แนวทางการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการกับการทำงาน (WIL) สำหรับสาขาการท่องเที่ยวและการบริการ

Main Article Content

กิตติยา ฤทธิภักดี
อัศวยุช เทศอาเส็น
ปวรรณรัตน์ ประเทืองไทย
เบญจวรรณ แก้วสวัสดิ์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการของสถานประกอบการต่อคุณลักษณะผู้สำเร็จการศึกษาที่พึงประสงค์ของหลักสูตรอนุปริญญาศิลปศาสตร์ สาขาการท่องเที่ยวและการบริการ และเพื่อเสนอแนวทางการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการกับการทำงาน (Work-Integrated Learning: WIL) ให้สอดคล้องกับความต้องการของสถานประกอบการและตลาดแรงงาน การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสานวิธี โดยข้อมูลเชิงปริมาณเก็บรวบรวมด้วยแบบสอบถามความคิดเห็นของสถานประกอบการเกี่ยวกับคุณลักษณะผู้สำเร็จการศึกษาที่พึงประสงค์ จากกลุ่มตัวอย่างผู้ประกอบการด้านการท่องเที่ยว การบริการ และธุรกิจโรงแรม จำนวน 35 แห่ง ในจังหวัดภูเก็ต กระบี่ สุราษฎร์ธานี พังงา สงขลา ตรัง และสตูล ซึ่งได้มาจากประชากรโดยการสุ่มแบบเจาะจง และข้อมูลเชิงคุณภาพเก็บจากการสนทนากลุ่มกับผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้บริหารสถานประกอบการ อาจารย์ประจำหลักสูตร และศิษย์เก่า จำนวน 10 คน ผลการวิจัยพบว่า สถานประกอบการมีความต้องการต่อคุณลักษณะผู้สำเร็จการศึกษาในระดับมากที่สุด (equation = 4.55, S.D. = 0.63) โดยให้ความสำคัญสูงสุดกับสมรรถนะด้านคุณธรรม จริยธรรม (equation = 4.60, S.D. = 0.65) รองลงมาคือด้านความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความรับผิดชอบ (equation = 4.58, S.D. = 0.57) และด้านทักษะปฏิบัติในงานบริการและการท่องเที่ยว (equation = 4.56, S.D. = 0.72) แนวทางการพัฒนารูปแบบ WIL ควรมุ่งเน้นการจัดการเรียนรู้แบบ Placement หรือ Practicum เพื่อให้ผู้เรียนได้ฝึกปฏิบัติจริง พัฒนาสมรรถนะตามผลลัพธ์การเรียนรู้ (Learning Outcomes) ตามแนวคิดการจัดการศึกษาเชิงผลลัพธ์ (Outcome-Based Education: OBE) ที่สะท้อนความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะที่จำเป็นในวิชาชีพ พร้อมทั้งพัฒนาระบบประเมินผลและส่งเสริมความร่วมมือระหว่างภาครัฐ เอกชน และชุมชน เพื่อพัฒนาหลักสูตรเชิงสมรรถนะให้สอดคล้องกับตลาดแรงงานและผลิตผู้สำเร็จการศึกษาที่มีคุณภาพ มีสมรรถนะตรงความต้องการ และสามารถประกอบอาชีพได้อย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ฤทธิภักดี ก. ., เทศอาเส็น อ. ., ประเทืองไทย ป. ., & แก้วสวัสดิ์ เ. . (2025). แนวทางการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการกับการทำงาน (WIL) สำหรับสาขาการท่องเที่ยวและการบริการ. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(12), 213–226. สืบค้น จาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/9779
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2562). นโยบายและยุทธศาสตร์การอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2563-2570. เรียกใช้เมื่อ 10 สิงหาคม 2568 จาก https://www.mhesi.go.th/index.php/stg-policy/930-2563-2570.html

จารุวัฒน์ สอนมนต์ และคณะ. (2568). ศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการกับการทำงานของคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี ตามทัศนะของผู้มีส่วนได้เสีย. วารสารวิชาการ ปขมท, 14(1), 2-13.

นิธิภักดิ์ กทิศาสตร์ และคณะ. (2564). แนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาแบบบูรณาการระหว่างการทำงานกับการเรียนการสอน สำหรับสาขาวิชาธุรกิจดิจิทัล คณะวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

ปรียาพร พิชิตรานนท์ และคณะ . (2566). แนวทางการพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเชิงบูรณาการกับการทำงาน (WIL) หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ ราชภัฏเลยวิชาการ ครั้งที่ 9. เลย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.

พงศ์รัชต์ธวัช วิวังสู และคณะ. (2560). แนวทางการจัดการศึกษาเชิงบูรณาการการเรียนรู้กับการทำงาน (WIL) สำหรับภาคอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. วารสารวิชาการและวิจัย มทร.พระนคร สาขามนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์, 2(2), 1-9.

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน. (2566). คู่มือการจัดการเรียนการสอนเชิงบูรณาการกับการทำงาน(Work-Integrated Learning: WIL). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.

วิสุทธิณี ธานีรัตน์. (2564). ประสิทธิผลของรูปแบบจัดการเรียนการสอนเชิงบูรณาการกับการทำงาน (WIL) กรณีศึกษา รายวิชาการจัดทำโครงการและวิเคราะห์โครงการ. วารสารการศึกษาและนวัตกรรมการเรียนรู้, 1(2), 141-156.

สมชาย เทพแสง และคณะ. (2566). การศึกษาที่เน้นผลลัพธ์ Outcome-based Education (OBE): กุญแจสำคัญในการจัดการเรียนรู้ที่มุ่งเน้นนักเรียนเป็นหลัก. วารสารสหวิทยาการวิจัยและนวัตกรรมการศึกษา, 2(1), 39-52.

อลงกต ยะไวทย์ และคณะ. (2561). การสร้างระบบการจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการการเรียนกับการทำงานสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล, 5(1), 16-33.

อาจารีย์ ประจวบเหมาะ และคณะ. (2564). คุณลักษณะบัณฑิตที่พึงประสงค์ของผู้ใช้บัณฑิตคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(8), 11-26.

Harvey, L. et al. (1998). Work experience: Expanding opportunities for learning. Reading. Massachusetts: Addison-Wesley.

Knight, J. (2007). Instructional coaching: A partnership approach to improving instruction. Thous and Oaks, California: Corwin Press.

Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.

Kramer, M. & Usher, A. (2011). Work-Integrated Learning and Career-Ready Students: Examining the Evidence. Toronto: Higher Education Strategy Associates.

Office of the National Economic and Social Development Council. (2020). Documents Assembly of the 2020 Annual Meeting. Bangkok: Office of the NATIONAL Economic and Social Development Board.

Patrick, C. et al. (2008). The WIL (Work Integrated Learning) report: A national scoping study. Sydney, Australia: Australian Learning and Teaching Council.

Pinkesorn, K. et al. (2017). Human capital: corporate human capital scorecard. Journal of Graduate Studies Valaya Alongkron Rajabhat University, 11(2), 193-202.

Yawai, A. et al. (2018). The establishment of work integrated learning system of the twelf th grade students. Sikkha Journal of Education, 5(1), 16-33.