การส่งเสริมภาวะผู้นำท้องถิ่น ขององค์การบริหารส่วนตำบลเขาพังไกร อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับภาวะผู้นำท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนตำบลเขาพังไกร อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช และ 2) แนวทางการการส่งเสริมภาวะผู้นำขององค์การบริหารส่วนตำบลเขาพังไกร อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ศึกษาวิจัยได้แก่ ประชากรตำบลเขาพังไกร จำนวน 6,370 คน โดยกำหนดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของเครจซี่และมอร์แกน
ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 364 คน เครื่องมือที่ ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) การส่งเสริมระดับภาวะผู้นำท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนตำบลเขาพังไกร อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยเรียงด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงไปหาต่ำได้ดังนี้ ด้านมนุษยสัมพันธ์ที่ดีมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมา ได้แก่ ด้านความคิดริเริ่ม ด้านคุณธรรมและจริยธรรม ด้านการบริหารจัดการ และด้านบุคลิกภาพ มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด ตามลำดับ และ 2) แนวทางการการส่งเสริมภาวะผู้นำขององค์การบริหารส่วนตำบลเขาพังไกร อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช คือ ผู้นำท้องถิ่นควรปรับตัวเข้ากับสังคม รับฟังความคิดเห็น เยี่ยมเยือนประชาชนสม่ำเสมอ ผู้นำควรพัฒนาวิสัยทัศน์ ก่อให้เกิดศรัทธา มีน้ำใจ อดทน ให้อภัย ไม่อิจฉา และสนับสนุนรางวัล
เพื่อสร้างกำลังใจ ควรซื่อสัตย์ รับผิดชอบ ปฏิบัติตามกฎหมายและระเบียบ ไม่แสวงหาประโยชน์โดยมิชอบ เปิดเผย โปร่งใส ตรวจสอบได้ กระจายอำนาจ ลดขั้นตอนการทำงาน ใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่ายึดมั่นศีลธรรม และควรส่งเสริมการกำหนดนโยบาย ให้สอดคล้องกับบริบทท้องถิ่น เพื่อให้การบริหารงานตอบสนองคำสั่งจากส่วนกลาง และความต้องการของประชาชนในพื้นที่ ทั้งนี้หากไม่เร่งสร้างกลไกส่งเสริมภาวะผู้นำท้องถิ่นอาจเผชิญความเสี่ยงด้านประสิทธิภาพของการบริหารงานได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชูวงศ์ ฉายะบุตร. (2557). การปกครองท้องถิ่นไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: พิฆเณศการพิมพ์.
ธนาวุฒิ บุญญานุสนธิ์ และคณะ. (2567). การมีส่วนร่วมของประชาชนและภาวะผู้นําการเปลี่ยนแปลงที่ส่งผลต่อการพัฒนาท้องถิ่นในจังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 18(1), 112-127.
ธีระชัย เทพนอก. (2565). ภาวะผู้นำและการมีส่วนร่วมของประชาชนที่ส่งผลต่อการพัฒนาท้องถิ่นในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9(8), 309-326.
พระชิศนุพงศ์ วชิรญาโณ และคณะ. (2567). การส่งเสริมภาวะผู้นำนักการเมืองท้องถิ่นตามหลักพุทธธรรมสำหรับนักการเมืองท้องถิ่นในอำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา. Journal of Buddhistic Sociology, 9(2), 80-93.
พระปลัดเอกชัย จนฺทโชโต (คงชีวะ) และคณะ. (2566). พุทธบูรณาการเพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำของนักการเมืองท้องถิ่น จังหวัดสระบุรี. วารสารพุทธนวัตกรรม และการจัดการ, 6(3), 113-124.
เมธินี อินทร์บัว และคณะ. (2564). การจัดการทรัพยากรมนุษย์หัวใจสำคัญของการขับเคลื่อนองค์กรยุคปัจจุบัน. Journal of Modern Learning Development, 6(5), 341-350.
ราเชนทร์ นพณัฐวงศกร. (2561). ภาวะผู้นำในการบริหารงานในส่วนท้องถิ่นศึกษา: กรณีศึกษา: องค์การ บริหารส่วนตำบลแห่งหนึ่ง ในจังหวัดปทุมธานี. วารสารการเมืองการบริหารและกฎหมาย, 10(3), 139-156.
สุนทร พูนเอียด. (2542). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาความรู้ในการบริหารการพัฒนา. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archivesof Psychology, 22(140), 1-55.
