การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการ เพื่อการใช้งานระบบบริหารงานอิเล็กทรอนิกส์ โรงเรียนกาวิละวิทยาลัยจังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพพึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นในการใช้งานระบบบริหารงานอิเล็กทรอนิกส์ สำหรับกลุ่มบริหารงานในโรงเรียนกาวิละวิทยาลัย 2) พัฒนาแนวทางการบริหารจัดการ การใช้งานระบบบริหารงานอิเล็กทรอนิกส์ สำหรับโรงเรียนกาวิละวิทยาลัย โดยใช้รูปแบบการวิจัยแบบผสานวิธี ระยะที่ 1 เก็บข้อมูลแบบเจาะจง เป็นประชากรครู และบุคลากรทางการศึกษาโรงเรียนกาวิละวิทยาลัย ทั้งหมดจำนวน 66 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นแบบตรวจสอบรายการ และแบบมาตรส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ระยะที่ 2 เก็บข้อมูลจากผู้บริหารโรงเรียน หัวหน้ากลุ่มบริหารงาน รวม 10 คน ใช้การสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง โดยแบบสอบถามมีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.67 - 1.00 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.881 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นและการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาพรวมสภาพปัจจุบันอยู่ในระดับมาก สภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับมากที่สุด โดยความต้องการจำเป็นตามลำดับ คือ การมีส่วนร่วมของทุกฝ่าย การติดตามและประเมินผลการใช้งาน การส่งเสริมและพัฒนาทักษะบุคลากร การบริหารจัดการข้อมูลอย่างมีประสิทธิภาพ การวางแผนและกำหนดนโยบายที่ชัดเจน และการสร้างวัฒนธรรมองค์กรด้านการใช้เทคโนโลยี 2) แนวทางการบริหารจัดการ ได้แก่ 1) การวางแผนและจัดสรรงบประมาณอย่างเป็นระบบ 2) การพัฒนาคู่มือและเสริมสร้างทักษะบุคลากร
3) การพัฒนาระบบสำรองข้อมูลและความปลอดภัยของข้อมูล 4) การสร้างกลไกการมีส่วนร่วมผ่านการประชุมและเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 5) การพัฒนาเครื่องมือประเมินผลเชิงเปรียบเทียบก่อน-หลัง และ 6) การสร้างระบบแรงจูงใจและวัฒนธรรมองค์กรดิจิทัล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กฤติยาณี จิตรบรรจง และคณะ. (2568). การศึกษาความต้องการจำเป็นการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 5(2),120-133.
กัญจนพร โชติอัครฐิติกุล และสุรพงษ์ แสงสีมุข. (2568). การพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 11(2), 78-90.
จิณณวิตร ปะโคทั้ง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
จิติมา วรรณศรี. (2564). การบริหารจัดการศึกษายุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: รัตนสุวรรณการพิมพ์ 3.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาสน์.
ผู้ให้ข้อมูลคนที่ 1. (10 มี.ค. 2559). การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการเพื่อการใช้งานระบบบริหารงานอิเล็กทรอนิกส์ โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่. (ณัฐกานต์ จอมขันเงิน, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลคนที่ 2. (10 มี.ค. 2559). การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการเพื่อการใช้งานระบบบริหารงานอิเล็กทรอนิกส์ โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่. (ณัฐกานต์ จอมขันเงิน, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลคนที่ 3. (10 มี.ค. 2559). การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการเพื่อการใช้งานระบบบริหารงานอิเล็กทรอนิกส์ โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่. (ณัฐกานต์ จอมขันเงิน, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลคนที่ 4. (10 มี.ค. 2559). การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการเพื่อการใช้งานระบบบริหารงานอิเล็กทรอนิกส์ โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่. (ณัฐกานต์ จอมขันเงิน, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลคนที่ 5. (10 มี.ค. 2559). การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการเพื่อการใช้งานระบบบริหารงานอิเล็กทรอนิกส์ โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่. (ณัฐกานต์ จอมขันเงิน, ผู้สัมภาษณ์)
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 49 (1 พฤษภาคม 2562).
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แนวทางการพัฒนาระบบข้อมูลสารสนเทศเพื่อการบริหารจัดการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2550). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
อลงกต สุทธการ. (2564). แนวทางการส่งเสริมการรู้ดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏน่าน, 5(1), 72-84.
โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย. (2567). รายงานผลการประเมินการควบคุมภายใน โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย ปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. เชียงใหม่: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงใหม่.
Asio, J. M. R. et al. (2022). Education management information system (EMIS) and its implications to educational policy: A mini-review. International Journal of Multidisciplinary: Applied Business and Education Research, 3(8), 1389-1398.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Ilham, M. & Yuniarti, Y. (2022). Implementation of management information systems to enhance educational quality: A case study at SMP Negeri 11 Lhokseumawe. Idarah (Jurnal Pendidikan Dan Kependidikan) , 6(1), 1-15.
Laudon, K. C. & Laudon, J. P. (2007). Management information systems: Organization and technology. (8th ed.). London: McMillan Publishing.
Mbawala, J. J. et al. (2024). The impact of educational management information systems (EMIS) on effective school management in Tanzania. Jurnal Penelitian Pendidikan IPA, 10(4), 1878-1885.
Orhani, S. et al. (2023). School administration through the school's electronic management system. European Journal of Education and Management, 5(1), 1-10.
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(1977), 49-60.
