DEVELOPMENT OF MANAGEMENT GUIDELINES FOR THE IMPLEMENTATION OF THE ELECTRONIC MANAGEMENT SYSTEM OF KAWILAWITTAYALAI SCHOOL, CHIANG MAI
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) examine the current state, desired state, and priority needs regarding the use of an electronic administration system among administrative groups at Kawilawittayalai School; and 2) develop management guidelines for the use of the electronic administration system at Kawilawittayalai School. A mixed methods research design was employed. Phase 1 collected data from the entire population of 66 teachers and educational personnel at Kawilawittayalai School using purposive sampling, with data collected through a checklist and a five-point Likert-scale questionnaire. Phase 2 collected data from ten school administrators and heads of administrative groups through structured interviews. The questionnaire had an Item-Objective Congruence (IOC) index ranging from 0.67 to 1.00 and an overall reliability coefficient of 0.881. Statistics used for data analysis included percentage, mean, standard deviation, Priority Needs Index Modified (PNI Modified), and content analysis.
1) The findings revealed that the overall current state was rated at a high level, while the desired state was rated at the highest level. Priority needs, ranked in order, were: stakeholder participation; monitoring and evaluation of system use; promotion and development of personnel skills; efficient data management; clear policy planning; and cultivation of a technology-oriented organizational culture. 2)The resulting management guidelines comprised six components: 1) systematic planning and budget allocation; 2) system manual development and personnel skill enhancement; 3) data backup and information security system development; 4) establishment of participatory mechanisms through meetings and knowledge-exchange forums; 5) development of comparative evaluation instruments for before-and-after assessment; and 6) creation of a motivational system and a digital organizational culture.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กฤติยาณี จิตรบรรจง และคณะ. (2568). การศึกษาความต้องการจำเป็นการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 5(2),120-133.
กัญจนพร โชติอัครฐิติกุล และสุรพงษ์ แสงสีมุข. (2568). การพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 11(2), 78-90.
จิณณวิตร ปะโคทั้ง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
จิติมา วรรณศรี. (2564). การบริหารจัดการศึกษายุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: รัตนสุวรรณการพิมพ์ 3.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาสน์.
ผู้ให้ข้อมูลคนที่ 1. (10 มี.ค. 2559). การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการเพื่อการใช้งานระบบบริหารงานอิเล็กทรอนิกส์ โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่. (ณัฐกานต์ จอมขันเงิน, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลคนที่ 2. (10 มี.ค. 2559). การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการเพื่อการใช้งานระบบบริหารงานอิเล็กทรอนิกส์ โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่. (ณัฐกานต์ จอมขันเงิน, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลคนที่ 3. (10 มี.ค. 2559). การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการเพื่อการใช้งานระบบบริหารงานอิเล็กทรอนิกส์ โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่. (ณัฐกานต์ จอมขันเงิน, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลคนที่ 4. (10 มี.ค. 2559). การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการเพื่อการใช้งานระบบบริหารงานอิเล็กทรอนิกส์ โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่. (ณัฐกานต์ จอมขันเงิน, ผู้สัมภาษณ์)
ผู้ให้ข้อมูลคนที่ 5. (10 มี.ค. 2559). การพัฒนาแนวทางการบริหารจัดการเพื่อการใช้งานระบบบริหารงานอิเล็กทรอนิกส์ โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่. (ณัฐกานต์ จอมขันเงิน, ผู้สัมภาษณ์)
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 49 (1 พฤษภาคม 2562).
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แนวทางการพัฒนาระบบข้อมูลสารสนเทศเพื่อการบริหารจัดการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2550). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
อลงกต สุทธการ. (2564). แนวทางการส่งเสริมการรู้ดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏน่าน, 5(1), 72-84.
โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย. (2567). รายงานผลการประเมินการควบคุมภายใน โรงเรียนกาวิละวิทยาลัย ปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. เชียงใหม่: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงใหม่.
Asio, J. M. R. et al. (2022). Education management information system (EMIS) and its implications to educational policy: A mini-review. International Journal of Multidisciplinary: Applied Business and Education Research, 3(8), 1389-1398.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Ilham, M. & Yuniarti, Y. (2022). Implementation of management information systems to enhance educational quality: A case study at SMP Negeri 11 Lhokseumawe. Idarah (Jurnal Pendidikan Dan Kependidikan) , 6(1), 1-15.
Laudon, K. C. & Laudon, J. P. (2007). Management information systems: Organization and technology. (8th ed.). London: McMillan Publishing.
Mbawala, J. J. et al. (2024). The impact of educational management information systems (EMIS) on effective school management in Tanzania. Jurnal Penelitian Pendidikan IPA, 10(4), 1878-1885.
Orhani, S. et al. (2023). School administration through the school's electronic management system. European Journal of Education and Management, 5(1), 1-10.
Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(1977), 49-60.
