การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจความฉลาดทางกีฬา ของนักกีฬาฟุตบอลชาย มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจความฉลาดทางกีฬาของนักกีฬาฟุตบอลชาย มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาฟุตบอลชาย มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติที่เข้าร่วมการแข่งขันพลศึกษาเกมส์ ครั้งที่ 48 “สุโขทัยเกมส์” จำนวน 144 คน ได้มาจากสุ่มตัวอย่างแบบ 2 ขั้นตอน โดยขั้นตอนที่ 1 ทำการสุ่มอย่างง่าย โดยกำหนด 8 วิทยาเขต โดยวิธีการจับฉลาก โดยแบ่งเป็นภาคละ 2 วิทยาเขต ขั้นตอนที่ 2 ทำการสุ่มแบบแบ่งขั้น วิทยาเขตละ 18 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามจำนวน 27 ข้อ (IOC = 0.60 - 1.00 และ α = 0.87) วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ด้วยวิธีวิเคราะห์องค์ประกอบหลัก และหมุนแกนองค์ประกอบ โดยใช้วิธีแวริแมกซ์ ผลการวิจัยพบว่าองค์ประกอบเชิงสำรวจความฉลาดทางกีฬาของนักกีฬาฟุตบอลชายมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติมี 6 องค์ประกอบ โดยเรียงลำดับตามค่าไอเกน จากมากไปน้อยคือ 1) ความสามารถในการควบคุมตนเอง ประกอบด้วย 6 ตัวแปร มีค่าไอเกน 5.059 อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 18.739 2) ความสามารถในการสื่อสารและการทำงานเป็นทีม ประกอบด้วย 5 ตัวแปร มีค่าไอเกน 4.189 อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 15.513 3) ความสามารถในการใช้กลยุทธ์การเล่นเกมรุก-รับ ประกอบด้วย 4 ตัวแปร มีค่าไอเกน 3.763 อธิบายความ แปรปรวนได้ร้อยละ 13.936 4) ความสามารถในการปรับตัว ประกอบด้วย 4 ตัวแปร มีค่าไอเกน 3.755 อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 13.909 5) ความสามารถในการแก้ปัญหา ประกอบด้วย 4 ตัวแปร มีค่าไอเกน 3.638 อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 13.476 6) ความสามารถในการรับรู้และการประมวลผลข้อมูลประกอบด้วย 4 ตัวแปร มีค่าไอเกน 3.418 อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 12.661
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมพลศึกษา, กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2563). ความฉลาดทางการกีฬา: บทบาทของความสามารถทางสมองที่มีต่อความสำเร็จทางการกีฬาในนักกีฬาเยาวชนไทย. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
ณัฐพงศ์ สัมปหังสิต และคณะ. (2566). แนวทางการพัฒนาการสื่อสารเพื่อการสร้างทีมกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทยสู่ความเป็นเลิศ. วารสารอิเล็กทรอนิกส์การเรียนรู้ทางไกลเชิงนวัตกรรม, 13(1), 57-76.
สถาพร พาขุนทด และคณะ. (2566). ปัจจัยด้านความฉลาดทางการกีฬาที่ส่งผลต่อความสำเร็จในกีฬาประเภททีม. วารสารศาสตร์การศึกษาและการพัฒนามนุษย์, 7(2), 123-133.
Beal, R. et al. (2020). Optimising Game Tactics for Football. Proceedings of the 19th International Conference on Autonomous Agents and MultiAgent Systems. (AAMAS 2020), 141-149. https://doi.org/10.48550/arXiv.2003.10294.
Jakobsen, D. (2020). Intelligence in football: Conceptualizations, developmental methodologies and behaviors (Independent thesis, Swedish School of Sport and Health Sciences, Department of Sport and Health Sciences). Sweden: DiVA Portal.
Leonardo, J. et al. (2025). A qualitative study exploring the use of interpreters in a healthcare setting for children and young people seeking asylum and refugees. BMC Health Services Research, 25(1), 1547. https://doi.org/10.1186/s12913-025-13533-8
Meng, F. -W. et al. (2019). Team sport expertise shows superior stimulus-driven visual attention and motor inhibition. PLOS ONE, 14(5), e0217056. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0217056
Nazarenko, L. D. (2013). Physical education and sport as a factor of personality development. Theory and Practice of Physical Culture, 4(2025), 12-15.
Popovych, I. S. et al. (2024). Correlation between athletes’ aggressiveness and parameters of self efficacy in high stress competitive situations. Journal of Physical Education and Sport, 24(6), 1406-1416.
Ryan, E. C. et al. (2020). Medical, nursing, and physician assistant student knowledge and attitudes toward climate change, pollution, and resource conservation in health care. BMC Medical Education, 20(1), 200. https://doi.org/10.1186/s12909-020-02099-0
Scharfen, H. -E. & Memmert, D. (2019). The relationship between cognitive functions and sport specific motor skills in elite youth soccer players. Frontiers in Psychology, 10, 817. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2019.00817
Teoldo, I. et al. (2021). Football intelligence: Training and tactics for soccer success. London: Routledge.
