนาจทางจิตวิทยา และความพึงพอใจในงานเป็นตัวแปรส่งผ่าน. ใน ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ประณิตา ทองพันธ์ และคณะ. (2563). การพัฒนาภาวะผู้นำของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา. วารสารบรรณศาสตร์ มศว, 13(1), 18-28.

ปัณฑ์นพ ผจญทรพรรค และคณะ. (2564). ปัญหาการเรียนภาษาอังกฤษของคนไทย. วารสาร มจรอุบล ปริทรรศน์, 6(3), 911-920.

พิชญาพร สมจันทร์. (2564). การเสริมสร้างความฉลาดทางสังคมของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยชุดกิจกรรมแนะแนว. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการแนะแนว คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

รุ่งอรุณ ไชยโสภณ. (2549). แนวคิดสู่การปฏิบัติ: การเรียนรู้โดยการชี้นำตนเองสำหรับผู้ใหญ่. กรุงเทพมหานคร: สำนักบริหารงานการศึกษานอกโรงเรียน.

วรนุช มิธิปิไข. (2560). ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาการควบคุมตนเองด้านการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสีดาวิทยา จังหวัดนครราชสีมา. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

วลัยพร เขียวไพรี และ กรกฎา นักคิ้ม. (2567). ผลของกิจกรรมแนะแนวโดยใช้กรอบความคิดแบบเติบโตเพื่อพัฒนาการตั้งเป้าหมายทางการศึกษาและอาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเทพศิรินทร์ นนทบุรี. วารสาร มจร.อุบลปริทรรศน์, 9(1), 1666-1676.

วิไลวรรณ เพชรเศรษฐ์. (2561). ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวโดยใช้กรอบความคิดแบบเติบโตเพื่อพัฒนาการตั้งเป้าหมายทางการศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนขจรเกียรติศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561–2580. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ.

Amundsen, S. & Martinsen, L. (2015). Linking empowering leadership to job satisfaction, work effort, and creativity: The role of self-leadership and psychological empowerment. Journal of Leadership & Organizational Studies, 22(3), 304-323.

Fitz-Gibbon, C. T. & Morris, L. L. (1987). How to design a program evaluation. Newbury Park, CA: Sage.

Khajornsin, S. (1995). Miti mai khong kitchakan naksuksasoong: Kanphatthana naksuksa. In New dimension of student affairs 2: Student development. Bangkok: Kasem Bundit University.

Knowles, M. S. (1975). Self-directed learning: A guide for learners and teachers. Chicago: Follett Publishing Company.

Manz, C. C. (1986). Self-leadership: Toward an expanded theory of self-influence processes in organizations. Academy of Management Review, 11(3), 585-600.

Prapphal, K. (2001). Self-evaluation of language skills and non-linguistic factors through and e-mail tasks. PASAA, 32, 36-51. http://dx.doi.org/10.58837/CHULA.PASAA.32.1.4.