ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารโรงเรียน กับการเป็นองค์กรนวัตกรรมของโรงเรียน สังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารโรงเรียน 2) ศึกษาการเป็นองค์กรนวัตกรรมของโรงเรียน 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์กับการเป็นองค์กรนวัตกรรมของโรงเรียน และ 4) พยากรณ์การเป็นองค์กรนวัตกรรมของโรงเรียนโดยองค์ประกอบภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบสหสัมพันธ์ กลุ่มตัวอย่าง 103 โรงเรียน โดยการสุ่มแบบแบ่งชั้นอย่างเป็นสัดส่วนตามขนาดโรงเรียนและสุ่มอย่างง่ายด้วยวิธีจับสลาก กำหนดผู้ให้ข้อมูลโรงเรียนละ 2 คน คือ ผู้บริหารโรงเรียนและครูหัวหน้างานวิชาการ ได้รับแบบสอบถามสมบูรณ์จาก 95 โรงเรียน คิดเป็นร้อยละ 92.23 เครื่องมือเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) 0.80 - 1.00 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ .916 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการถดถอยพหุคูณแบบ Enter ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์โดยรวมอยู่ในระดับดี โดยการทำงานเป็นทีมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด 2) การเป็นองค์กรนวัตกรรมโดยรวมอยู่ในระดับดี โดยโครงสร้างองค์การที่เหมาะสมมีค่าเฉลี่ยสูงสุด 3) ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูงกับการเป็นองค์กรนวัตกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = .782, p < .001) และ 4) ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ทั้ง 5 ด้านร่วมกันพยากรณ์การเป็นองค์กรนวัตกรรมได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีอำนาจพยากรณ์ร้อยละ 61.10 (R² = .611, R²adj = .590) เมื่อพิจารณารายตัวแปร พบว่า มี 4 ด้านที่สามารถพยากรณ์ได้อย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ การมีความยืดหยุ่นและปรับตัว การมีความคิดสร้างสรรค์ การทำงานเป็นทีม และการมีวิสัยทัศน์ มีสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน คือ Z'y = .168Z1 + .265Z2 + .139Z3 + .312Z4 + .204Z5
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิตติ์กาญจน์ ปฏิพันธ์. (2555). โมเดลสมการโครงสร้างภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2552). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย ฉบับปรับปรุง. (พิมพ์ครั้งที่ 11). นนทบุรี: ไทเนรมิตกิจ อินเตอร์ โปรเกรสซิฟ.
ณัฐปภัสร์ สกุลพัฒน์รดา และจันทรัศม์ ภูติอริยวัฒน์. (2565). การเป็นองค์กรนวัตกรรมทางการศึกษาของ โรงเรียนมัธยมศึกษาที่ได้รับรางวัลคุณภาพแห่งสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศิลปการจัดการ, 6(4), 1844-1861.
ธนภรณ์ ไพบูลย์ และคณะ. (2565). สมรรถนะภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการ เป็นองค์กรนวัตกรรมของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. วารสารพุทธศาสตร์ มจร. อุบลราชธานี, 4(2), 203-214.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2563). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. (พิมพ์ครั้งที่ 18). กรุงเทพมหานคร: เอส. อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. ตรัง: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. เรียกใช้เมื่อ 3 กันยายน 2569 จาก https://backoffice.onec.go.th/uploaded/Outstand/2017-EdPlan60-79.pdf
สุภาพ ฤทธิ์บำรุง และวัลลภา อารีรัตน์. (2556). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความมีประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 30. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 8(2), 190-198.
อังคณาทิพย์ เณรเอี่ยม และทวีศักดิ์ สว่างเมฆ. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของ ผู้บริหารสถานศึกษากับการเป็นสถานศึกษาแห่งนวัตกรรม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 1. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 12(3), 481-495.
Basadur, M. (2004). Leading others to think innovatively together: Creative leadership. The Leadership Quarterly, 15(1), 103-121.
Bass, B. M. (1985). Leadership and Performance Beyond Expectations. New York: Free Press.
Fera, R. A. (2011). Ken Robinson On The Principles Of Creative Leadership. Retrieved September 3, 2026, from https://www.fastcompany.com/1764044/ken-robinson-principles-creative-leadership
Hair, J. F.et al. (2010). Multivariate Data Analysis. (7th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
Kılıç, İ. A. et al. (2024). Examining the Relationship Between Creative Leadership Characteristics of School Administrators and Innovative Work Behaviors of Teachers. Journal of Management and Educational Sciences, 3(1), 62-71.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Mainemelis, C. et al. (2015). Creative Leadership: A Multi-Context Conceptualization. Academy of Management Annals, 9(1), 393-482.
Sağlam, E. & Uçar, R. (2022). The Relationship Between School Administrators’ Creative Leadership Qualities and School’s Organizational Intelligence Levels. International Journal of Psychology and Educational Studies, 9(4), 1133-1147.
Tidd, J. et al. (2001). Managing Innovation: Integrating Technological, Market and Organizational Change. (2nd ed.). Chichester, UK: John Wiley & Sons.
