อิทธิพลของการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ประสิทธิภาพห่วงโซ่อุปทาน และความสามารถด้านทรัพยากรมนุษย์ต่อขีดความสามารถทางการแข่งขันระหว่างประเทศของธุรกิจส่งออกไทย

Main Article Content

ตรียาพร ตุ่มศรียา
ฑิฏิวุฒิ ศรีมานพ
บุญสาน ทระทึก
จักรกฤษณ์ แก้วประเสริฐ
ศุภานัน ศรีวิราช

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับอิทธิพลของการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ประสิทธิภาพห่วงโซ่อุปทาน ความสามารถด้านทรัพยากรมนุษย์ และขีดความสามารถทางการแข่งขันระหว่างประเทศของธุรกิจส่งออกไทย 2) เพื่อพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุขีดความสามารถทางการแข่งขันระหว่างประเทศของธุรกิจส่งออกไทย 3) เพื่อพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุขีดความสามารถทางการแข่งขันระหว่างประเทศของธุรกิจส่งออกไทย เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานในกลุ่มธุรกิจส่งออกของไทยจำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิจัย ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ และใช้การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง (Structural Equation Modeling: SEM) เพื่อทดสอบและพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ ผลการวิจัย พบว่า การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ประสิทธิภาพห่วงโซ่อุปทาน ความสามารถด้านทรัพยากรมนุษย์ และขีดความสามารถทางการแข่งขันระหว่างประเทศของธุรกิจส่งออกไทย อยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุขีดความสามารถทางการแข่งขันระหว่างประเทศของธุรกิจส่งออกไทย มีความสัมพันธ์และสอดคล้องกันในเชิงประจักษ์ และโมเดลองค์ประกอบร่วมเพื่อเสริมสร้างขีดความสามารถทางการแข่งขันระหว่างประเทศของธุรกิจไทย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ผลการทดสอบสมมติฐาน ปัจจัยเชิงสาเหตุมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อขีดความสามารถทางการแข่งขันระหว่างประเทศของธุรกิจส่งออกไทย ค่าสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ (R² = 0.89 ) ขีดความสามารถทางการแข่งขันระหว่างประเทศ ของธุรกิจส่งออกไทยมีอิทธิพลร่วมของปัจจัยทั้งสามด้าน ร้อยละ 89.00 ซึ่งถือเป็นระดับที่สูง และข้อค้นพบเชิงประจักษ์ การบูรณาการกลยุทธ์ด้านเทคโนโลยีดิจิทัล การจัดการห่วงโซ่อุปทาน และการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เป็นหัวใจสำคัญในการสร้างและรักษาความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจไทยในเวทีโลกอย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ตุ่มศรียา ต., ศรีมานพ ฑ. ., ทระทึก บ. ., แก้วประเสริฐ จ. ., & ศรีวิราช ศ. . (2025). อิทธิพลของการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ประสิทธิภาพห่วงโซ่อุปทาน และความสามารถด้านทรัพยากรมนุษย์ต่อขีดความสามารถทางการแข่งขันระหว่างประเทศของธุรกิจส่งออกไทย. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(9), 297–311. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/8984
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

ตรียาพร ตุ่มศรียา, คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

-

เอกสารอ้างอิง

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2553). การใช้ SPSS for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล. (พิมพ์ครั้งที่ 16). กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาสถิติ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ฉันธะ จันทะเสนา. (2563). วิธีการรายงานผลการศึกษาของตัวแปรสร้างระดับที่สองของ PLS-SEM. วารสารจุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์, 42(3), 39-67.

Barney, J. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99-120.

Ben-Daya, M. et al. (2019). Internet of things and supply chain management: A literature review. International Journal of Production Research, 57(15-16), 4719-4742.

Bharadwaj, A. et al. (2013). Digital business strategy: toward a next generation of insights. MIS Quarterly, 37(2), 471-482.

Cochran, W. G. (1963). Sampling Technique. (2nd ed.). New York: John Wiley and Sons Inc.

Fornell, C. & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50.

Henseler, J. et al. (2009). The Use of Partial Least Squares Path Modeling in International Marketing. In R. R. Sinkovics & P. N. Ghauri (Eds.), Advances in International Marketing (pp. 277-319). West Yorkshire, Leeds: Emerald Group Publishing Limited.

Henseler, J. et al. (2015). A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of the Academy of Marketing Science, 43(1), 115-135.

Kane, G. C. et al. (2017). Achieving digital maturity. MIT Sloan Management Review and Deloitte University Press, 59(1), 1-22.

Kline, R. B. (2015). Principles and practice of structural equation modeling. (4th ed.). New York: Guilford press.

Li, L. & Liu, Y. (2021). The impact of blockchain and big data analytics on supply chain resilience and efficiency. Journal of Business Research, 13(1), 296-306.

Li, S. et al. (2018). The impact of big data analytics on supply chain performance: A resource-based view. Annals of Operations Research, 270(1-2), 313-331.

Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 1-55.

Manyika, J. (2016). Digital globalization: The new era of global flows. New York: McKinsey Global Institute.

Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. New York: Free Press.

Saadia Zahidi. (2023). The Future of Jobs Report 2023. Geneva Switzerland: The World Economic Forum.

Schultz, T. W. (1961). Investment in human capital. The American Economic Review, 51(1), 1-17.

Schwab, K. (2017). The fourth industrial revolution. New York: Crown Publishing Group.

Wang, G. et al. (2016). Big data analytics in logistics and supply chain management: Certain investigations for research and applications. International Journal of Production Economics, 176, 98-110. https://doi.org/10.1016/j.ijpe.2016.03.014.

Wernerfelt, B. (1984). A resource-based view of the firm. Strategic Management Journal, 5(2), 171-180.