A MANAGEMENT MODEL BASED ON KING’S PHILOSOPHY FOR DEVELOPING STUDENT QUALITY AT WAT THUNG BUA SCHOOL, SONGKHLA PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to study current conditions, problems, develop, implement, and evaluate a management model based on King's Philosophy for developing student quality at Wat Thung Bua School, Songkhla Primary Educational Service Area Office 1. This study employed a Research and Development (R&D) design. The target groups consisted of 11 teachers, 7 qualified experts, 9 model validation specialists, and 88 students, 79 parents, and 9 members of the Basic Education School Committee. Research instruments included questionnaires, interview forms, and evaluation forms. Data were analyzed using mean, standard deviation, and content analysis. The research findings were as follows: 1) The school faced three major challenges: academic achievement below the criteria, learner desired characteristics not meeting the targets, and a lack of participatory management from stakeholders and the community. 2) The developed management model comprised 4 core components: Principles of King’s Science-based Management, Management Processes (Understand, Access, and Develop), Learner Quality, and Success Factors. The suitability and feasibility evaluation by experts was rated at the highest level ( = 4.94 and 4.98; S.D. = 0.07 and 0.04, respectively). 3) The implementation results revealed that the academic achievement across 8 learning areas increased by 5.29%. The average O-NET and NT scores increased by 3.95 and 14.02 points, respectively. Furthermore, the percentage of students achieving “Good” to “Excellent” levels in desired characteristics increased by 10.85%. Stakeholder satisfaction toward the model was at the highest level across all dimensions. 4) The overall model evaluation was rated at the highest level (
= 4.82) across all dimensions, including feasibility (
= 4.85, S.D. = 0.14), usefulness (
= 4.82), appropriateness (
= 4.80), and accuracy (
= 4.77), confirming that the model is of high quality and ready for sustainable practical application.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). นโยบายการจัดการศึกษาตามแนวทางศาสตร์พระราชา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
กิตติ เลิศวิโรจน์. (2563). การศึกษาแบบองค์รวมเพื่อพัฒนาผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
เกษม สอนศรี. (2565). การบริหารสถานศึกษาตามศาสตร์พระราชาและผลต่อคุณธรรมและผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียน. วารสารการศึกษาและพัฒนาชุมชน, 5(2), 101-120.
ชัยวัฒน์ วงศ์กิตติกร. (2563). การพัฒนาคุณภาพผู้เรียนบนฐานข้อมูลและการจัดการศึกษาเชิงระบบ. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยการศึกษาแห่งชาติ.
ชาญชัย พงศ์ศรีวัฒน์. (2561). การพัฒนาระบบการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
ธวัชชัย ทองดี. (2566). รูปแบบการบริหารตามศาสตร์พระราชาเพื่อพัฒนาคุณลักษณะผู้เรียน. วารสารการบริหารการศึกษา, 10(1), 45-62.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2557). การประกันคุณภาพการศึกษาและการพัฒนาสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: วีพริ้นท์.
ไพศาล พันธุ์ดี. (2561). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการศึกษาเพื่อสร้างเสริมวินัยและความรับผิดชอบของนักเรียนโดยใช้แนวคิดศาสตร์พระราชา. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ภูวดล ศิริพงษ์. (2564). พระบรมราโชบายด้านการศึกษาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 10. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
มูลนิธิชัยพัฒนา. (2562). ศาสตร์พระราชา: องค์ความรู้จากพระราชกรณียกิจ. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิชัยพัฒนา.
โรงเรียนวัดทุ่งบัว. (2565). รายงานผลการประเมินคุณภาพภายใน ประจำปีการศึกษา 2564. สงขลา: โรงเรียนวัดทุ่งบัว.
สำนักงาน กปร. (2560). หลักการทรงงานในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). นโยบายและจุดเน้นในการพัฒนาคุณภาพการศึกษา
ปีการศึกษา 2562. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักราชเลขาธิการ. (2560). พระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสด้านการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักราชเลขาธิการ.
สิริณา ทองมาก. (2563). การใช้แผนพัฒนารายบุคคล (Individual Student Plan) เพื่อการพัฒนาผู้เรียน. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
สิริพร วัฒนกุลเจริญ. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารการศึกษา. วารสารบริหารและพัฒนา, 18(2), 145-162.
สุเมธ ตันติเวชกุล. (2563). หลักการทรงงาน: เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา. กรุงเทพมหานคร:: สำนักพิมพ์ร่วมด้วยช่วยกัน.
สุวัฒน์ วิวัฒนานนท์. (2560). แนวคิดการศึกษาตามแนวพระราชดำริและการพัฒนาผู้เรียน. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
สุวิมล ตีรณวงศ์. (2564). การจัดการศึกษาแบบองค์รวมเพื่อพัฒนาผู้เรียนรอบด้าน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Best, J. W. . (1970). Research in education. (2nd ed.). Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Cambridge: MIT Press.
__________. (1994). The new economics for industry, government, education. (2nd ed.). Cambridge: MIT Press.
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change. (4th ed.). New York: Teachers College Press.
__________. (2016). The new meaning of educational change. (5th ed.). New York: Teachers College Press.
Keeves, J. P. (1988). Educational research, methodology, and measurement: An international handbook. Oxford: Pergamon Press.
UNESCO. (2015). Education for sustainable development goals: Learning objectives. Paris: UNESCO.
