การสร้างสรรค์นวัตกรรมดนตรีบรรเลงจากเพลงกล่อมเด็กภาคใต้ เพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการนอนหลับของเด็กปฐมวัย

Main Article Content

สุภาพร ฉิมหนู

บทคัดย่อ

การสร้างสรรค์นวัตกรรมดนตรีบรรเลงจากเพลงกล่อมเด็กภาคใต้เพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการนอนหลับของเด็กปฐมวัย มีวัตถุประสงค์การวิจัย คือ 1) ประพันธ์ดนตรีบรรเลงเพลงกล่อมเด็กภาคใต้สำหรับการนอนกลางวันของเด็กปฐมวัย 2) ศึกษาผลการใช้ดนตรีบรรเลงเพลงกล่อมเด็กภาคใต้ภายหลังให้ฟังดนตรี กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนศูนย์พัฒนาเด็กเล็กวัดบางดาน อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา จำนวน 15 คน ได้มาจากการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบบันทึกระยะเวลาการนอนหลับของเด็กปฐมวัย และแบบประเมินคุณภาพการนอนหลับ Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) ผลการวิจัยมีดังนี้ ตอนที่ 1 ผลการพัฒนานวัตกรรมดนตรีบรรเลงเพลงกล่อมเด็กภาคใต้ได้นำทำนองเพลงกล่อมเด็กบ่าวน้อยรังเกต้นสูงมาเรียบเรียงเสียงเครื่องดนตรีที่ใช้ในบทประพันธ์ประกอบด้วย เปียโน (Piano) และไวบราโฟน (Vibraphone) ทั้งนำทัศนียภาพทางเสียงและคลื่นเสียง Binaural Beats มาผสมผสานในบทประพันธ์ ความยาวของบทประพันธ์ประมาณ 15 นาที และทำการตัดต่อความยาวเพิ่มเติมเพื่อให้เหมาะสมกับการใช้งาน ตอนที่ 2 ผลการใช้ดนตรีบรรเลงเพลงกล่อมเด็กภาคใต้ภายหลังให้ฟังดนตรี พบว่า ร้อยละ 86.67 ของกลุ่มตัวอย่างมีคุณภาพการนอนหลับและระยะเวลาการนอนหลับของกลุ่มตัวอย่างพัฒนาไปในทางที่ดี โดยกลุ่มตัวอย่างสามารถนอนหลับสนิทได้เร็วขึ้นกว่าเดิมและมีการตื่นกลางคันน้อยลง ทั้งนี้ ความไม่คุ้นเคยกับเสียงดนตรี สภาพอกาศ และสภาวะทางอารมณ์ของกลุ่มตัวอย่าง เป็นปัจจัยแทรกซ้อนที่ส่งผลต่อระยะเวลาการนอนกลางวันของกลุ่มตัวอย่างแต่เมื่อสามารถปรับตัวได้กลุ่มตัวอย่างมีระยะเวลาการนอนหลับและคุณภาพการนอนหลับที่ดีขึ้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ฉิมหนู ส. (2025). การสร้างสรรค์นวัตกรรมดนตรีบรรเลงจากเพลงกล่อมเด็กภาคใต้ เพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการนอนหลับของเด็กปฐมวัย. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(8), 69–83. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/8689
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กวิน ภูศรีเทศ และธรรศ อัมโร. (2568). การสร้างสรรค์เพลงดูเอ็ตด้วยแนวกีตาร์ฟิงเกอร์สไตล์ จากทำนอง พื้นบ้านไทยสี่ภาค. วารสารดนตรีรังสิต (Rangsit Music Journal), 20(1), 1-20.

ชญาณี ฉลาดธัญญกิจ. (2564). การสร้างสรรค์สื่อเสียงเพื่อสร้างความผ่อนคลาย: เที่ยวทิพย์ เอเอสเอ็มอาร์ ทรา เวล พอดแคสต์. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์, 20(2), 243-255.

นันทพร ปรากฏชื่อ และคณะ. (2554). ผลของการฟังดนตรีไทยบรรเลงต่อพฤติกรรมอารมณ์และระยะ เวลาการ นอนหลับของทารก : Effects of Listening to Thai Music on Emotional Behavior and Sleeping Duration of Infants. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา, 19(1), 50-61.

บุษกร บิณฑสันต์. (2553). ดนตรีบำบัด. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

แพง ชินพงศ์. (2552). สร้างลูกน้อยให้ฉลาดและมีคุณธรรม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แม่บ้าน.

สุธิวงศ์ พงษ์ไพบูลย์. (2524). วิเคราะห์สารัตถะเพลงกล่อมเด็กภาคใต้. สงขลา: สถาบันทักษิณคดีศึกษา.

เสาวนีย์ สังฆโสภณ. (2553). ดนตรีเพื่อสุขภาพ (ตอนที่ 1). เรียกใช้เมื่อ 22 กันยายน 2567 จาก https://si.mahidol.ac.th/th/healthdetail.asp?aid=119

Anukool, D. (2024). The 5th International Symposium on Creative Fine Arts (ISCFA) 2024, Chandrakasem Rajabhat University. Retrieved June 21, 2025, from https://human.yru.ac.th/artedu/page/171/The_5th_International_Symposium_on_Creative_Fine_Arts_2024_(5th

Rozelle, A. L. & Landis, R. S. (2002). An examination of the relationship between use of the Internet as a recruitment source and student attitudes. Computers in Human Behavior, 18(5), 593-604.

Song, I. et al. (2023). Effects of nature sounds on the attention and physiological and psychological relaxation. Urban Forestry & Urban Greening, 86, 127987. Retrieved June 21, 2025, from https://doi.org/10.1016/j.ufug.2023.127987

Tan, L. P. (2004). The Effects of Background Music on Quality of Sleep in Elementary School Children. Journal of Music Therapy, 41(2), 128-150.