การพัฒนาสื่อการเรียนรู้มัลติมีเดียวิชาการงานอาชีพ เรื่องหลักการประกอบอาหารสำรับ สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางขุนเทียน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาสื่อการเรียนรู้มัลติมีเดียรายวิชาการงานอาชีพเรื่องหลักการประกอบอาหารสำรับ 2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการจัดอาหารสำรับภาคกลาง รายวิชาการงานอาชีพ ระหว่างห้องเรียนที่ใช้สื่อการเรียนรู้มัลติมีเดียกับห้องเรียนปกติ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อสื่อการเรียนรู้รายวิชาการงานอาชีพ เรื่องหลักการประกอบอาหารสำรับ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางขุนเทียน ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 80 คน แบบแบ่งกลุ่มโดยใช้วิธีการจับฉลาก 2 ห้องเรียน โดยห้องเรียนแรกเรียนด้วยสื่อการเรียนรู้มัลติมีเดียและห้องเรียนปกติ ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการพัฒนาของสื่อมัลติมีเดียวิชาการงานอาชีพ เรื่องหลักการประกอบอาหาร โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.96 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.03 แสดงให้เห็นว่าสื่อการสอนมีความเหมาะสม 2) ผลการเปรียบเทียบทักษะการจัดอาหารสำรับภาคกลาง รายวิชาการงานอาชีพ ระหว่างห้องเรียนที่ใช้สื่อการเรียนรู้มัลติมีเดียกับห้องเรียนปกติ นักเรียนในห้องเรียนที่ใช้สื่อการเรียนรู้มัลติมีเดียมีคะแนนร้อยละตั้งแต่ 85 - 95 และผ่านเกณฑ์ร้อยละ 80 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อสื่อการเรียนรู้รายวิชาการงานอาชีพ เรื่องหลักการประกอบอาหารสำรับ นักเรียนมีความพึงพอใจอยู่ในระดับคุณภาพดีมาก ( = 4.64, S.D. = 0.18) พิจารณาเป็นรายด้านความพึงพอใจต่อเนื้อหาสาระอยู่ในระดับดีมาก (
= 4.52, S.D. = 0.23) ด้านความพึงพอใจต่อรูปแบบสื่อการเรียนรู้อยู่ในระดับดีมาก (
= 4.64, S.D. = 0.27) และด้านความพึงพอใจต่อประโยชน์ที่ได้รับจากสื่อการเรียนรู้อยู่ในระดับดีมาก (
= 4.74, S.D. = 0.21)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิตติพัฒน์ ศรีชัย. (2565). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้ตามหลักไตรสิกขาเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะของความเป็นพลเมืองดีสำหรับนักเรียนประกาศนียบัตรวิชาชีพ. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 8(3), 14-26.
คณิตตา ปันติ และคณะ. (2564). การผลิตสื่อวีดิทัศน์เชิงปฏิสัมพันธ์เพื่อส่งเสริมทักษะการปฏิบัติงานเย็บผ้าในรายวิชาการงานอาชีพของนักเรียนระดับประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 35(1), 113-122.
ชญานิน อุประ และคณะ. (2566). การพัฒนาสื่อการสอนแอนิเมชัน 2 มิติ เรื่องแม่ฮ่องสอนเมืองสามหมอก. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสู่ชุมชน, 1(1), 48-59.
ฐิติมา จันทะคีรี. (2565). การเรียนการสอนออนไลน์ในยุคดิจิทัล. Journal of Modern Learning Development, 7(10), 349-363.
เตชินี ทิมเจริญ และคณะ. (2565). การพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้ฐานการคิดเชิงออกแบบ เพื่อ ส่งเสริมทักษะการคิดเชิงนวัตกรรมของนักเรียนในวิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงใหม่. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 22(3), 1-12.
มุกดา อามาตย์. (2562). การพัฒนาสื่อการสอนมัลติมีเดียวิชาพื้นฐานงานประดิษฐ์ เรื่องดอกไม้ประดิษฐ์สำหรับนักเรียนสาขาวิชาคหกรรมศาสตร์วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภา. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
วลิดา อุ่นเรือน. (2566). กลยุทธ์การสอนที่มีประสิทธิภาพโดยใช้สะเต็มศึกษาสำหรับผู้เรียน Generation Z. วารสารวิจัยวิชาการ, 6(6), 383-398.
สกนธ์ชัย ชะนูนันท์ และสุริยา ชาปู่. (2566). ผลกระทบของการเรียนการสอนออนไลน์ระดับมัธยมศึกษาในสถานการณ์การแพร่ระบาดโรคโควิด-19: มุมมองของผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(1), 117-134.
อนิรุธ แง้มพราย และอุไรวรรณ ศรีไชยเลิศ. (2565). การพัฒนาสื่อช่วยสอนมัลติมีเดียร่วมกับเทคนิคการเรียนรู้ด้วยตนเอง วิชาการออกแบบและเทคโนโลยี ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ Innovation and Technology เพื่อรองรับสังคมไทยสู่ยุค Digital World ครั้งที่ 14 (หน้า 975–984). นครปฐม: คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
Branch, R. M. (2009). Instructional design: The ADDIE approach. New York: NY: Springer.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. New York, NY: McGraw-Hill.
Mayer, R. E. (2005). The Cambridge handbook of multimedia learning. Cambridge, UK: Cambridge University Press.
