ความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์กับความสามารถในการตัดสินใจของครู กรณีศึกษา: โรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร เขตสายไหม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาระดับความฉลาดทางอารมณ์ของครูในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร เขตสายไหม 2) เพื่อศึกษาระดับความสามารถในการตัดสินใจของครู และ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์กับความสามารถในการตัดสินใจของครู กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นครูในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร เขตสายไหม จำนวนทั้งหมด 244 คน ได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า มี 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามด้านความฉลาดทางอารมณ์ของครูเท่ากับ .92 และด้านความสามารถในการตัดสินใจของครู เท่ากับ .94 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความฉลาดทางอารมณ์ของครูโดยรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมาก 2) ระดับความสามารถในการตัดสินใจของครูทั้งโดยรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมากเช่นกัน และ 3) ความฉลาดทางอารมณ์ของครูมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความสามารถในการตัดสินใจของครูอยู่ในระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .724) ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าครูที่มีความฉลาดทางอารมณ์สูงจะมีการตัดสินใจที่มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ดังนั้น ควรส่งเสริมความฉลาดทางอารมณ์ของครู โดยการจัดอบรมเชิงปฏิบัติการที่เน้นทักษะทางสังคม ทักษะการสื่อสาร ทักษะการทำงานเป็นทีม และการเป็นผู้นำหรือผู้ตามที่ดี ควรส่งเสริมให้ครูสามารถแบ่งปันประสบการณ์ทั้งความสำเร็จและความล้มเหลวจากการตัดสินใจ และควรส่งเสริมวัฒนธรรมองค์กรที่สนับสนุนการสะท้อนคิดและการเรียนรู้จากการตัดสินใจ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นพวรรณ คำเพ็ญ. (2562). การตัดสินใจของผู้บริหารสถานศึกษากับการทำงานเป็นทีมของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 1. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
พิมใจ วิเศษ. (2554). ความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์ของผู้บริหารสถานศึกษากับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการครูอำเภอบ้านนา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา นครนายก. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ภีมณปภัค สุพรชัยภักดี และนุชนรา รัตนศิระประภา. (2562). การตัดสินใจของผู้บริหารโรงเรียนบ้านบางน้ำจืด สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(1), 338-350.
วิไลลักษณ์ พงษ์โสภา. (2555). การปรับตัว (จิตวิทยา) สุขภาพจิต จิตเวชศาสตร์ บุคลิกภาพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2567). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐานกรุงเทพมหานคร ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2564 - 2569). กรุงเทพมหานคร: สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร.
Brackett, M. A. et al. (2010). Emotion-Regulation ability, burnout, and job satisfaction among British secondary-school teachers. Psychology in the Schools, 47(4), 406-417.
Collie, R. J. & Martin, A. J. (2017). Teachers' sense of adaptability: Examining links with perceived autonomy support, teachers' psychological functioning, and students' numeracy achievement. Learning and Individual Differences, 55(2017), 29-39.
Dulewicz, V. & Higgs, M. (2000). Emotional intelligence: A review and evaluation study. Journal of Managerial Psychology, 15(4), 341-372.
Goleman, D. (1995). Emotional intelligence: Why it matters more than IQ. Publisher: Bantam Books.
__________. (1998). "What Make the Leader?". Harvard Business Review, 76(1998), 93-104.
Hinkle, D. E. et al. (2003). Applied statistics for the behavioral sciences (5th ed.). Boston, MA: Houghton Mifflin Company.
Jennings, P. A. & Greenberg, M. T. (2009). The prosocial classroom: Teacher social and emotional competence in relation to student and classroom outcomes. Review of Educational Research, 79(1), 491-525.
Kovalchuk, V. et al. (2022). Development of emotional intelligence of future teachers of professional training. International Journal of Early Childhood Special Education (INT-JECSE), 14(1), 39-51.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Lopez-Vargas, P. et al. (2023). Interactions between formal and informal institutions governing community and small-scale timber enterprises: The case of the Ampiyacu river basin in the Peruvian Amazon. Forest Policy and Economics, 157(2023), 103070.
Mandinach, E. B. & Gummer, E. S. (2016). Every teacher should succeed with data literacy. Phi Delta Kappan, 97(8), 43-46.
Mayer, J. D. & Salovey, P. (1997). What is emotional intelligence? In P. Salovey and D. Sluyter (Eds.), Emotional development and emotional intelligence: Educational implications (pp. 3-34). New York: Basic Books.
Mayer, J. D. el al. (2016). The ability model of emotional intelligence: Principles and updates. Emotion Review, 8(4), 290-300.
Shavelson, R. J. & Stern, P. (1981). Research on teachers' pedagogical thoughts, judgments, decisions, and behavior. Review of Educational Research, 51(4), 455-498.
Simon, H. A. (1960). The new science of management decisions. New York: Harper & Brother.
Skaalvik, E. M. & Skaalvik, S. (2011). Teacher job satisfaction and motivation to leave the teaching profession: Relations with school context, feeling of belonging, and emotional exhaustion. Teaching and Teacher Education, 27(6), 1029-1038.
Sutton, R. E. & Wheatley, K. F. (2003). Teachers' emotions and teaching: A review of the literature and directions for future research. Educational Psychology Review, 15(4), 327-358.
Vanlommel, K. et al. (2017). Teachers’ decision-making: Data based or intuition driven? International Journal of Educational Research, 83(1), 75-83.
