การสื่อสารนโยบายการพัฒนาท้องถิ่นของนายกเทศมนตรี ต่อสภาเทศบาลก่อนปฏิบัติหน้าที่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสื่อสารนโยบายการพัฒนาท้องถิ่นของนายกเทศมนตรีต่อสภาเทศบาลก่อนปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับ 1) รูปแบบการสื่อสารนโยบาย 2) ลักษณะการใช้คำและวลีในการสื่อสารนโยบาย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีวิเคราะห์เนื้อหาจากเอกสารการแถลงนโยบายของนายกเทศมนตรีแบบเจาะจงจากเทศบาลนคร จำนวน 3 แห่ง ประกอบด้วย เทศบาลนครรังสิต เทศบาลนครหาดใหญ่ และเทศบาลนครอุบลราชธานี วิเคราะห์ข้อมูลโดยข้อสรุป ผลการศึกษาพบว่ารูปแบบการสื่อสารนโยบายของนายกเทศมนตรีต่อสภาเทศบาลมีความเป็นระบบและมีเป้าหมายชัดเจน โดยผู้บริหารเทศบาลควรเน้นการสื่อสารในการชี้แจงวิสัยทัศน์ ทิศทางการพัฒนาเมือง การสร้างความเชื่อมั่น และการกระตุ้นการมีส่วนร่วมของประชาชน โครงสร้างการสื่อสารแบ่งเป็น 3 ส่วน คือ เกริ่นนำ เนื้อหาหลัก และการสรุปพร้อมเชิญชวนให้เข้าร่วม ซึ่งช่วยให้สารมีความครบถ้วน เข้าใจง่าย และสร้างความน่าเชื่อถือ โดยนายกเทศมนตรีควรต่อยอดการสื่อสารด้วยการใช้สื่อดิจิทัลและแพลตฟอร์มออนไลน์ควบคู่ เพื่อขยายวงการรับรู้และเพิ่มช่องทางการมีส่วนร่วมของประชาชน ส่วนลักษณะการใช้คำและวลี ผู้บริหารเทศบาลควรออกแบบสารด้วยการใช้คำกริยาเชิงนโยบาย เช่น “พัฒนา” “สนับสนุน” “แก้ไข” ที่สะท้อนการลงมือทำจริง คำเชิงคุณค่า เช่น “โปร่งใส” “ยั่งยืน” “น่าอยู่” เพื่อสร้างความไว้วางใจ และวลีที่เริ่มต้นด้วย “เพื่อ” แสดงเจตนารมณ์ของนโยบาย รวมทั้งวลีที่เน้นการมีส่วนร่วม เช่น “ร่วมคิด ร่วมทำ ร่วมตรวจสอบ” ซึ่งสะท้อนกระบวนการประชาธิปไตย ข้อเสนอคือ ควรพัฒนาคู่มือการใช้ภาษานโยบายท้องถิ่นที่ชัดเจน เพื่อเป็นแนวทางหลักให้ผู้บริหารรุ่นต่อไปได้ใช้ถ้อยคำที่สื่อสารได้อย่างมีพลัง น่าเชื่อถือ และเอื้อต่อการสร้างการมีส่วนร่วมของประชาชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงมหาดไทย. (2562). พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
เทศบาลนครรังสิต. (2568). คำแถลงนโยบายนายกเทศมนตรีต่อสภาเทศบาลนครรังสิต ปี 2568. เรียกใช้เมื่อ 10 กันยายน 2568 จาก https://www.rangsit.org›New›index.php
เทศบาลนครหาดใหญ่. (2568). คำแถลงนโยบายต่อสภาเทศบาลนครหาดใหญ่. เรียกใช้เมื่อ 1 กันยายน 2568 จาก https://www.hatyaicity.go.th/news/detail/372179/data.html
เทศบาลนครอุบลราชธานี. (2568). คำแถลงนโยบายนายกเทศมนตรี 2568. เรียกใช้เมื่อ 5 กันยายน 2568 จาก https://www.cityub.go.th/2022/images/NEWs/2568/07คำแถลงนโยบาย%202568.pdf
สถาบันพระปกเกล้า. (2564). ธรรมาภิบาลกับการบริหารงานท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2563). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12. กรุงเทพมหานคร: สศช.
Agarrwal, A. (2024). The Role of Logos, Ethos and Pathos in Political Communication. Mumbai: MxMIndia.
Anderson, J. E. (2015). Public policymaking: An introduction (8th ed.). USA: Cengage Learning.
Cornelissen, J. (2020a). Corporate communication: A guide to theory and practice. California: Sage Publications.
Cornelissen, J. (2020b). Corporate communication: A guide to theory and practice (6th ed.). California: Sage Publications.
Fairhurst, G. T. (2019). The power of framing: Creating the language of leadership. London: Routledge.
Falkheimer, J. & Heide, M. (2022). Strategic communication: An introduction to theory and global practice. Oxfordshire: Routledge Publishing.
Fung, A. (2015). Putting the public back into governance: The challenges of citizen participation and its future. Public Administration Review, 75(4), 513-522.
Jenkins, H. & Nielsen, R. K. (2021). The participatory condition in the digital age. New York: Polity Press.
Kaid, L. L. & Holtz-Bacha, C. (2020). Encyclopedia of political communication. California: Sage Publications.
Kettunen, P. (2020). Governance and politics in the digital era. Massachusetts: Edward Elgar Publishing.
Lees-Marshment, J. (2020). Political marketing: Principles and applications. Oxfordshire: Routledge Publishing.
Lilleker, D. G. (2019). Political communication and cognition. London: Palgrave Macmillan.
McQuail, D. (2010). McQuail's mass communication theory (6th ed.). California: Sage Publications.
Northouse, P. G. (2021). Leadership: Theory and practice (9th ed.). California: Sage Publications.
Rogers, E. M. & Dearing, J. W. (2007). Agenda-setting research: Where has it been, where is it going? In J. W. Dearing (Ed.), Communication Yearbook 11. Oxfordshire: Routledge Publishing.
Sapienza, Z. et al. (2015). Reading Lasswell’s Model of Communication Backward: Three Scholarly Misconceptions. Mass Communication and Society, 18(5), 599-622.
World Bank. (2017). Governance and the law: World development report 2017. Washington, DC: World Bank.
