SUPERVISORY SKILLS OF SCHOOL ADMINISTRATORS TO PROMOTE TEACHER PERFORMANCE: A CASE OF MUAK LEK DISTRICT, SARABURI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This descriptive research aimed to: 1) investigate the supervisory skills of school administrators in Muak Lek District under Saraburi Primary Educational Service Area Office 2; and 2) propose guidelines for developing school administrators' supervisory skills to enhance teachers' instructional performance, which were synthesized from key informants' perspectives. The sample comprised 196 school teachers in Muak Lek District under Saraburi Primary Educational Service Area Office 2, determined by Krejcie and Morgan's table and selected using proportional stratified random sampling. Additionally, 5 key informants were selected through purposive sampling. The research instruments included questionnaires and semi-structured interviews. Quantitative data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation, while qualitative data were analyzed using systematic content analysis from the 5 key informants. The findings revealed that: 1) the overall supervisory skills of school administrators were at the highest level; and 2) the developmental guidelines for school administrators' supervisory skills to promote teachers' instructional performance encompassed four dimensions: human relations skills focused on building trust, leadership skills aimed at setting clear directions, technical skills oriented toward providing instructional guidance, and performance evaluation skills emphasizing fairness and transparency. These dimensions are interrelated and mutually supportive, resulting in increased efficiency of internal supervision and the systematic enhancement of teachers' instructional performance. Furthermore, these findings can serve as a concrete mechanism for elevating the quality of internal supervision within educational institutions and provide a practical framework for planning administrator development to drive instructional quality at the local level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กัญณภัทร หุ่นสุวรรณ และคณะ. (2562). การพัฒนาแนวทางการนิเทศการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนโรงเรียนเอกชนในจังหวัดสระบุรี. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 9(3), 50-60.
คชา ปราณีตพลกรัง. (2564). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษา (Principal leadership). วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร. วิทยาเขตอีสาน, 2(1), 22-30.
ธีระยุทธ อ้วนวงค์ และโกวัฒน์ เทศบุตร. (2568). การพัฒนาแนวทางการนิเทศภายในโดยใช้แนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2. วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา, 16(2), 239-256.
นิติกร สาศรี และนิยดา เปี่ยมพืชนะ. (2565). การนิเทศภายในของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. Journal of Modern Learning Development, 7(10), 16-28.
พัชรินทร์ ศิริสุข. (2565). เทคนิคการนิเทศการสอนเชิงเน้นวัตถุประสงค์ร่วมสมัยในสถานศึกษา. วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 13(1), 7-19.
ภัสสรา มูลสา และคณะ. (2567). การวิเคราะห์องค์ประกอบทักษะการนิเทศการศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จังหวัดชลบุรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 18(3), 101-118.
ยุภารัตน์ หาสุข และคณะ. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะการนิเทศของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลกับพฤติกรรมการสอนของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ. วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา, 16(2), 218-238.
รวิสรา แป้งคุณญาติ และสมกูล ถาวรกิจ. (2563). บทบาทการนิเทศภายในของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วารสารสังคมศึกษา มมร สาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 1(1), 26-38.
รัตนาวดี มโนมั่น และพัชราภา ตันติชูเวช. (2568). กระบวนการนิเทศภายในที่ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษาในอำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 7(2), 1-18.
สายฟ้า หาสีสุข. (2564). การพัฒนารูปแบบการนิเทศการสอนภาษาไทยในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 4. วารสารวิชาการแสงอีสาน มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน, 18(2), 97-108.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2. (2567). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ.2566- 2570 (ฉบับทบทวน พ.ศ. 2567). สระบุรี: กลุ่มนโยบายและแผนสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สระบุรี เขต 2.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. เรียกใช้เมื่อ 15 มีนาคม 2568 จาก https://www.moe.go.th/แผนการศึกษาแห่งชาติ-พ-ศ-2560
เอกรัฐ บุญเพ็ญ และพระมหาไกรวรรณ์ ชินทตฺติโย. (2566). ทักษะการนิเทศการศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้เรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร. วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 21(1), 330-347.
Best, J. W. & Kahn, J. V. (1995). Research in Education. (7th ed.). New Delhi: Prentice-Hall of India.
Cansoy, R. et al. (2024). Barriers to school principals’ effective instructional supervision practices: Evidence from a centralised educational context. Educational Studies, 51(1), 114-131.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed.). New York: Harper & Row Publishers.
He, P. et al. (2024). School principals’ instructional leadership as a predictor of teacher’s professional development. Asian-Pacific Journal of Second and Foreign Language Education, 9 Article 63. https://doi.org/10.1186/s40862-024-00290-0.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. New York: McGraw Hill.
