A New Paradigm School Administration Model Using the 5P Strategy Process to Strengthen the Internal Quality Assurance System at Ban Klang School under the Songkhla Primary Educational Service Area Office 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to study, develop, pilot test, and evaluate a new paradigm school administration model using the 5P Strategy process to enhance the internal quality assurance system of Ban Klang School under the Songkhla Primary Educational Service Area Office 1. The research was conducted in four phases: 1) studying the model components through document analysis, school context, and expert interviews; 2) developing the model by drafting and validating; 3) piloting the model; and 4) evaluating the model with 15 internal quality assurance committee members. The research findings revealed that the new paradigm school administration model using the 5P Strategy process consists of six main components: principles, objectives, three dimensions of educational quality development, and the new paradigm school administration through the 5P Strategy process, which comprises five stages: (1) Preparation: preparing resources and infrastructure; (2) Pursuit: setting goals and pursuing success; (3) Partnership: systematic coordination and collaboration; (4) Performance: holistic evaluation and analysis; (5) Progress: continuous improvement and development, including outcomes and conditions for success and sustainable growth. The pilot implementation results showed that students' academic achievement was at an excellent level, and students' desirable characteristics were at an outstanding level, meeting the established target values. The evaluation results of the new paradigm school administration model using the 5P Strategy process revealed that overall feasibility, utility, accuracy/comprehensiveness, and appropriateness were at the highest level, demonstrating that this administration model can be effectively applied to develop the institution's internal educational quality assurance system.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
เฉลิมพร กุมภา. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานการประกันคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนขนาดเล็ก. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
โชติ บดีรัฐ. (2558). การบริหารมุ่งเน้นผลสัมฤทธิ์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิพาวดี เมฆสวรรค์. (2543). การบริหารมุ่งเน้นผลสัมฤทธิ์. กรุงเทพมหานคร: คณะกรรมการว่าด้วยการปฏิบัติราชการเพื่อประชาชนของหน่วยงานของรัฐ สำนักงานข้าราชการพลเรือน.
ธีระ รุญเจริญ. (2550). การพัฒนารูปแบบการบริหาร. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์. (2562). การพัฒนาระบบประกันคุณภาพการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิชัย ลีพิพัฒน์ไพบูลย์. (2550). การบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์การ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์เอ็กซเปอร์เน็ท.
พิเชฐ โพธิ์ภักดี. (2553). การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนนิติบุคคล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มนตรา ฟักมงคล. (2564). รูปแบบการบริหารจัดการเพื่อยกระดับการประกันคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียนราชานุบาล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 1. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(3), 334-350.
รัตนา ดวงแก้ว. (2559). ทฤษฎีเชิงระบบแบบเปิด: การประยุกต์ใช้ในการบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โรงเรียนบ้านกลาง. (2565). รายงานประจำปีของสถานศึกษา ปีการศึกษา 2565. สงขลา: โรงเรียนบ้านกลาง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2553). การวิจัยและพัฒนารูปแบบ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 2(1), 1-16.
วิวัฒน์ น้อยพิทักษ์. (2563). ปัญหาการประกันคุณภาพการศึกษาภายในสถานศึกษาระดับประถมศึกษา. วารสารการประกันคุณภาพการศึกษา, 15(3), 42-58.
วิสุทธิ์ วิจิตรพัชราภรณ์. (2560). ภาวะผู้นำการศึกษาไทยในยุคการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2546). แนวทางการประกันคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักประกันคุณภาพการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. (2565). คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษาภายในสถานศึกษา. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
สุขใจ ไชยมาตย์. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมระบบการประกันคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียนโสตศึกษาจังหวัดนครปฐม. สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
สุรินทร์ จาดเปรม. (2563). รูปแบบการบริหารการประกันคุณภาพการศึกษาสมรรถนะสูงของโรงเรียนประถมศึกษา. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
Bangkok Post. (2021). Thailand's education crisis: O-NET results analysis. Bangkok: Bangkok Post Public Company Limited.
Borg, W. R. & Gall, M. D. (1989). Educational research: An introduction (5th ed.). New York: Longman.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Cambridge. MA: MIT Press.
Joyce, B. & Weil, M. (2000). Models of teaching. (6th ed.). Boston: Allyn and Bacon.
OECD. (2019). PISA 2018 Results: What Students Know and Can Do. Paris: OECD Publishing.
__________. (2023). PISA 2022 results: The state of learning and equity in education. Paris: OECD Publishing.
Partnership for 21st Century Skills. (2009). Framework for 21st century learning. Tuscon, AZ: Partnership for 21st Century Skills.
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. New York: United Nations.
World Bank & EEF. (2024). Thailand skills assessment: Literacy, numeracy, and digital skills. Washington, DC: World Bank Group.
