การประเมินการดำเนินงานของศูนย์กีฬาเพื่อความเป็นเลิศ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรีโดยใช้ CIPPiest Model
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยแบบผสมผสานนี้มีการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการประเมินการดำเนินงานของศูนย์กีฬาเพื่อความเป็นเลิศ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรีโดยใช้ CIPPiest Model กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหาร ผู้ฝึกสอน นักกีฬา นักกีฬาที่สำเร็จการศึกษา และผู้บริหารสมาคมกีฬาหรือผู้ใช้บัณฑิตในองค์กรกีฬา จำนวน 400 คน โดยได้มาจากวิธีการสุ่มแบบสองขั้นตอน ขั้นตอนที่ 1 ทำการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นอย่างเป็นสัดส่วน และขั้นตอนที่ 2 ทำการสุ่มอย่างง่ายและกลุ่มผู้ให้ข้อมูลในการสัมภาษณ์เป็นผู้บริหารสมาคมกีฬาหรือผู้ใช้บัณฑิต ในองค์กรกีฬา จำนวน 20 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบประเมินมาตรส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์แบบอุปนัย ผลการวิจัย พบว่า 1) การประเมินด้านบริบทของหลักสูตรด้านปัจจัยนำเข้า ด้านกระบวนการ และด้านผลผลิตซึ่งประกอบด้วย ด้านผลกระทบ ด้านประสิทธิผล ด้านความยั่งยืน ด้านการถ่ายโยงความรู้ มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก 2) ศูนย์กีฬาเพื่อความเป็นเลิศมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรี สร้างผลกระทบเชิงบวกและมีประสิทธิผลสูง โดยผลิตนักกีฬาที่มีวินัยและทักษะเข้าสู่ทีมชาติและประสบความสำเร็จในเวทีนานาชาติ รวมถึงบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาที่มีความรู้ ความสามารถทางกีฬาตรงตามความต้องการขององค์กรกีฬา ด้านความยั่งยืนยังเป็นข้อจำกัด เนื่องจากการพัฒนานักกีฬาเข้าสู่ทีมชาติในบางชนิดกีฬาลดลงและไม่ต่อเนื่อง และด้านการถ่ายโยงความรู้ทำได้ดีในระดับทีมและองค์กรต้นสังกัด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
นภพร ทัศนัยนาและอรนภา ทัศนัยนา. (2565). แนวทางการส่งเสริมกีฬาจากกีฬาพื้นฐานสู่กีฬาอาชีพสําหรับประเทศไทย. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ, 48(1), 154-165.
บรรจบ บุญจันทร์ และคณะ. (2567). การจัดการกีฬาเพื่อความเป็นเลิศ. วารสารวิชาการศิลปะศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 11(1), 147-158.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
ปรีญาพัชญ์ บุญหาญ และคณะ. (2569). การศึกษาความต้องการและแนวทางในการพัฒนาหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์การกีฬาและการออกกำลังกาย คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตยะลา. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 18(2), 57-72.
วิไลลักษณ์ นิวาสวัฒน์ และคณะ. (2567). แนวทางการบริหารจัดการเพื่อความเป็นเลิศด้านกีฬาของสำนักงานกีฬา มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตเพชรบูรณ์. วารสารราชภัฏเพชรบูรณ์สาร, 26(2), 123-136.
De Bosscher, V. et al. (2026). Evaluating successful elite sport policies: The SPLISS 1 model 2. In Managing High Performance Sport (pp. 38 - 71). London: Routledge.
Ersöz, G., et al. (2026). Policy factors affecting international sporting success in Turkey from the perspective of the SPLISS model. International Journal of Sport Policy and Politics, 1-22. https://doi.org/10.1080/19406940.2026.2625058.
Funasaki, K. et al. (2025). Knowledge sharing among coaches: expert power and social cognitive theory perspectives. European Sport Management Quarterly, 25(1), 104-123.
Getu, Z. (2023). The Sports Facilities Management in the Sports Industry. J Anesth Pain Med, 8(3), 120-124.
Girginov, V. & Dowling, M. (2025). Management of sports development. London: Routledge.
Marek, P. et al. (2025). The role of the coach developer in the development of sports coaches’ competencies. Journal of Kinesiology and Exercise Sciences, 109(35), 48-57.
Schubring, A. et al. (2025). Sustainable elite youth sports: a systematic scoping review of the social dimensions. Sustainable development, 33(5), 7575-7590.
Stufflebeam, D. L. & Zhang, G. (2017). The CIPP evaluation model: How to evaluate for improvement and accountability. New York: Guilford Publications.
Willson, E. & Kerr, G. (2025). Achieving international podium success with a positive sport experience. International Journal of Sport and Exercise Psychology, 24(7), 1359-1378.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd ed.). New York: Harper and Row.
