ความสุขของนักศึกษาวิทยาลัยมวยไทยศึกษาและการแพทย์แผนไทย มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความสุขโดยรวมและระดับความสุขจำแนกตามชั้นปีของนักศึกษาวิทยาลัยมวยไทยศึกษาและการแพทย์แผนไทย มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง ประชากรคือกลุ่มนักศึกษาระดับปริญญาตรี ภาคปกติ ที่ลงทะเบียนเรียนปีการศึกษา 2568 กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 160 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายด้วยวิธีการจับสลาก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม 2 ส่วน ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป และแบบสอบถามความสุข 9 มิติ โดยเครื่องมือผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ มีค่าดัชนีความสอดคล้อง ระหว่าง 0.67 - 1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นแอลฟ่าของครอนบาคทั้งฉบับเท่ากับ 0.94 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนเฉลี่ยความสุขโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.54, S.D. = 0.43) เมื่อพิจารณารายมิติพบว่า มิติที่มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านน้ำใจงาม (
= 3.82, S.D. = 0.61) ด้านครอบครัวดี (
= 3.81, S.D. = 0.88) ด้านจิตวิญญาณดี (
= 3.68, S.D. = 0.69) และด้านใฝ่รู้ดี (
= 3.68, S.D. = 0.60) ตามลำดับ 2) เมื่อจำแนกตามระดับชั้นปี พบว่านักศึกษาชั้นปีที่ 2 มีระดับความสุขสูงที่สุด (
= 3.69, S.D. = 0.44) ขณะที่นักศึกษาชั้นปีที่ 3 มีระดับความสุขต่ำที่สุด (
= 3.35, S.D. = 0.51) ส่วนนักศึกษาชั้นปีที่ 1 (
= 3.54, S.D. = 0.43) และนักศึกษาชั้นปีที่ 4 (
= 3.49,
S.D. = 0.35) มีความสุขอยู่ในระดับปานกลาง ทั้งนี้ มิติด้านสุขภาพดี สิ่งแวดล้อมดี และสุขภาพการเงินดี
มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุดในหลายชั้นปี สะท้อนว่าสถาบันควรบูรณาการนโยบายเชิงโครงสร้างเพื่อส่งเสริมสุขภาพกายและโภชนาการ พัฒนาสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้ที่เอื้อต่อการมีส่วนร่วมทางสังคม รวมถึงการสนับสนุนด้านการเงินเพื่อยกระดับความสุขของนักศึกษา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมลรัตน์ ทองสว่าง และคณะ. (2567). ระดับของความสุขและปัจจัยส่วนบุคคลที่เกี่ยวข้องกับความสุขของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิในศตวรรษที่ 21. วารสารพยาบาลทหารบก, 25(1), 86-94.
กมลรัตน์ ทองสว่าง และธนาวิทย์ กางการ. (2564). ความสุขของนักศึกษาหลักสูตรปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ (เอกสารนำเสนอ). การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 13. นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
กัญญาวีร์ วงษ์ศรีทรา และคณะ. (2569). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขในการเรียนของนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน. วารสารศาสตร์การศึกษาและการพัฒนามนุษย์, 10(1), 13-29.
จตุรวัฒน์ ผนึกรัมย์. (2560). การศึกษาปัจจัยที่สัมพันธ์กับความสุขขของนักศึกษา ระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ปีการศึกษา 2559. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4) . (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 38 ก หน้า 49-58. (1 พฤศภาคม 2562)
สุชาดา นิ้มวัฒนากุล และคณะ. (2561). ความสุขของนักศึกษาและบุคลากร วิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้าจันทบุรี และความคิดเห็นในการสร้างองค์กรแห่งความสุข. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี, 29(1), 138-147.
Best, J. W. (1977). Research in Education. (3rd ed.). Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall.
Daniel, W. W. (2010). Biostatistics: Basic concepts and methodology for the health sciences. (9th ed.). New York: John Wiley & Sons.
Diener, E. (2026). Happiness: The science of subjective well-being. Retrieved May 8, 2026, from http://noba.to/qnw7g32t
Karnchanasubsin, T. & Jotaworn, S. (2023). Learning with happiness and academic achievement of university students in Thailand. Pakistan Journal of Psychological Research, 38(3), 509-522.
Thongsri, N. et al. (2024). Factors affecting the happiness of learners in higher education: Attitude, grade point average, and time management. Sustainability, 16(18), 8214. https://doi.org/10.3390/su16188214.
