RELATIONSHIPS BETWEEN SUPPLY CHAIN MANAGEMENT CHARACTERISTICS AND STRATEGIC FLEXIBILITY: A CASE STUDY OF THE FOOD AND BEVERAGE INDUSTRY IN SAMUT SAKHON PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this study are 1) to study the level of supply chain management and strategic resilience of the food and beverage industry in Samut Sakhon Province, 2) to study the relationship between supply chain management characteristics and the strategic resilience of the food and beverage industry in Samut Sakhon Province, and 3) to study the influence of supply chain management characteristics, including information sharing, relationships with suppliers, and suppliers. The use of information technology and trust between organizations have affected the strategic resilience of the food and beverage industry in Samut Sakhon Province. This research is a quantitative research using a questionnaire to collect data from a sample of executives. Department managers or people in charge of supply chain and strategy In the food and beverage industry establishment, Samut Sakhon Province, a total of 400 people using statistics such as percentage, mean, standard deviation, and multiple regression analysis. The results showed that the overall level of supply chain management was very high. The average trust between organizations is the highest. For the overall level of strategic resilience is very high. The resilience to responding to the market is the highest on average. The results of the hypothesis test showed that the supply chain management traits were positively correlated with statistically significant strategic resilience at the level of 0.01, with a high correlation (r = .784). Trust between organizations is the most positively influential variable on strategic resilience
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2553). การใช้ SPSS for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล. (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรยุทธ ก้องไกล. (2564). การรับรู้ข่าวสารทางการตลาดและความยืดหยุ่นเชิงกลยุทธ์ในอุตสาหกรรมที่มีการแข่งขันสมบูรณ์. วารสารการตลาดและการจัดการ. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล, 8(2), 115-130.
นงลักษณ์ สุขสำราญ. (2567). การบูรณาการเทคโนโลยีสารสนเทศเข้ากับโซ่อุปทานอัจฉริยะในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์, 12(2), 45-60.
ประเสริฐ วงศ์วัฒนา. (2566). ความไว้วางใจและความสัมพันธ์เชิงลึกกับคู่ค้าเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการปรับตัวในห่วงโซ่อุปทาน. วารสารวิจัยและนวัตกรรมโซ่อุปทาน, 10(1), 120-135.
วิภาดา มีทรัพย์. (2566). การแบ่งปันข้อมูลข่าวสารและการลดปรากฏการณ์แส้ม้าในโซ่อุปทานอาหาร. วารสารวิชาการอุตสาหกรรมเกษตร, 14(3), 55-72.
สมชาย รักวิจัย. (2565). การจัดการโซ่อุปทานและความได้เปรียบทางการแข่งขันของอุตสาหกรรมไทยภายใต้ความผันผวนของตลาด. วารสารการจัดการและวิจัยเชิงกลยุทธ์, 7(1), 88-105.
Best, J. W. (1977). Research in education. (3rd ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Cochran, W. G. (1963). Sampling techniques. (2nd ed.). New York: John Wiley & Sons.
Lawshe, C. H. (2006). Content validity and item evaluation methods. Journal of Applied Measurement, 8(2), 145-159.
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory. (2nd ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
