COMMUNITY DEVELOPMENT BASED ON THE PRINCIPLES OF SANGHAHAVATTU DHAMMA BY LOCAL POLITICIANS IN THUNG SAWANG SUBDISTRICT MUNICIPALITY, PRATHAI DISTRICT, NAKHON RATCHASIMA PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to 1) study the level of community development by local politicians in Thung Sawang Subdistrict Municipality, Prathai District, Nakhon Ratchasima Province; 2) study the relationship between Sangkhahavatthu Dhamma and community development by local politicians in Thung Sawang Subdistrict Municipality, Prathai District, Nakhon Ratchasima Province; and 3) present community development based on Sangkhahavatthu Dhamma by local politicians in Thung Sawang Subdistrict Municipality, Prathai District, Nakhon Ratchasima Province.
The research employs a mixed-methods approach, divided into two stages: Stage 1: Quantitative research, The sample group used in this research consisted of 326 eligible voters aged 18 years and older in the Thung Sawang Subdistrict Municipality using stratified random sampling; the research instrument was a questionnaire; and the statistical analyses included percentages, means, standard deviations, and correlation coefficients. Stage 2: Qualitative research, using purposive sampling to select 9 key informants; the instrument was an interview; and the data was analyzed using content analysis. The research findings revealed that 1) community development by local politicians in Thung Sawang Subdistrict Municipality, Prathai District, Nakhon Ratchasima Province is at a high level; and 2) the relationship between Sangkhahavatthu Dhamma and community development by local politicians in Thung Sawang Subdistrict Municipality, Prathai District, Nakhon Ratchasima Province was significant. There was a positive correlation at a low level (R = .453**) which was statistically significant at the 0.05 level, and 3) presented community development based on the Sanghahavatthu Dhamma principles of local politicians in Thung Sawang Sub-district Municipality, Prathai District, Nakhon Ratchasima Province, which found that Dana (giving) - donating items or money to support community activities; Piyavaca (kind speech) - avoiding speech that causes conflict; Atthachariya (beneficial conduct) – volunteering to help with public work for the common good of the community; and Samanattata (equality) - continuously participating in community activities
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ชยพล กาซาว. (2567). การส่งเสริมพุทธนวัตกรรมสังคมเพื่อการพัฒนาชุมชนของนักการเมืองท้องถิ่นในเทศบาล ตำบลยอด อำเภอสองแคว จังหวัดน่าน. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ดำรงศักดิ์ แก้วเพ็ง. (2563). กระบวนการและเทคนิควิธีการพัฒนาชุมชน. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
เทศบาลตำบลทุ่งสว่าง. (2567). สถิติข้อมูลประชากรองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งสว่าง. เรียกใช้เมื่อ 23 กันยายน 2567 จาก https://tungsawang.go.th/public/list/data/index/menu/1142
นพเดช เพ็ชรขุนทด. (2566). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการปกครองของผู้นำท้องที่ในอำเภอเนินสง่า จังหวัดชัยภูมิ. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ประทาน คงฤทธิศึกษากร. (2547). แนวความคิดเกี่ยวกับการปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
พระนัสทิวส์ จนฺทสาโร. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาชุมชนในเขตเทศบาลตำบลแกดำ อำเภอแกดำ จังหวัดมหาสารคาม. ใน วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พระประเสริฐ ปญฺญาวโร. (2566). การพัฒนาชุมชนตามหลักธรรมาธิปไตยของนักการเมืองท้องถิ่นในอำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาเหมชูวงค์ เหมวํโส. (2564). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อพัฒนาชุมชนของเทศบาลเมืองบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี. ใน สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระหมี ถิรจิตฺโต. (2561). การพัฒนาชุมชนตามแนวทางปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบบ้านหนองเอาะ อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
รังสิมันตุ์ ตุ้นด่าน. (2566). บทบาทนักการเมืองท้องถิ่นในการพัฒนาชุมชนของเทศบาลตำบลขามทะเลสอ จังหวัดนครราชสีมา. ใน สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วรวัฒน์ แดนเหมือง และพระครูโสภณกิตติบัณฑิต. (2568). ประสิทธิผลการพัฒนาชุมชนขององค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่. วารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์, 3(1), 1-16.
Best, J. W. (1978). Research in Education. (3rd ed.). Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed.). New York: Harper Collins.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd ed.). New York: Harper and Row.
