EFFECTS OF ORGANIZING MATHEMATICS LEARNING ACTIVITIES USING CONCEPT-BASED INQUIRY ON MATHEMATICAL REASONING ABILITY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were: 1) to compare mathematical reasoning abilities of students before and after being taught by organizing mathematics learning activities using Concept-Based Inquiry; 2) to compare mathematical reasoning abilities of students after being taught by organizing mathematics learning activities using Concept-Based Inquiry with the criteria 60%; and 3) to study the development of mathematical reasoning abilities of students being taught by organizing mathematics learning activities using Concept-Based Inquiry. This study employed a One Group Pretest-Posttest Design. The subjects were 35 ninth grade students from Srinakharinwirot University Prasarnmit Demonstration School (Secondary), selected through purposive sampling. The instruments used in the experiment were lesson plans using Concept-Based Inquiry, the mathematical reasoning abilities tests and the interview. The data were analyzed by arithmetic mean, standard deviation, t-test for paired sample, t-test for paired sample and content analysis. The results of the study revealed that: 1) the mathematical reasoning abilities of students after being taught by organizing mathematics learning activities using Concept-Based Inquiry were higher than those of the students before instruction at the .05 level of significant; 2) the mathematical reasoning abilities of students after being taught by organizing mathematics learning activities using Concept-Based Inquiry were higher than the minimum criteria 60% at the .05 level of significant; and 3) students exhibited a progressive improvement in their mathematical reasoning abilities, specifically in analyzing relationships to derive conclusions and providing sound justifications to validate or refute conclusions with greater accuracy.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ภัทราวดี เพิ่มประยูร. (2566). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้กระบวนการเรียนรู้ CORE ที่มีต่อความรู้เชิงมโนทัศน์ทางคณิตศาสตร์และความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาคณิตศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สถาบันทดสอบการศึกษาแห่งชาติ. (2567). รายงานผลทดสอบทางการศึกษาระดับชาติพื้นฐาน (O-NET) ม.3 ปีการศึกษา 2567. เรียกใช้เมื่อ 6 ตุลาคม 2568 จาก http://niets.or.th
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.). (2565). ข่าวสาร PISA Thailand. เรียกใช้เมื่อ 6 ตุลาคม 2568 จาก https://pisathailand.ipst.ac.th/news-21/
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สุดารัตน์ ภิรมย์ราช. (2555). ผลของการใช้เทคนิค Think-Talk-Write ร่วมกับการจัดกิจ
เสาวรัตน์ รามแก้ว. (2552). ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้การสืบสอบแบบแนะแนวทางที่มีต่อมโนทัศน์และความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2. กรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบสืบสอบที่มีต่อความสามารถในการให้เหตุผลและการสื่อสารทางคณิตศาสตร์. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาคณิตศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาคณิตศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัมพร ม้าคนอง. (2559). ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์: การพัฒนาเพื่อพัฒนาการ. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ตำราและเอกสารทางวิชาการ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Chang, H. H. (2020). Concept-based scientific inquiry teaching practice: The first mile for a junior high school teacher to move towards competency-based teaching. Journal of Education Research, 202002(310), 80-101.
Clark, L. H. (1973). Teaching social students in a handbook secondary school. New York: Macmillan.
Ellis, A. B. (2007). Connections between generalizing and justifying: Students'reasoning with linear relationships. Journal for Research in Mathematics Education, 38(3), 194-229.
Erickson, H. L. (2007). Stirring the head, heart, and soul: Redefining curriculum, instruction, and assessment. (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
Goos, M. (2004). Learning mathematics in a classroom community of inquiry. Journal for Research in Mathematics Education, 35(4), 258-291.
Lappan, G. & Schram, W. P. (1989). Communication and reasoning: Critical dimensions of sense making in mathematics. In P. R. Trafton (Ed.), New directions for elementary school mathematics (pp.14-30). Reston, VA: National Council of Teachers of Mathematics.
Marschall, C. & French, R. (2018). Concept-based inquiry in action: Strategies to promote transferable understanding. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
NCTM, N. (2018). Catalyzing change in high school mathematics: Initiating critical conversations. Reston, VA: NCTM.
O’Daffer, P. G. & Thornquis, B. A. (1993). Critical thinking, mathematical reasoning, and proof. In S. Patricia (Ed.), Research Ideas for the Classroom High School Mathematics (pp. 39-50). New York: Macmillan.
Piaget, J. & Inhelder, B. (2008). The psychology of the child. New York, NY: Basic Books.
Rowan, T. E. & Morrow, L. J. (1993). Implementing K-8 curriculum and evaluation standards. Arithmetic Teacher. Reston, VA: National Council of Teachers of Mathematics.
