รูปแบบการบริหารตามศาสตร์พระราชาเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน โรงเรียนวัดทุ่งบัว สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาและแนวทาง สร้างรูปแบบ ทดลองใช้ และประเมินรูปแบบการบริหารตามศาสตร์พระราชาเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน โรงเรียนวัดทุ่งบัว สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1 เป็นการวิจัยและพัฒนา (R&D) กลุ่มเป้าหมาย ประกอบด้วย ครู 11 คน ผู้ทรงคุณวุฒิ 7 คน ผู้เชี่ยวชาญ 9 คน นักเรียน 88 คน ผู้ปกครอง 79 คน และคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน 9 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบบประเมิน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) โรงเรียนประสบปัญหาสำคัญ 3 ด้าน ได้แก่ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำกว่าเกณฑ์ คุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้เรียนไม่เป็นไปตามเป้าหมาย และการบริหารจัดการขาดการมีส่วนร่วมจากภาคีเครือข่าย 2) รูปแบบที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 4 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ หลักการบริหารตามศาสตร์พระราชา กระบวนการบริหารตามศาสตร์พระราชา (เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา) คุณภาพผู้เรียน และ ปัจจัยความสำเร็จ ผลการประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้จากผู้เชี่ยวชาญ ได้ในระดับมากที่สุด ( = 4.94, 4.98 S.D.= 0.07, 0.04) 3) ผลการทดลองใช้รูปแบบพบว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 8 กลุ่มสาระเพิ่มขึ้นร้อยละ 5.29 คะแนนเฉลี่ย O-NET เพิ่มขึ้น 3.95 คะแนน NT เพิ่มขึ้น 14.02 คะแนน และนักเรียนที่มีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ระดับดีถึงดีเยี่ยมเพิ่มขึ้นร้อยละ 10.85 ด้านความพึงพอใจที่มีต่อรูปแบบ
อยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน และ 4) ผลการประเมินรูปแบบโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.82, S.D. = 0.14) ทุกด้าน ทั้งด้านความเป็นไปได้ (
= 4.85) ความเป็นประโยชน์ (
= 4.82) ความเหมาะสม (
= 4.80) และความถูกต้อง (
= 4.77) สะท้อนให้เห็นว่ารูปแบบมีคุณภาพสูงและพร้อมนำไปใช้ในทางปฏิบัติ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). นโยบายการจัดการศึกษาตามแนวทางศาสตร์พระราชา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
กิตติ เลิศวิโรจน์. (2563). การศึกษาแบบองค์รวมเพื่อพัฒนาผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
เกษม สอนศรี. (2565). การบริหารสถานศึกษาตามศาสตร์พระราชาและผลต่อคุณธรรมและผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียน. วารสารการศึกษาและพัฒนาชุมชน, 5(2), 101-120.
ชัยวัฒน์ วงศ์กิตติกร. (2563). การพัฒนาคุณภาพผู้เรียนบนฐานข้อมูลและการจัดการศึกษาเชิงระบบ. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยการศึกษาแห่งชาติ.
ชาญชัย พงศ์ศรีวัฒน์. (2561). การพัฒนาระบบการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
ธวัชชัย ทองดี. (2566). รูปแบบการบริหารตามศาสตร์พระราชาเพื่อพัฒนาคุณลักษณะผู้เรียน. วารสารการบริหารการศึกษา, 10(1), 45-62.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2557). การประกันคุณภาพการศึกษาและการพัฒนาสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: วีพริ้นท์.
ไพศาล พันธุ์ดี. (2561). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการศึกษาเพื่อสร้างเสริมวินัยและความรับผิดชอบของนักเรียนโดยใช้แนวคิดศาสตร์พระราชา. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ภูวดล ศิริพงษ์. (2564). พระบรมราโชบายด้านการศึกษาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 10. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
มูลนิธิชัยพัฒนา. (2562). ศาสตร์พระราชา: องค์ความรู้จากพระราชกรณียกิจ. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิชัยพัฒนา.
โรงเรียนวัดทุ่งบัว. (2565). รายงานผลการประเมินคุณภาพภายใน ประจำปีการศึกษา 2564. สงขลา: โรงเรียนวัดทุ่งบัว.
สำนักงาน กปร. (2560). หลักการทรงงานในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). นโยบายและจุดเน้นในการพัฒนาคุณภาพการศึกษา
ปีการศึกษา 2562. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักราชเลขาธิการ. (2560). พระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสด้านการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักราชเลขาธิการ.
สิริณา ทองมาก. (2563). การใช้แผนพัฒนารายบุคคล (Individual Student Plan) เพื่อการพัฒนาผู้เรียน. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
สิริพร วัฒนกุลเจริญ. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารการศึกษา. วารสารบริหารและพัฒนา, 18(2), 145-162.
สุเมธ ตันติเวชกุล. (2563). หลักการทรงงาน: เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา. กรุงเทพมหานคร:: สำนักพิมพ์ร่วมด้วยช่วยกัน.
สุวัฒน์ วิวัฒนานนท์. (2560). แนวคิดการศึกษาตามแนวพระราชดำริและการพัฒนาผู้เรียน. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
สุวิมล ตีรณวงศ์. (2564). การจัดการศึกษาแบบองค์รวมเพื่อพัฒนาผู้เรียนรอบด้าน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Best, J. W. . (1970). Research in education. (2nd ed.). Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Cambridge: MIT Press.
__________. (1994). The new economics for industry, government, education. (2nd ed.). Cambridge: MIT Press.
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change. (4th ed.). New York: Teachers College Press.
__________. (2016). The new meaning of educational change. (5th ed.). New York: Teachers College Press.
Keeves, J. P. (1988). Educational research, methodology, and measurement: An international handbook. Oxford: Pergamon Press.
UNESCO. (2015). Education for sustainable development goals: Learning objectives. Paris: UNESCO.
