DEVELOPMENT OF A CASE-BASED ACTIVE LEARNING MODEL INTEGRATING DIGITAL TECHNOLOGY TO FOSTER CREATIVE THINKING AMONG LEARNERS IN BANG PHLI DISTRICT, SAMUT PRAKAN PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this study is: 1) develop an active learning model using digital technology with a case study-based approach, and 2) study the effectiveness of the developed teaching process on students' academic achievement and creative thinking skills. The sample consisted of 60 students in Bang Phli District, Samut Prakan Province. The research instruments included a multiple-choice achievement test with four options and a creative thinking skills test. Expert evaluation of the teaching model found it to be highly appropriate overall ( = 4.84), with the highest mean score for accuracy (
= 4.93) and the lowest mean score for usefulness (
= 4.71). The study of the teaching model's effectiveness found that... Students' average post-test scores (
= 18.75, SD = 1.76) were significantly higher than their pre-test scores (
= 12.58, SD = 2.08) at the .05 significance level (t = 21.45, p < .05), representing an average increase of 49.0%. Furthermore, teachers expressed the highest level of satisfaction with the teaching model, with the aspect promoting elaborative thinking having the highest mean score (
= 4.40) and the aspect promoting fluency having the lowest (
= 4.33). The research indicates that the application of digital technology combined with case studies as a teaching framework effectively enhances students' motivation and interest in learning, promotes deep learning, and develops analytical and creative thinking skills. This teaching model should be further tested in other contexts and subjects to confirm its effectiveness for wider application.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กนกวรรณ สุขสว่าง. (2564). การพัฒนาทักษะการทำงานร่วมกันโดยใช้แอปพลิเคชัน Padlet ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 13(1), 147-162.
ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 24). กรุงเทพมหานคร: ด่านสุทธาการพิมพ์.
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2558). วิธีการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: มีน เซอร์วิส ซัพพลาย.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). รายงานผลการประเมิน PISA 2022. เรียกใช้เมื่อ 10 ตุลาคม 2568 จาก https://www.ipst.ac.th
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานการวิจัยเรื่องการพัฒนาทักษะการคิดของนักเรียนไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการ สภาการศึกษาสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. เรียกใช้เมื่อ 8 สิงหาคม 2568 จาก https://www.moe.go.th/แผนการศึกษาแห่งชาติ-พ-ศ-2560
สุพัตรา สุภาพ. (2563). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้กรณีศึกษาในรายวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจของนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(4), 231-245.
อรุณี เจริญวงศ์. (2565). ผลการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนการสอนต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ: 12(2), 78-94.
Ausubel, D. P. (1968). Educational psychology: a cognitive view. Holt, Rinehart and Winston. New York: Abstract.
Black, P. & Wiliam, D. (1998). Assessment and classroom learning. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 5(1), 7-74.
Bonwell, C. C. & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. In the research report ASHE-ERIC Higher Education Report Series. George Washington University.
Brown, J. S. et al. (1989). Situated cognition and the culture of learning. Educational Researcher, 18(1), 32-42.
Deci, E. L. & Ryan, R. M. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. New York: Plenum Press.
Ertmer, P. A. & Ottenbreit-Leftwich, A. T. (2010). Teacher technology change: How knowledge, confidence, beliefs, and culture intersect. Journal of Research on Technology in Education, 42(3), 255-284.
Freeman, S. et al. (2014). Active learning increases student performance in science, engineering, and mathematics. Proceedings of the National Academy of Sciences, 111(23), 8410-8415.
Gardner, H. (1983). Frames of mind: The theory of multiple intelligences. New York, NY: Basic Books.
Guilford, J. P. (1967). The nature of human intelligence. New York, NY: McGraw-Hill.
Herrington, J. & Oliver, R. (2000). An instructional design framework for authentic learning environments. Educational Technology Research and Development, 48(3), 23-48.
Johnson, D. W. & Johnson, R. T. (2017). Cooperative learning and teaching citizenship in democracies. International Journal of Educational Research, 76, 162-177. https://doi.org/10.1016/j.ijer.2015.11.009.
Koehler, M. J. & Mishra, P. (2009). What is technological pedagogical content knowledge? Contemporary Issues in Technology and Teacher Education, 9(2009), 60-70.
Piaget, J. (1952). The origins of intelligence in children (M. Cook, Trans.). New York, NY: International Universities Press.
Piaget, J. (1972). The psychology of the child. New York, NY: Basic Books.
Prince, M. (2004). Does active learning work? A review of the research. Journal of Engineering Education, 93(3), 223-231.
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations. (5th ed.). New York: Free Press.
Torrance, E. P. (1974). Torrance tests of creative thinking: Norms-technical manual. Bensenville, IL: Scholastic Testing Service.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Williams, S. M. (2005). Part I: The effectiveness of case-based learning. Academic Emergency Medicine, 12(3), 205-209.
Wood, A. K. (2020). Using interactive audience response systems to enhance student engagement and foster active learning in a large undergraduate lecture hall. Journal of College Science Teaching, 49(5), 32-39.
